II SA/Wr 596/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia ... Nr .... w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew i krzewów postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wraz ze skargą na wyżej oznaczoną decyzję złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, ma 72 lata i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 591, 34 zł oraz z "renty niemieckiej" w wysokości 250 €. Wnioskodawczyni swoje wydatki określiła następująco: opłata za energię elektryczną- 290 zł; za wodę – 30 zł; za telefon- 60 zł; koszt lekarstw- 200 zł; koszt środków czystości – 100 zł; koszt wyżywienia – 300 zł; rata za lampę leczniczą- 100 zł; rata kredytu- 120 zł; koszt wynagrodzenia osoby, która pomaga jej w ogrodzie- 100 zł. Dodała, że gdy brakuje jej środków na wydatki, to prosi pomoc finansową syna. Poinformowała, że ma kłopoty zdrowotne z kręgosłupem, nadto- choruje na zaburzenia depresyjne i zespół psychoorganiczny. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącej i jej stan zdrowia uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.