II SA/Wr 61/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-06-15

Skład orzekający: Olga Białek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej ubój zwierząt, która spowoduje znaczne straty finansowe i trudne do odwrócenia skutki dla właściciela, jest uzasadnione na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej ubój ponad 100 sztuk świń, które stanowią jedyne źródło utrzymania skarżącego, spowoduje nieodwracalne skutki oraz znaczną szkodę. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji jest uzasadnione na podstawie art. 61 § 3 PPSA, a nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie stanowi przeszkody do zastosowania tego przepisu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii nakazującą ubój ponad 100 sztuk świń. Do skargi załączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że spowoduje to natychmiastowe zamknięcie jego jedynego źródła dochodów i straty finansowe rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we Wrocławiu w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., znak WIWzo.913.14.9.2021 w przedmiocie nakazu uboju zwierząt z gatunku świnia domowa postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. J. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., znak WIWzo.913.14.9.2021 utrzymującą w mocy decyzję z dnia 10 września 2021 r. Powiatowego Lekarza Weterynarii w Miliczu, znak PIW 053716820/01/2021 w przedmiocie nakazu uboju zwierząt z gatunku świnia domowa. Skarżący załączył do skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje natychmiastowe zamknięcie jego jedynego źródła dochodów jako rolnika. Skarżący podkreślił, że ilość świń i ich rasa – w przypadku ich uboju – spowoduje straty finansowe rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych. Zaznaczono, że odtworzenie rasy świń (spoza Europy środkowej i wschodniej) wymaga wielu lat i istotnych nakładów finansowych, na co strona nie posiada środków ani możliwości. Ewentualne dochodzenie odszkodowania na drodze sądowej, zdaniem skarżącego, potrwać może lata, natomiast przez ten czas skarżący zostanie pozbawiony źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Poddając ocenie zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uwzględnić charakter sprawy oraz przedmiot decyzji administracyjnej, którego skarga dotyczy. W niniejszej sprawie żądanie wstrzymania dotyczy decyzji, w której nakazano poddanie ubojowi ponad 100 sztuk świń (na dzień kontroli w gospodarstwie będącym własnością skarżącego utrzymywanych było 16 prosiąt i warchlaków, 90 szt. tuczników i 9 szt. loch). Wykonanie takiej decyzji, już ze swej istoty powoduje nieodwracalne skutki, skoro wiąże się z likwidacją zwierząt. Potencjalnie wykonanie decyzji nakazującej ubój zwierząt może również powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla ich właściciela. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że ubój lub zabicie całego stada świń będących jedynym źródłem utrzymania skarżącego spowoduje nieodwracalne skutki oraz znaczną szkodę (postanowienie NSA z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt II OZ 288/20). Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie objęcie skarżącego ochroną tymczasową nie stoi w sprzeczności z celem ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Sąd ponadto stoi na stanowisku, że bez znaczenia jest fakt, iż na podstawie art. 48b ust. 2 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, organ nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Rygor natychmiastowej wykonalności nie stanowi przeszkody do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem przepisy ustawy o ochronie zdrowie zwierząt nie przewidują w tym przypadku wyłączenia jego stosowania. Zdaniem Sądu brak jest również dostatecznych podstaw do uznania, że niewykonanie przez skarżącego nakazu uboju świń realnie zagraża innym stadom. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Należy jednocześnie zastrzec, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i nie przesądza zasadności złożonej skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło