II SA/Wr 617/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. i P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. P. [...] we W., P. S. i T. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na usunięciu nieprawidłowości w stanie technicznym budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...], nakładające grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 40.000 zł na Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. P. [...] we W., zobowiązaną do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] r. nr [...], polegającego na usunięciu nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. P. [...] we W.. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na to postanowienie wnieśli: Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. P. [...] we W. oraz T. S. i P. S.. Skargę Wspólnoty Mieszkaniowej zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Wr 617/12, natomiast skargę T. S. i P. S. pod sygnaturą akt II SA/Wr 618/12. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 28 lutego 2013 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach akt II SA/Wr 617/12 i II SA/Wr 618/12, które mogły być objęte skargą i prowadzić je pod sygnaturą akt II SA/Wr 617/12. Pismem procesowym z dnia 1 marca 2013 r. T. S. i P. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Wskazali, że ewentualna egzekucja kwoty 40.000 zł z rachunku bankowego Wspólnoty Mieszkaniowej wyrządzi jej i tworzącym ją właścicielom lokali znaczną szkodę. Podnieśli, że egzekucja nałożonej grzywny spowoduje konieczność późniejszego partycypowania w tej kwocie przez członków wspólnoty, co w przypadku wnioskodawców oznaczałoby konieczność zapłaty kwoty 3.000 zł. Wnioskodawcy podnieśli, że wykonanie zaskarżonego postanowienia w wypadku jego późniejszego uchylenia doprowadzi do konieczności prowadzenia postępowania przeciw naczelnikowi urzędu skarbowego. Podkreślono, że zobowiązana do zapłaty wspólnota mieszkaniowa środki finansowe pozyskuje wyłącznie od swoich członków i nie posiada własnego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. W rozpoznawanej obecnie sprawie, zdaniem Sądu, spełniona została przesłanka uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu z treści skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia oraz akt administracyjnych wynika, że wyegzekwowanie kwoty 40.000 zł od zobowiązanej Wspólnoty Mieszkaniowej narazi ją na znaczną szkodę. Jak słusznie wskazano we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, zobowiązany podmiot środki na zapłacenie grzywny musiałby pozyskać od członków wspólnoty mieszkaniowej, która obejmuje 12 lokali w budynku, co oznacza, iż gdyby zobowiązana nie miała środków w kwocie 40.000 zł, to każdy z właścicieli mógłby być zobligowany do pokrycia kwoty ponad 3.000 zł. Zarówno kwota 40.000 zł w odniesieniu do wspólnoty mieszkaniowej, jak i kwota 3.000 zł w odniesieniu do każdego członka wspólnoty, są – w ocenie Sądu – kwotami znacznymi. Nadto wskazać należy, że we wniosku poniesiono, że kosztorys wykonania nakazanych robót budowlanych opiewa na kwotę ok. 170.000 zł, a zatem kwota 40.000 zł grzywny stanowiłaby znaczny procent kosztu samych robót budowlanych. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie spełniła się przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a. polegająca na tym, że zachodzi niebezpieczeństwo, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej bądź też jej członkom (właścicielom lokali w budynku przy ul. P. [...] we W.). Trzeba oczywiście pamiętać, kwestia uznania Sądu w zakresie wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności została powiązana z koniecznością oceny przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena ta nie wiąże jednak Sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia będą bowiem podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Wyjaśnić jeszcze należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia pociąga za sobą wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji. Natomiast wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.