II SA/Wr 594/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Malwina Jaworska – Wołyniak (spr.) Protokolant: Referent Emilia Witkowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 marca 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Wr 909/22 postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Pismem z dnia 5 września 2023 r. A. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2022 r. (sygn. akt II SAB/Wr 909/22). Przywołanym wyrokiem tut. Sąd w pkt.: I. stwierdził, że Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności; II. stwierdził, że bezczynność Wojewody Dolnośląskiego ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązał Wojewodę Dolnośląskiego do wydania aktu albo dokonania czynności w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; IV. przyznał od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 300 zł (trzysta złotych); V. dalej idącą skargę oddalił; VI. zasądził od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 580 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Występując ze skargą na niewykonanie wyroku, skarżący zarzucił naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 oraz art. 37 § 1 k.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do wykonania wyroku i wniósł o: 1) zobowiązanie Wojewody do wydania odpowiedniego aktu, tj. decyzji w sprawie w terminie 14 dni od doręczenia akt organowi; 2) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w połowicznej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; 3) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego odszkodowania w wysokości 20 000 tytułem rekompensaty za naruszenie prawa do wydania decyzji w terminie wskazanym w wyroku; 4) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca strona wskazała, że pomimo wysłania w dniu 15 czerwca 2023 r. wezwania do wykonania wyroku do dni wniesienia skargi decyzja nie została wydana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu Wojewoda Dolnośląski wskazał, że odpis wyroku wraz z aktami sprawy został mu doręczony w dniu 1 grudnia 2022 r. Pismem z dnia 5 kwietnia 2023 r. zwrócono się do Dyrektora Wydziału Organizacji i Rozwoju o dokonanie przelewu zasądzonej kwoty na wskazane konto bankowe. Z kolei pismem z dnia 2 października 2023 r. organ wezwał stronę do uzupełnienia braków złożonego wniosku. W udzielonej odpowiedzi organ wyjaśnił również, że wykonał przelew na kwotę 880 zł tytułem zapłaty sumy pieniężnej oraz kosztów postępowania, co czyni zarzut w zakresie pkt. IV i VI wyroku za całkowicie niezasadny. W dniu 5 lutego 2024 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zaś zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.