II SA/Wr 625/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę. L. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] orzekającą o rozgraniczeniu nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr [...] położonej we wsi Cz. W. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. Nr 240 z 2005r., poz. 2027 z późn. zm.) przekazało wg właściwości Sądowi Rejonowemu w Z. wniesione przez skarżącą żądanie przekazania do Sądu sprawy dotyczącej rozgraniczenia opisanej powyżej nieruchomości, zakończonej decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] r. Nr[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym zakwestionowanie przed sądem administracyjnym zgodności z prawem aktu administracyjnego lub innej czynności organu administracji publicznej należących do katalogu spraw zawartego w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W katalogu tym uwzględnione zostały jako przedmiot kontroli sądu administracyjnego m.in. decyzje administracyjne (art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy). Istotne również jest, że decyzje mogą być zaskarżane do sądu z powodu ich niezgodności z prawem na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach, o czym stanowi art. 16 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Zasady i tryb zaskarżania decyzji administracyjnych uregulowane zostały w powołanej powyżej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów art. 52 § 1 i § 2 wskazanej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany, albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. Materialnoprawną podstawę orzekania w sprawie, będącej przedmiotem skargi stanowią przepisy powołanej wcześniej ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 3 tej ustawy strona niezadowolona z przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w sprawie przekazania sprawy sądowi powszechnemu. Oznacza to, że ustawodawca wyłączył w sprawach dotyczących rozgraniczenia sądy administracyjne, które nie dysponują kompetencją do rozstrzygania spraw administracyjnych od orzekania w kwestii rozgraniczania nieruchomości, uprawniając do tego sądy powszechne. Istotne jest również, że stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na względzie to, że właściwym w sprawie, w której wniesiona została skarga jest sąd powszechny (cywilny) Wojewódzki Sąd Administracyjny – uznając, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne – stosownie do wskazanego powyżej przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.