II SA/Wr 605/11
WyrokWSA we Wrocławiu2011-10-06
Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz, Anna Siedlecka, Julia Szczygielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione za pośrednictwem polskiej placówki operatora publicznego w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia powinno być uznane za wniesione terminowo, mimo że organ nie odnotował jego wpływu?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin do wniesienia zażalenia uważa się za zachowany, jeśli pismo zostało nadane w polskiej placówce operatora publicznego przed upływem terminu, nawet jeśli organ nie odnotował jego wpływu. W konsekwencji zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu zostało uchylone, a zażalenie uznano za wniesione terminowo.Stan faktyczny
Skarżąca I. K. złożyła zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 listopada 2010 r., które zostało doręczone pełnoletniemu domownikowi 23 listopada 2010 r. Organ II instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że zażalenie zostało złożone osobiście dopiero 28 lutego 2011 r. Skarżąca twierdziła, że zażalenie zostało nadane pocztą 29 listopada 2010 r., co potwierdzała dokumentacja pocztowa.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu; orzekł, że postanowienie nie podlega wykonaniu; zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 października 2011r. sprawy ze skargi I. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 28 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357zł. (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. po rozpatrzeniu zażalenia I. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia 18 listopada 2010 r. Nr [...], działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W motywach rozstrzygnięcia podał, że wymienione postanowienie organu I instancji doręczone zostało O. K. pełnoletniemu domownikowi w dniu 23 listopada 2010 r., zaś zażalenie na powyższe postanowienie zostało złożone osobiście przez I. K. w dniu 28 lutego 2011 r. Organ odwoławczy stwierdził, że pomimo prawidłowego pouczenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zażalenie na postanowienie organu I instancji, złożone zostało z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia, wynikającym z art. 141 § 2 kpa.
W skardze, na powyższe postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pełnomocnik skarżącej zarzuciła naruszenie interesu prawnego skarżącej poprzez mylne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 listopada 2010 r. nakładające na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia, gdyż takie stwierdzenie zamyka jej drogę do merytorycznego rozpoznania zażalenia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucone zostało naruszenie przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy, tj.:
1. naruszenie art. 57 § 5 pkt 2 kpa poprzez jego niezastosowanie, pomimo iż zachodziły ku temu podstawy, bowiem skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie na postanowienie PINB dla miasta W. nr [...] z dnia 18 listopada 2010 r. za pośrednictwem polskiej placówki operatora publicznego, nie zaś – jak błędnie ustalił DWINB – złożyła osobiście w PINB;
2. naruszenie art. 141 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, że zażalenie skarżącej nie zostało wniesione w przewidzianym w tym przepisie terminie, gdy tymczasem przedmiotowe zażalenie skarżąca wniosła w szóstym dniu od dnia jego doręczenia, tj. w dniu 29 listopada 2010 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu;
3. naruszenie art. 134 kpa poprzez jego zastosowanie, pomimo iż nie zachodziły ku temu podstawy, bowiem przepis ten odnosi się do niedopuszczalności odwołania od decyzji oraz uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie zaś do zażalenia na postanowienie, które wniosła skarżąca.
Wskazując na powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z kwotą 17 zł uiszczoną jako opłata od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że skarżąca wniosła zażalenie od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia 18 listopada 2010 r. nr [...] w szóstym dniu od otrzymania tego orzeczenia, za pośrednictwem polskiej placówki operatora publicznego, na okoliczność czego dołączona została do skargi poświadczona kserokopia dowodu nadania z dnia 29 listopada 2010 r. o nr [...] wraz z poświadczoną kserokopią tegoż zażalenia.
Skarżąca przypuszcza, że w toku badania dopuszczalności zażalenia organ odwoławczy pomylił to zażalenie z innym zażaleniem skarżącej, a mianowicie z zażaleniem na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nr [...]z dnia 24 stycznia 2011 r., które skarżąca wniosła osobiście w siedzibie organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że przesyłka o numerze R [...] nadana dnia 29 listopada 2010 r. zawierała pismo zatytułowane "Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego", co potwierdza koperta dołączona do ww. pisma. W aktach organu I instancji brak jest rzeczonego zażalenia, jak również nie zostało ono przekazane do organu II instancji celem jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W celu dokładnego wyjaśnienia powyższej kwestii zwrócono się do organu I instancji o dokładne wyjaśnienie sprawy zażalenia. Z elektronicznego systemu ewidencjonowania dokumentacji wynika, że przesyłka o numerze R [...] zawierała tylko i wyłącznie zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego.
W piśmie skierowanym do Sądu w dniu 29 września 2011 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wskazał, że w związku z przekazaniem do organu zażalenia skarżącej z dnia 29 listopada 2010 r. na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 listopada 2010 r., w załączeniu do pisma przedkłada poświadczone kserokopie: pisma PINB z dnia 9 września 2011 r. (nr [...]), pisma I. K. z dnia 5 września 2011 r., zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny (z dnia 29 września 2010 r.) z dołączonym do niego dowodem nadania w placówce pocztowej nr [...] w dniu 29 listopada 2010 r., dowód nadania nr [...] z dnia 29 listopada 2010 r. wraz z zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ( z dnia 26 listopada 2010 r.) oraz pismo PINB z dnia 24 sierpnia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz, 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.m, sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Po myśli art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. w związku z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie wnosi się do organu właściwego za pośrednictwem organu I instancji w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Podstawową kwestią wymagającą zatem wyjaśnienia jest zbadanie i ustalenie daty doręczenia postanowienia stronie, gdyż ta data rozpoczyna bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Bezspornym w sprawie jest, że postanowienie PINB z dnia 18 listopada 2010 r. nr [...] doręczone zostało skarżącej w sposób zastępczy (pełnoletniemu domownikowi) w dniu 23 listopada 2010 r.
Wyjaśnienia zatem wymaga druga kwestia, a mianowicie data złożenia zażalenia na doręczone postanowienie.
Organ odwoławczy przyjął, że O.K. wniosła zażalenie na postanowienie PINB nr [...] osobiście do organu I instancji w dniu 28 lutego 2011 r., traktując jako zażalenie część żądania skarżącej zawarte w jej zażaleniu na postanowienie PINB z dnia 24 stycznia 2011 r. Nr [...] (pismo skarżącej z dnia 28 lutego 2011 r.).
Tymczasem na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego przez organy obu instancji przy udziale skarżącej, w następstwie zapoznania się z zarzutami skargi, a więc w trakcie kiedy sprawa już zawisła przed Sądem ustalone zostało, że skarżąca w dniu 29 listopada 2010 r. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. za pośrednictwem palcówki pocztowej dwa pisma o następujących numerach nadawczych : [...] i [...]. Zarówno oba potwierdzenia nadania przesyłek jak i oba środki zaskarżenia, które znajdowały się w tych przesyłkach, tj. zarzuty z dnia 26 listopada 2010 r. i zażalenie z dnia 29 listopada 2010 r. na postanowienie PINB nr [...], przekazane zostały przez organ odwoławczy do Sądu przy piśmie przygotowawczym z dnia 28 września 2011 r. W przesłanym również do Sądu piśmie organu I instancji z dnia 9 września 2011 r. widnieje obszerne wyjaśnienie zaistniałej sytuacji związanej z zażaleniem. Organ ten konkludując stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, iż zażalenie na postanowienie nr [...] złożone zostało w terminie.
Zgodnie z art. 57 par. 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce operatora publicznego. W takim przypadku decyduje data stempla pocztowego.
Z przesłanych do Sądu poświadczonych kserokopii dokumentów (k. od 28 do 36 akt sądowych) wynika, że w dniu 29 listopada 2010 r. skarżąca O. K. w placówce pocztowej nr [...] we W. nadała do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. ul. S. [...] dwie przesyłki polecone, w których oddzielnie wysłała - jak wyjaśniła w piśmie z dnia 5 września 2011 r.(k.27 akt sądowych) - zarzuty z dnia 26 listopada w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i zażalenie z dnia 29 listopada 2010 r. na postanowienie nr [...] ( z dnia 18 listopada 2010r.). Organ I instancji w prowadzonej elektronicznej ewidencji rejestrowej odnotował tylko wpływ jednego pisma, tj. zarzutów ( R [...]). Brak jest zaewidencjonowanej przesyłki nr [...].
Jednakże, zdaniem Sądu, fakt braku odnotowania w ewidencji wpływu drugiej przesyłki z o numerze [...] zawierającego zażalenie nie może szkodzić stronie, gdyż właśnie przepis art. 57 par. 5 pkt 2 k.p.a. gwarantuje stronie jej prawa procesowe w postaci uznania zachowania terminu do wniesienia zażalenia w sytuacji nadania tego środka zaskarżenia w polskiej placówce pocztowej. Brak wpływu środka zaskarżenia do organu, w przypadku legitymowania się przez stronę potwierdzeniem nadania środka zaskarżenia w terminie, winien skutkować tylko i wyłącznie uznaniem dołączonego w terminie późniejszym przez stronę egzemplarza zażalenia, jako wniesionego z zachowaniem ustawowego terminu.
W niniejszej sprawie nie jest istotne, którą przesyłką wysłane zostało zażalenie, czy o numerze [...], czy też o numerze [...], gdyż strona może obecnie nie pamiętać dokładnie, w której przesyłce umieściła zarzuty a w której zażalenie, skoro w dniu 29 listopada 2010 r. wysyłała w placówce pocztowej osobno tylko te dwa środki zaskarżenia.
Podkreślić również należy, że gdyby organ odwoławczy przeanalizował dokładnie treść zażalenia skarżącej z dnia 24 lutego 2011 r., to z pewnością powziąłby wątpliwość, czy zamiarem strony było tylko i wyłącznie zaskarżenie postanowienia nr [...]- jak podaje to w tytule pisma - czy też pismo to zawierało dwa odrębne środki zaskarżenia na ww. postanowienie i drugie postanowienie nr [...]. Kwestia ta nie została jednakże dokładnie wyjaśniona przez organ przy udziale strony, lecz dopiero na etapie postępowania sądowego, gdzie skarżąca wskazała wyraźnie, że już wcześniej, tj. w dniu 29 listopada 2010 r. wniosła oddzielne zażalenie na postanowienie nr [...]. Wyjaśnienie tej kwestii nastąpiłoby zatem nie przed Sądem lecz już na etapie postępowania zażaleniowego, gdyby tylko organ próbował wyjaśnić faktyczną wolę strony skarżącej zawartą w piśmie z dnia 24 lutego 2011 r.
Z powyższych więc względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 134 w związku z art. 57 par. 5 pkt 2 i art. 141 par. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Z tych więc względów, na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło