II SA/Wr 6/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S.-Z. i Z. Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zabudowanego podcienia budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, którą nakazano Z. Z. inwestorowi robót budowlanych związanych ze sklepem spożywczym usytuowanym w części narożnej parteru budynku przy ul. [...] we W. rozbiórki zabudowanego podcienia budynku przy ul. [...] we W. od strony elewacji południowej (ul. [...]), na całej długości sklepu spożywczego usytuowanego w części narożnej parteru budynku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła: 1) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.; 2) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu; 3) o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania; 4) o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący wskazali, że "rozbiórka zabudowy podcieni, w przypadku uchylenia decyzji, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stąd obowiązkiem strony jest wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą rozbiórki zabudowanego podcienia budynku przy ul. [...] we W. od strony elewacji południowej (ul. [...]), na całej długości sklepu spożywczego usytuowanego w części narożnej parteru budynku. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę lub doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek wykonania prac rozbiórkowych wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na realizację inwestycji, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 385/12; z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OZ 1382/11; z dnia 10 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2619/11; z dnia 6 listopada 2011r., sygn. akt II OSK 2046/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, podcień budynku w elewacji południowej (ul. [...]) został zabudowany i włączony do powierzchni sklepu. Elewacja od strony zachodniej, na długości 5,75 m jest ścianą pełną z dwoma otworami okiennymi, w pozostałej części na długości 18,47 m, podcień zabudowano sześcioma przeszklonymi witrynami z markizami (w dolnej części posiadają ścianę podokienną). Narożnik w obrębie wejścia nie został zabudowany. Na elewacji wschodniej zamontowano trzy gabloty reklamowe z markizami. Zatem mając na uwadze powyższe, nie może ujść z pola widzenia fakt, że wykonanie nakazu rozbiórki zabudowanego podcienia budynku przy ul. [...] we W. od strony elewacji południowej (ul. [...]), na całej długości sklepu spożywczego, tj. na długości 18,47 m, usytuowanego w części narożnej parteru budynku, doprowadzi ze swej istoty do znacznego pogorszenia tego obiektu, a przywrócenie stanu poprzedniego, to jest przywrócenie w dotychczasowe miejsce tego samego obiektu, jest obiektywnie niemożliwe. Jeżeli więc przyjąć nawet, że odwrócenie skutków rozbiórki zabudowanego podcienia może wyrażać się w odbudowie takiego samego obiektu, to nie ulega wątpliwości, że jest to proces trudny do wykonania. Sąd zapoznał się z argumentacją organu dotyczącą przedmiotowej sprawy. Będzie ona podlegała ocenie Sądu w momencie merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Z przytoczonych względów przyjmuje się również, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 515/10). Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą wskazane wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając zatem powyższe na względzie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.