II SA/Wr 615/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. J. B. wniósł w dniu 18 września 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Ś. z dnia [...] nr [...] zmieniającą – zgodnie z żądaniem strony – decyzję własną z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty w wysokości [...] z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej położonej w P. przy ul. S. S. oznaczonej jako działka nr [...] w związku z uchwaleniem zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi P. , zatwierdzającego uchwałą [...] Rady Gminy Ś. z dnia [...]. Równocześnie złożony został przez J. B. wniosek o przywrócenie ustawowego terminu do wniesienia skargi oraz o przywrócenie ustawowego "terminu doręczenia zaskarżonej decyzji", w którego uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że nie doręczono mu decyzji, będącej przedmiotem skargi bez jego winy, a doręczenie zastępcze zastosowano w sposób sprzeczny z przepisami art. 42, art. 43 i art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym zakwestionowanie przed sądem administracyjnym zgodność z prawem aktu administracyjnego lub innej czynności organu administracji publicznej należących do katalogu spraw zawartego w przepisach art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. Jednym z warunków jej dopuszczalności jest zachowanie ustawowego terminu do jej wniesienia określonego – w zależności od przedmiotu zaskarżenia i podmiotu wnoszącego skargę – w przepisie art. 53 powołanej powyżej ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 85 wskazywanego aktu "Czynność w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczne". Skutek taki występuje w stosunku do terminów procesowych i w takich sytuacjach, kiedy niedokonanie czynności przez stronę przed upływem ustalonego terminu związane jest z określoną przepisami prawa sankcją. Instrumentem poprzez który stworzona została przez ustawodawcę możliwość obrony przed ujemnymi następstwami uchybienia terminowi procesowemu jest instytucja przywrócenia terminu uregulowana na zasadzie skargowości tzn. wymagająca stosownego wniosku strony. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Warunki te muszą być spełnione łącznie. Treść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozwala uznać, że przyczyną uchybienia terminu dla dokonania tej czynności był brak wiedzy skarżącego o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu wydanej po rozpatrzeniu jego odwołania od decyzji Wójta Gminy Ś. z dnia 19 maja 2005r., wcześniej opisanej. Przyczyną tej sytuacji było nieprawidłowe – zdaniem skarżącego – doręczenie mu decyzji organu odwoławczego, podjętej w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że już w dniu 22 sierpnia 2007r. /pisma skarżącego kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. /, a najpóźniej w dniu 27 sierpnia 2007r. /wniosek skarżącego kierowany do Wójta Gminy Ś. o rozłożenie należności na raty i umorzenie odsetek/ Jerzy B. wiedział, że postępowanie odwoławcze zostało zakończone decyzją ostateczną. Oznacza to – zdaniem Sądu – że jedną z tych dat należy uznać za początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Odnosząc te okoliczności do treści przepisu art. 87 § 1 /in fine/ powoływanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w którym ustanowiony został wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, należy stwierdzić, że termin do złożenia omawianego wniosku upłynął – w korzystniejszym dla skarżącego wariancie – w dniu 3 września 2007r. Nie budzi natomiast wątpliwości, że przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 18 września 2007r., a zatem bez zachowania terminu wskazanego w powołanym wcześniej przepisie art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotne przy tym jest, że w przepisie art. 88 tej regulacji ustawodawca postanowił, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dodatkowo Sąd uznał za właściwe wyjaśnić, że nie jest możliwe w istniejących warunkach prawnych przywrócenie terminu ustawowego doręczenia decyzji z [...] nr [...], a wniosek w tym przedmiocie należy uznać – zdaniem Sądu – za niedopuszczalny. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.