II SA/Wr 6/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-02-29
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł, jest w stanie ponieść pozostałe koszty postępowania sądowego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania jedynie w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ze względu na niskie dochody z renty i emerytury. Natomiast w zakresie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 200 zł, należy uznać, że wnioskodawca jest w stanie je ponieść, gdyż uiścił już wpis i nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pozostałych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Wnioskodawca J.B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca wraz z żoną posiadają niskie dochody z renty i emerytury, dom, dom letniskowy, samochody i oszczędności. Wpis od skargi w kwocie 200 zł został przez wnioskodawcę uiszczony.Rozstrzygnięcie
I. przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; II. odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania ustalającego granice i szacunek gospodarstwa rolnego postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego oświadczając na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, posiada dom o powierzchni 120 m2, dom letniskowy i oszczędności "na konieczne przeżycie" w kwocie 2.800 zł. Posiada też samochód Mercedes Benz Sprinter, rocznik 2003 r., o wartości 10.000 zł, Ursus C360 o wartości 6.000 zł. Syn wnioskodawcy prowadzi odrębne rolnictwo. Wnioskodawca wraz z żoną uzyskują rentę i emeryturę z KRUS w łącznej wysokości 1.724 zł. Dodał, że ma endoprotezy biodrowe, mają z żoną po 64 lata.
Dokumenty przedłożone w wyniku wezwania potwierdzają wysokość oświadczonych dochodów, które zostały podane przez skarżącego w kwocie netto.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 200 zł, która została przez wnioskodawcę uiszczona.
Podstawą rozpoznania przedmiotowego wniosku są przepisy art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do ich treści, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, to jest w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zdaniem referendarza sądowego, wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania jedynie w zakresie opłacenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazuje na to wysokość dochodu jaki ma z żoną z tytułu renty i emerytury.
Jeśli zaś chodzi o koszty sądowe, to w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwykle najwyższym kosztem jest wpis od skargi. W niniejszej sprawie został on wyznaczony na kwotę 200 zł. Ewentualne przyszłe koszty sądowe, których opłacenie będzie konieczne do dalszej obrony swoich praw w postępowaniu sądowym, nie powinny być wyższe niż 100 zł. Jako że skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, wywieść stąd należało, że będzie również w stanie poczynić oszczędności na pozostałe koszty.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanej wyżej regulacji oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło