II SA/Wr 617/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Gminy L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 16 sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonym przez Burmistrza Miasta i Gminy L., w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej lokalizacji zakładu ślusarskiego w L. przy ul. B. [...] odrzucić skargę. Gmina L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 16 sierpnia 2005 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia 30 kwietnia 1991 r. Nr [...], złożonym przez Burmistrza Miasta i Gminy L. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Stosownie do przepisu art. 52 § 1 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§4). Porównanie treści § 1 i ust. 4 powołanego art. 52 wskazuje, iż hipotezy obu tych przepisów są przeciwstawne i wzajemnie się wykluczają - ust. 1 odnosi się do Sygn. akt II SA/Wr 617/05 sytuacji, gdy służyły skarżącemu środki zaskarżenia, ust. 4 zaś do przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków odwoławczych. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Gmina L. nie była stroną ani w postępowaniu zwykłym o ustalenie lokalizacji inwestycji, ani w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej lokalizację inwestycji. Zatem nie przysługiwał jej żaden środek zaskarżenia, tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stąd też warunkiem do skutecznego wniesienia przez Gminę L. skargi do sądu administracyjnego było wezwanie na piśmie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. do usunięcia naruszenia prawa, czego jednak nie uczyniono. Skoro strona skarżąca nie spełniła warunku koniecznego do wniesienia skargi, stosownie do przepisu art. 52 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy odrzucić skargę - jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.