II SA/Wr 61/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], [...] postanawia zwrócić T.F. kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych). Wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę G.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania nieodpłatnie działki gruntu we wsi P., gmina D. Wniosek o doręczenie w/w wyroku wraz z uzasadnieniem wniósł uczestnik postępowania T.F., wpłacając w dniu 22 listopada 2006 r. opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. W dniu 15 grudnia 2006 r. T.F. nadesłał do Sądu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po jego rozpoznaniu referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 4 stycznia 2007 r., przyznał uczestnikowi postępowania prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłat sądowych w części przekraczającej kwotę 70 zł oraz ustanowienie radcy prawnego. Odmówił natomiast przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony T.F. w dniu 10 stycznia 2007 r. Uczestnik postępowania nie wniósł od niego sprzeciwu. W dniu 15 stycznia 2007 r. T.F. uiścił kwotę 70 zł. Wyrok z dnia 26 października 2006 r. stał się prawomocny od 9 stycznia 2007 r. Uczestnik postępowania T.F., ani ustanowiony z urzędu pełnomocnik, nie wniósł od niego skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając na uwadze powyższe należało zwrócić T.F. kwotę 70 zł jako świadczenie nienależne, bowiem nie był on zobowiązany do uiszczenia tej kwoty z jakiegokolwiek tytułu. Stąd orzeczono jak w sentencji.