II SA/Wr 60/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016r. sprawy ze skargi T.P. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu odszkodowania za wydzieloną pod drogę nieruchomość gruntową postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto zł) Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda D., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego T.P., reprezentowanego przez radcę prawnego M.O., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty J. z dnia [...] r. znak [...] o ustaleniu odszkodowania za wydzieloną pod drogę nieruchomość gruntową. Powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego r.pr. M.O. odebrała w dniu 23 listopada 2015 r. i wniosła na nie w imieniu T.P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nadając ją listem poleconym w dniu 22 grudnia 2015 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia widniała informacja, że z powodu niemożności doręczenia przedmiotowej przesyłki adresatowi pozostawiono ją na okres 14 dni w "UP S." w dniu "3.11". W odpowiedzi na pismo D. Urzędu Wojewódzkiego z dnia 30 grudnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego S. pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. poinformował, że skierowana do M.O. przesyłka była awizowana w dniu 3 listopada 2015 r., powtórnie ją awizowano w dniu 12 listopada 2015 r., a w dniu 23 listopada 2015 r. M.O. przesyłkę tę odebrała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona po terminie. Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 tego artykułu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 art. 73 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Przepis § 4 omawianego artykułu stanowi, iż doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wynika z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego S. z dnia 14 stycznia 2016 r., w rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca skarżone postanowienie została skierowana na adres pełnomocnika skarżącego r.pr. M.O. i była awizowana w dniu 3 listopada 2015 r., powtórnie ją awizowano w dniu 12 listopada 2015 r., a w dniu 23 listopada 2015 r. M.O. przesyłkę tę odebrała. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie zostały spełnione wymogi określone w art. 73 p.p.s.a., a więc doręczenie przedmiotowej przesyłki uznać należy za dokonane w dniu 17 listopada 2015 r. Późniejsze odebranie skarżonego postanowienia przez pełnomocnika skarżącego faktu tego nie zmienia i nie powoduje, że wspomniany termin rozpoczął swój bieg później. W tym stanie rzeczy złożenie skargi w dniu 22 grudnia 2015 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu przewidzianego do jej skutecznego wniesienia. Mając na względzie powyższe, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak wyżej.