II SA/Wr 60/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia NSA Halina Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Siedlecka, Protokolant Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2008r. sprawy ze skargi J.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w budynku mieszkalnym usytuowanym przy granicy z działką nr [...] oddala skargę Sąd przyjął następujący stan faktyczny W dniu 16 maja 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. wszczął, na żądanie K. M., postępowanie administracyjne w sprawie niewłaściwego stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], na działce nr [...] w C. [...], której właścicielem jest J. F. W dniu 6 czerwca 2007 r. organ l instancji przeprowadził oględziny w terenie. W oględzinach uczestniczył K. M., natomiast J. F. nie stawił się pomimo właściwego powiadomienia. W tym samym dniu, tj. 6 czerwca 2007 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w G. J. F. złożył wniosek w sprawie zawieszenia postępowania do czasu ukończenia postępowania administracyjnego w sprawie PINB- [...] oraz oświadczenie ustne, że nie może brać udziału w oględzinach, gdyż musi pilnie wyjechać. W toku kontroli spisano stosowny protokół oraz sporządzono dokumentację fotograficzną. Ponadto K. M., złożył oświadczenie, że nie zgadza się na zawieszenie postępowania, gdyż sprawa dotycząca jego dobudówek jest całkiem inna i nie dotyczy przedmiotu prowadzonego postępowania. Wobec tego organ nadzoru stopnia powiatowego postanowieniem z dnia 8 czerwca 2007 r., Nr [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie niewłaściwego stanu technicznego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], na działce nr [...] w C. [...]. Postanowienie to zostało następnie zaskarżone przez J. F. W dniu 1 sierpnia 2007 r. organ odwoławczy postanowieniem Nr [...], utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Z materiałów zgromadzonych w sprawie, a w szczególności z wyrysu mapy ewidencyjnej i pisma K. M., wynika, iż budynek mieszkalny J. F. przylega jedną ścianą boczną do granicy z działką sąsiednią nr [...], której właścicielem jest K. M. Wizja w terenie i dokumentacja fotograficzna wskazuje nadto, że budynek ten posiada dwuspadowy dach pokryty dachówką. Jedna z połaci dachu zakończona okapem i gzymsem, od strony budynku mieszkalnego K. M., przekracza o 38 cm granice działek nr [...] - [...]. Z pomiarów dokonanych na nieruchomościach wynika również, że budynek ten oddalony jest od wymienionej granicy o 0,50 -1,40 m. W trakcie przeprowadzanych oględzin w pomieszczeniu kuchennym K. M. na ścianie od strony działki J. F., zauważono zawilgocenie jak również pleśń i grzyb. Podobna sytuacja istnieje w pokoju, na ścianie najbardziej zbliżonej do budynku mieszkalnego J. F. Na zewnątrz stwierdzono brak rynien i rur spustowych na okapie dachu budynku mieszkalnego należącego do J. F. Podczas opadów deszczu woda z dachu sąsiedniego obiektu spływa na ścianę budynku K. M. (głównie wysuniętego - pomieszczenie kuchni) oraz spada na grunt zawilgacającąc ściany jego budynku. W trakcie oględzin K. M. zażądał, aby sąsiad założył rynnę i rurę spustową na swoim budynku i odprowadził wody opadowe na teren własnej działki by w ten sposób uniknąć kłopotów związanych z zalewaniem jego ściany. W tak zakreślonym, przyjętym także przez Sąd, stanie faktycznym sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 11 października 2007 r. Nr [...] podjętą na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., po przeprowadzeniu wskazanych oględzin, zawiadomieniu stron o zebranych dowodach i materiałach oraz przeanalizowaniu dokumentów zgromadzonych w sprawie nakazał J. F. w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym usytuowanym przy granicy z działką nr [...], poprzez zamontowanie rynny i rury spustowej na okapie połaci dachu od strony sąsiedniej działki, w celu odprowadzenia wód opadowych na teren własnej nieruchomości. Odwołanie od tej decyzji wniósł J. F. Obciążając winą za niewłaściwy stan techniczny swojego obiektu K. M. oraz zarzucając decyzji I instancji wydanie jej w oparciu nieprawdziwe ustalenia zawarte w protokole oględzin sporządzonym w dniu 6 czerwca 2007 r. odwołujący się wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 30 listopada 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. decyzję Nr [...], którą uchylił w części dotyczącej terminu, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Argumentując zasadność takiego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na wstępie na przepis art. 66 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem "w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: (pkt 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo (pkt 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym (...) -właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku". Jak zaznaczył organ odwoławczy w dalszej części rozstrzygnięcia, przytoczony przepis ma na celu korygowanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Przepis ten ma umożliwić bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem. Konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot: "właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji" wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści art. 66 ust. 1 pkt 1-4. to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości. Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy pokreślił również, że unormowanie art. 66 ustawy Prawo budowlane odnosi się do obiektów budowlanych, a nie do lokali znajdujących się w tych obiektach, generalnie więc nakaz określony w analizowanym przepisie prawa dotyczy usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości samego obiektu, co w konkretnym przypadku nie wyklucza możliwości nałożenia obowiązku wykonania określonych robót również w lokalu lub lokalach. Chodzi tu jednak o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości. Dlatego też nakazane decyzją czynności - roboty, winny być na tyle precyzyjne i dokładnie określone, aby ich wykonanie doprowadziło obiekt budowlany do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego może uznać za nieodpowiedni stan techniczny wówczas, gdy ujawniony stan obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów i tylko w takim przypadku organ może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, przy czym ciężar udowodnienia określonej okoliczności spoczywa na organie administracyjnym. Odnosząc się do ustaleń organu l instancji wynikających z przeprowadzonych oględzin a także na podstawie sporządzonej dokumentacji fotograficznej, organ odwoławczy stwierdził, iż nałożone zaskarżoną decyzją obowiązki w kontekście istniejącego w tej sprawie stanu faktycznego są w pełni uzasadnione, co w istocie przesądza o zasadności i prawidłowości wydanego przez organ nadzoru stopnia powiatowego rozstrzygnięcia. W tym kontekście organ odwoławczy wskazał również na regulację prawną zawartą w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2003 r. Nr 33, poz. 270 z późn. zm.), gdzie przepis § 126 ust. 1 stanowi, iż "dachy i tarasy, a także zgłębienia przy ścianach zewnętrznych budynku powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do wyodrębnionej kanalizacji deszczowej lub kanalizacji ogólnospławnej, a w przypadku braku takiej możliwości - zgodnie z § 28 ust. 2, stanowiącym, iż: "w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych". Odnosząc się zaś do argumentów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, iż pozostają one bez wpływu na wydane w sprawie orzeczenie, zaś wszelkie sprawy z zakresu sporów sąsiedzkich oraz współwłasności nieruchomości winny być dochodzone w trybie cywilnoprawnym przed sądem powszechnym. Organ nadzoru budowlanego jest bowiem, jak wskazał to organ II instancji w dalszej części swojego uzasadnienia, związany przepisami materialnymi i procesowymi mającymi zastosowanie w przedmiocie. prawa budowlanego i nie jest władny do rozpatrywania spraw z zakresu prawa cywilnego. Zdaniem organu odwoławczego ustalenia poczynione w toku postępowania uprawniały organ l instancji do podjęcia decyzji w trybie art. 66 Prawa budowlanego, w związku z czym zaskarżone rozstrzygnięcie nosi wszelkie cechy zgodności z prawem. Organ odwoławczy korzystając z możliwości reformacyjnych przyznanych mu przez dyspozycję art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz mając na względzie zapis art. 8 Kpa, zmienił jedynie termin wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją. Skargę na ostateczną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł J. F. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji skarżący podniósł zarzuty: naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 8 k.p.a. i art. 10 § l i 2 k.p.a. polegające na dokonaniu oględzin w terenie w bez udziału skarżącego mimo jego wniosku o przełożenie terminu przeprowadzenia tego dowodu, naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr153,poz.1269 ze zm.), Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czyniąc to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W zaskarżonym rozstrzygnięciu będącym przedmiotem kontroli Sądu takie wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego też skarga nie może być uwzględniona. Przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu dokonywanej według wskazanych kryteriów była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 30 listopada 2007 r. Nr [...] uchylająca w części dotyczącej terminu, a w pozostałym zakresie utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 11 października 2007 r. Nr [...] nakazującą J. F. w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym usytuowanym przy granicy z działką nr [...], poprzez zamontowanie rynny i rury spustowej na okapie połaci dachu od strony sąsiedniej działki, w celu odprowadzenia wód opadowych na teren własnej nieruchomości. Oceniając legalność tych rozstrzygnięć, na wstępie zaznaczyć przede wszystkim należy, iż przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego we W. z dnia 30 listopada 2007 r. był niewłaściwy stan techniczny budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], na działce [...] w C. [...], której właścicielem jest skarżący J. F. /vide: zawiadomienie z dnia 23 maja 2005 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego k. 5 akt administracyjnych na wniosek K. M./. Natomiast opisane w skardze przez J. F. obszernie sytuacje naruszania przepisów prawa budowlanego przez K. M. stanowią asumpt do ewentualnego wszczęcia w tych sprawach odrębnych postępowań i zakończenia ich odrębnymi decyzjami organów nadzoru budowlanego. Badając więc legalność zaskarżonej decyzji kwestii, tych nie można żaden sposób wiązać ze sprawą rozstrzyganą, gdyż jako taka nie będzie miała wpływu na treść zapadłego w tej sprawie rozstrzygnięcia. W tym kontekście dodać też trzeba, iż między innymi opisywana przez skarżącego sprawa samowolnego wykonania przez jego sąsiada – K. M. dobudowy do istniejącego budynku chlewni w miejscowości C. [...], na działce nr [...], gmina K. została już wcześniej objęta odrębnym postępowaniem administracyjnym organów nadzoru budowlanego i zakończyła się decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 11 czerwca 2007 nr [...]. Jeżeli więc organy administracyjne prowadziły dwa odrębne zakończone ostatecznymi decyzjami postępowania to, w chwili obecnej badając legalność rozstrzygnięć zapadłych w jednym z tych postępowań nie można ich ze sobą łączyć. Pozostaje więc zatem do oceny Sądu zbadanie, czy organy administracyjne, orzekające w niniejszej sprawie, prawidłowo uznały istnienie przesłanek do zastosowania, w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], na działce 185 w C. [...] przepisów art. 66 ust. 1 pkt. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a także przepisów § 28 ust. 2 i 126 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie naruszając przy tym przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mięć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z art. 61 wymienionej ustawy - Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (art. 5 ust. 2). Stanowiący materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 66 ustawy - Prawo budowlane stanowi zaś, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Przepis ten nakazuje więc organom nadzoru budowlanego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w przypadku zaistnienia chociażby jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie. Stwierdzone nieprawidłowości muszą być oceniane z punktu widzenia prawa budowlanego, bo tylko takie kompetencje posiadają organy nadzoru budowlanego. Przyczyną nałożenia na podstawie tego przepisu na skarżącego J. F. obowiązku zamontowania od strony sąsiedniej działki - rynny i rury spustowej na okapie połaci dachu budynku mieszkalnego usytuowanego przy granicy z działką nr [...] w celu odprowadzenia wód opadowych na teren własnej nieruchomości było uznanie przez organy nadzoru budowlanego obu instancji, że budynek będący własnością skarżącego znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym a przez to jest on użytkowany w sposób zagrażający zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia. Nieodpowiedni stan techniczny budynku i spowodowany nim sposób użytkowania budynku zagrażający zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia został przez te organy wywiedziony z ustalonego w trakcie oględzin a potwierdzonego materiałem zdjęciowym zawilgocenia, pleśni i grzyba na ścianie pomieszczenia kuchennego K. M. od strony działki J. F. oraz w pokoju budynku K. M., na ścianie najbardziej zbliżonej do budynku mieszkalnego J. F. Stwierdzony zaś na zewnątrz brak rynien i rur spustowych na okapie dachu budynku mieszkalnego należącego do J. F., powoduje spływanie podczas opadów deszczu wody z dachu sąsiedniego obiektu na ścianę budynku K. M. (głównie wysuniętego - pomieszczenie kuchni) oraz spada jej na grunt zawilgacającąc tym samym ściany jego budynku. Dodać też trzeba, iż stwierdzona przez organ administracyjne nieprawidłowość w zakresie sposobu użytkowania budynku przez skarżącego (okoliczność, iż woda opadowa z dachu budynku skarżącego, bez rynny i rury spustowej, ścieka bezpośrednio na teren działki sąsiada K. M., powodując tym bardzo duże szkody) pozostaje w opozycji do przepisu § 126 ust.1 i § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w których to ustawodawca wyraźnie określa, iż "dachy i tarasy, a także zgłębienia przy ścianach zewnętrznych budynku powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do wyodrębnionej kanalizacji deszczowej lub kanalizacji ogólnospławnej, a w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych. W tym też zakresie, a wbrew zarzutom skargi należy stwierdzić, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, dokonał właściwej subsumcji przepisów prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, należycie przy tym uzasadniając konieczność zastosowanie nakazu przewidzianego w przepisie art. 66 Prawa budowlanego. Nie ulega też wątpliwości, iż nieprawidłowość polegająca na ściekaniu wody opadowej z dachu budynku skarżącego, nie zaopatrzonego w rynny i rury spustowe, bezpośrednio na teren działki sąsiada K. M., jest tą, którą można usunąć w trybie przepisu art. 66 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się z kolei do podniesionych przez skarżącego zarzutów dotyczących naruszenia przez organ administracji przepisów procedury administracyjnej, nie mogą one ostać w kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organy administracyjnej I i II instancji w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadziły postępowanie oraz zebrały i ustaliły stan faktyczny i prawny sprawy. Nie sposób zgodzić się zwłaszcza z zarzutem skarżącego naruszenia przez organy art. 8 k.p.a. i 10 § 1 i 2 k.p.a. Sąd analizując zebrany w sprawie cały materiał dowodowy nie dopatrzył się naruszenia przez organ w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym którejkolwiek z tych zasad postępowania administracyjnego. Organ pierwszej instancji w dniu 30 maja 2007 r. /zwrotne potwierdzenie odbioru k. 5 verte akt administracyjnych/ zawiadomił bowiem skarżącego jako właściciela nieruchomości o wszczęciu postępowania w sprawie niewłaściwego stanu technicznego jego budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], na działce nr [...] w C. [...] o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie, składania wniosków i zastrzeżeń a ponadto o terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin, pouczając przy tym skarżącego po myśli art. 79 § 2 k.p.a. o prawie do brania udziału w przeprowadzanym dowodzie, do zadawania pytań świadkom, biegłym i stronom oraz składania wyjaśnień oraz o możliwości reprezentacji strony w oględzinach przez ustanowionego w tym celu pełnomocnika. W czynnościach oględzin w dniu 6 czerwca 2007 r. uczestniczył właściciel działki nr [...] K.M., zaś skarżący J. F. nie stawił się pomimo właściwego powiadomienia. Jednocześnie jak wynika ze sporządzonego w toku przeprowadzonej kontroli - protokołu z oględzin, w tym samym dniu, tj. 6 czerwca 2007 r. w PINB w G. o godzinie 8:30 skarżący J. F. złożył jedynie wniosek w sprawie zawieszenia postępowania do czasu ukończenia postępowania administracyjnego w sprawie PINB- [...]. Jak wynika także z akt administracyjnych I instancji skarżący w dniu 6 czerwca 2007 r. o godz. 11.43 stawił się w PINB i żądał wglądu w akta sprawy. Został poinformowany, ze akta zostały zabrane na kontrole (oględziny) wyznaczone na ten dzień i godzinę 11 (Vide notatka służbowa k. 9 akt PINB i protokół oględzin k.7 tychże akt). . Jednocześnie podkreślić należy, iż z samych akt administracyjnych sprawy, nie wynika, by skarżący, składał jakiekolwiek wniosek o przełożenie terminu wyznaczonych przez organ I instancji oględzin. Wskazać również wypada, iż skarżący korzystał pod koniec postępowania, a jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji dwukrotnie z możliwości zapoznania się z treścią zgromadzonego materiału dowodowego, z których to czynności zostały spisane stosowne notatki, a z których też nie wynika aby kwestionował on treść składanego przez siebie oświadczenia ustnego utrwalonego w protokole oględzin. Dopiero po wydaniu decyzji przez organ I instancji na niekorzyść skarżącego, w odwołaniu a następnie w zarzutach skargi J.F. podniósł, iż składał wniosek o przełożenie terminu oględzin a którego to organ prowadzący postępowanie nie uwzględnił. Zasada czynnego udziału strony zapisana w art. 10 k.p.a jest wprowadzana jako uprawnienie strony do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Przejawia się ona m.in.: w opisanym, a zastosowanym względem skarżącego przez organ nadzoru budowlanego - obowiązku zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania, prawie strony dostępu do akt, prawie do zgłaszania dowodów, obowiązku zawiadomienia strony o terminie i miejscu przeprowadzenia dowodów. W przypadku skarżącego te wszystkie warunki zostały spełnione. Zgodnie zaś z art. 79 § 2 k.p.a strona ma prawo brać czynny udział w przeprowadzonym dowodzie, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia i aby umożliwić stronie skorzystanie z tego prawa, organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zawiadomić strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu co najmniej na 7 dni przed terminem czynności. Zachowanie wymogu art. 79 k.p.a niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji państwowej. Naruszenie zaś tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynik sprawy. Podkreślić przy tym trzeba, że o wzięciu udziału w przeprowadzeniu dowodu decyduje jedynie strona, a nie organ, przed którym toczy się postępowanie. To strona więc, prawidłowo zawiadomiona o terminie oględzin a nie organ decyduje o tym czy skorzysta z zapewnionej jej możliwości czynnego uczestnictwa na tym etapie postępowania. W związku z tym, iż skarżący mimo stworzonej mu ku temu sposobności (został na siedem dni przez prawidłowo zawiadomiony o terminie oględzin, miał zapewnioną możliwość czynnego uczestnictwa w tym postępowaniu, choćby ustanawiając w tym celu pełnomocnika na wypadek nieobecność) jednak ze swoich uprawnień w wyznaczonym mu przez organ dniu nie skorzystał. Wbrew zarzutom skarżącego czynności postępowania w niniejszej sprawie nie zostały przeprowadzone z naruszeniem art. 10 § 1 i 2 k.p.a oraz art. 79 k.p.a, skoro został zapewniony stronie udział w każdym stadium postępowania a także w przeprowadzanym dowodzie. Na koniec wskazać jeszcze można, że sąd administracyjny uchyla skarżone orzeczenia w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania tylko wtedy, jeżeli stwierdzi, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Reasumując, prawidłowe zastosowanie prawa materialnego przez organy obu instancji, z poprawnym wykorzystaniem procedury administracyjnej powoduje, że skarga podlega oddaleniu, po myśli art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.