II SA/Wr 621/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędziowie: NSA Julia Szczygielska, WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca/, Protokolant apl. radc. Marzena Galica-Mazurek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 września 2006r. przy udziale - sprawy ze skargi T. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynność w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oddala skargę W dniu [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 51 ust. 7, art. 52, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), decyzję Nr [...], którą nakazano T. M. wykonanie w terminie do dnia [...]r. następujących robót budowlanych w celu doprowadzenia zaistniałego stanu do zgodnego z prawem: odłączenie trzonu kuchennego usytuowanego w pomieszczeniu kuchennym w lokalu mieszkalnym nr [...] od przewodu kominowego dymowego znajdującego się w kominie dwuprzewodowym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] przy ul. D. w W., do którego podłączony jest kocioł c.o. na paliwo stałe, postawiony w wydzielonym pomieszczeniu w lokalu mieszkalnym nr [...] oraz zamurowanie wlotu do w/w przewodu kominowego, po zdemontowaniu rury zapieckowej łączącej trzon kuchenny z przewodem kominowym. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono m.in., iż decyzją nr [...] z dnia [...]r. nakazano współwłaścicielom budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] przy ul. D. w W. usunięcie nieprawidłowości w funkcjonowaniu komina dwuprzewodowego wymienionych w opinii kominiarskiej z dnia [...]r. Po rozpatrzeniu odwołań T. M. i Z. Z. od powyższej decyzji, organ II instancji uchylił ją w części dotyczącej terminu i określił nowy termin usunięcia nieprawidłowości do dnia [...]r., a w pozostałej części utrzymał ją w mocy (decyzja Nr [...] z dnia [...]r.). W dniu [...] r. do organu wpłynęło pismo T. M., informujące, że rezygnuje całkowicie z komina i odłączyła już kuchnię węglową od wylotu dymowego. W dniu [...]r. J. Z. przedłożył opinię kominiarską nr [...] z dnia [...]r., potwierdzającą usunięcie wskazanych nieprawidłowości stanu technicznego i w zakresie użytkowania przedmiotowego komina. Z treści tej opinii wynikało, że cyt.: "dwuprzedmiotowy pion kominowy został przemurowany i otynkowany od połaci dachowej, aż do wylotu przez Państwa Z., w którym to mieli i mają podłączony kocioł c.o. na paliwo stałe w pomieszczeniu wydzielonym i zamykanym. W dniu oględzin pionu kominowego po wyremontowaniu, nie stwierdzono dodatkowych podłączeń(...) otwór po trzonie kuchennym na I-szym piętrze, z przewodu kominowego od kotła c.o. jest zamurowany i nie posiada żadnych podłączeń. W związku z tym Pani T. M. nie ma prawa dokonywać samowolnych podłączeń do komina bez uprzedniego uzyskania zgody, jak i odpowiedniej opinii na wskazanie, a takiej nie ma." W dniu [...]r. przeprowadzono oględziny, podczas których stwierdzono, że T. M. wbrew zakazowi zawartemu w opinii kominiarskiej dokonała w pomieszczeniu kuchni w należącym do niej lokalu mieszkalnym nr [...], ponownego podłączenia trzonu kuchennego do tego samego przewodu kominowego, do którego podłączony jest kocioł c.o. na paliwo stałe, usytuowanym w wydzielonym pomieszczeniu w lokalu mieszkalnym nr [...], stanowiącym własność Państwa Z., czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia bowiem zgodnie z § 145 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) trzony kuchenne i kotły grzewcze na paliwo stałe mogą być przyłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu kominowego. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że w omawianej sytuacji ma zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ został upoważniony do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zaistniałego stanu do zgodnego z prawem. Nadto zaznaczono, w odniesieniu do zarzutów wniesionych w niniejszym postępowaniu przez T. M., że nie mają one związku z przedmiotem tego postępowania. Zarzuty o takiej samej treści były już raz wnikliwie rozpatrzone w toku odrębnego postępowania w sprawie o znaku [...], zakończonego dostarczeniem przez jedną ze stron tego postępowania opinii kominiarskiej nr [...] z dnia [...]r., potwierdzającej wykonanie obowiązku usunięcia nieprawidłowości w funkcjonowaniu spornego komina dwuprzewodowego, nałożonego na wszystkich jego współwłaścicieli decyzją Nr [...] z dnia [...]r. Mając powyższe na uwadze Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T. M., nie zgadzając się z jej uzasadnieniem. Strona podniosła w nim m.in., iż "nie dostała dokładnego uzasadnienia pod dnia [...]r. Zwróciła się na piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wyjaśnienie sprawy, czy sąsiad z dołu prawidłowo podłączył piec na paliwo stałe, bowiem przez kuchnię węglową ulatnia się w jej mieszkaniu dym nawet wtedy, gdy nie pali w piecu, a kominiarz wydał fałszywą opinię." Odnosząc się do pisma, w którym zrezygnowała z komina, odwołująca się oświadczyła, iż uczyniła tak z uwagi na mijający termin wykonania jego remontu, ale później się wycofała. Nadto strona zarzuciła, że organ I instancji nie wydał żadnej decyzji nakazującej J. Z. odłączyć piec na paliwo stałe, który został podłączony nielegalnie i nieprawidłowo. Jak wskazała odwołująca się, wykupiła mieszkanie z kuchnią, podłączoną do komina. Ponadto podniesiono, iż ponieważ strona posiada tylko jeden komin, ma zatem prawo z tego komina korzystać. Decyzją Nr [...] z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchylił w części dotyczącej terminu decyzję organu I instancji i określił nowy termin obowiązku do dnia [...]r. a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, iż jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i nałożono na odwołującą się obowiązek wykonania (określonych w tej decyzji) czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego w prawem, jednocześnie określając termin wykonania tego obowiązku (do dnia [...]r.). Rozstrzygnięcie zawarte w tej decyzji jest, w ocenie organu odwoławczego, zgodne z powołanym przepisem i ma oparcie w ustaleniach stanu faktycznego. Decyzja została wydana po uprzednim uzyskaniu – żądanej decyzją Nr [...], o której na wstępie mowa - opinii kominiarskiej i po przeprowadzeniu oględzin, w wyniku których stwierdzono fakt ponownego samowolnego podłączenia trzonu kuchennego do zajętego przewodu kominowego, co powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Stanowi to przesłankę, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (wykonanie robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa), w związku z czym wydanie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem poprzez odłączenie trzonu kuchennego od zajętego przewodu kominowego dymowego i zamurowanie wlotu do w/w komina jest konieczne i uzasadnione. Nakaz ten podyktowany jest względami bezpieczeństwa. Jak zaznaczył organ II instancji, nie ma zatem znaczenia, w jakich okolicznościach nastąpiło samowolne podłączenie pieca przez odwołującą się. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła T. M., kwestionując jej uzasadnienie. W skardze podniosła m.in., że odłączyła kuchnię i wysłała w ślad za tym pismo do PINB tylko dlatego, gdyż bała się płacenia kary. Powołując się na ostateczną decyzję z dnia [...]r. Nr [...], nakazującą współwłaścicielom usunięcie nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów kominowych dymowych, wentylacyjnych oraz podłączonych nich urządzeń grzewczo-wentylacyjnych, skarżąca wskazała, iż nie została ona wykonana, a opinia kominiarska jest sfałszowana. Przede wszystkim Z. i J. Z. nie zlikwidowali nieprawidłowości związanych z wentylacją, która przy piecach na paliwo stałe jest obowiązkowa. Nie mają również pomieszczeń wydzielonych na kocioł c.o. Ponadto stwierdziła, że przedmiotowy komin jest dwuprzewodowy o przewodach dymowych, do których były podłączone kuchnie węglowe i piece kaflowe, a nie kocioł c.o. Skarżąca podniosła, że oszustwem jest to, że dokonała samowolnie podłączeń w pomieszczeniu kuchennym jej mieszkania bowiem jest tam tylko jeden przewód dymowy, do którego była i jest podłączona kuchnia węglowa. Strona powołała się również na protokół rozprawy z dnia 8 stycznia 2004 r., w którym Z. Z. przyznała się, że nie posiada opinii kominiarskiej w sprawie możliwości zamiany kuchni węglowej na piec stałego palenia. Nadto, że straż pożarna kontrolująca jej mieszkanie, nie stwierdziła żadnego zagrożenia pożarowego. Uważa również, że o zagrożeniu pożarowym wydaje opinię straż pożarna a nie kominiarz. Nie jest prawdą także, zdaniem skarżącej, że Państwo Z. zamontowali piec c.o. w [...] r. bowiem do [...] r. mieszkała tam J. S., a piec został zamontowano dopiero w [...]r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z przepisami prawa materialnego, jak i przepisami prawa procesowego. Tylko w przypadku naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Z istoty sądowej kontroli działań administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt administracyjnych sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w związku z przepisem art. 50 ust. 1 pkt 2 tej ustawy i § 145 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Badając legalność zaskarżonych decyzji obu instancji, niezbędnym stało się przypomnienie ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca T. M., w wyniku wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]r. Nr [...], dokonała odłączenia kuchni węglowej "od wylotu dymowego", do którego podłączony jest również kocioł c.o. z mieszkania położonego na niższej kondygnacji należącego do małż. Z. , co oświadczyła w piśmie skierowanym do organu z dnia [...]r. W piśmie tym także stwierdziła jednoznacznie, iż rezygnuje całkowicie z użytkowania konina i nie zgadza się na podłączenie "kuchni" do drugiego wylotu. W dniu [...]r., w wykonaniu decyzji PINB z dnia [...]r. Nr[...], J. Z. przedłożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. opinię kominiarską dotyczącą aktualnego stanu technicznego komina, który był objęty ww. nakazem. Z przedłożonej opinii wynika, że w budynku mieszkalnym położonym w W. przy ul. D. nr [...], dwuprzewodowy pion kominowy został przemurowany i otynkowany od połaci dachowej aż do wylotu, w którym Z. i J. Z. mieli i mają podłączony kocioł c.o. na paliwo stałe w pomieszczeniu wydzielonym i zamykanym. W dniu oględzin przeprowadzonych po wyremontowaniu (protokół z [...]r.) uprawniony mistrz kominiarski nie stwierdził dodatkowych podłączeń do przedmiotowego przewodu kominowego. W lokalu na I piętrze zajmowanym przez T. M. stwierdził, że otwór po trzonie kuchennym z przewodu kominowego od kotła c.o. jest zamurowany i nie posiada żadnych podłączeń. W protokole zawarta została dodatkowa uwagą, iż Pani M. nie ma prawa dokonywać samowolnych podłączeń do tego komina. Dokonane w dniu [...]r. przez PINB w S., przy udziale stron postępowania, oględziny obiektu wykazały, że T. M. dokonała ponownego samowolnego podłączenia kuchni węglowej do tego samego przewodu kominowego, do którego podłączony jest kocioł c.o. na paliwo stałe. Zgodnie z przepisem § 145 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, trzony kuchenne i kotły grzewcze na paliwo stałe oraz kominki (...) mogą być podłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu dymowego (...). Stwierdzony zatem w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym fakt podłączenia przez skarżącą kuchni węglowej do zajętego (przez podłączony kocioł c.o. na paliwo stałe) przewodu kominowego dymowego narusza wymieniony przepis § 145 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Okoliczność ta wyczerpuje przesłankę wymienioną w art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, wskazującą na wykonanie robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. To zaś oznacza, że przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy zastosowanie mają przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 Prawa budowlanego, co zostało wyraźnie zaznaczone we wskazanej podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. W takich sytuacjach, a mianowicie gdy komin jest zajęty, dalsza część przepisu § 145 ust. 1 powołanego rozporządzenia, nakazuje wykonanie podłączenia wyłącznie własnego, do samodzielnego przewodu kominowego dymowego, posiadającego odpowiednie wymiary. Skoro zatem wykonane przez skarżącą roboty budowlane naruszają wymogi wskazanego przepisu, tym samym niezbędne było nałożenie na inwestorkę obowiązku odłączenia trzonu kuchennego od przewodu kominowego dymowego, do którego podłączony jest kocioł centralnego ogrzewania na paliwo stałe oraz zamurowania wlotu do ww. przewodu kominowego, po zdemontowaniu rury zapieckowej. Zasadnie więc organy orzekające w sprawie nakazały skarżącej wykonanie określonych w decyzji robót budowlanych, aby usunąć zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Sąd uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.