II SA/Wr 610/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami turystyki i rekreacji na części działki nr [...] we wsi S. Ś. postanawia: skargę odrzucić. Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 10 grudnia 2004 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 203,37,- zł. Jednocześnie pouczono stronę, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono J. M. w dniu 23 grudnia 2004 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do skarżącego wynika, iż odebrała je D. B., konkubina strony. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od skargi upłynął zatem w dniu 30 grudnia 2004 r. Powyższa opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. W art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest mowa o sytuacji, w której doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. Może on doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie zarządzenia należało uznać za dokonane prawidłowo. Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli zaś § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.