II SA/Wr 630/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli lokalu mieszkalnego i sporządzenia ekspertyzy technicznej postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 630/18 w ten sposób, że postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu C.C. zakwestionował legalność decyzji, którą nakazano skarżącemu – właścicielowi lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. J.N.[...] we W. – przeprowadzenie kontroli ww. lokalu w trybie art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo budowlane, polegającej na sprawdzeniu przewodów kominowych (spalinowych i wentylacyjnych) w zakresie ich podłączeń, stanu technicznego urządzenia grzewczego podłączonego do wewnętrznej instalacji gazowej - kotła gazowego, a także sporządzenie ekspertyzy technicznej dotyczącej podłączeń do przewodów kominowych znajdujących się w obrębie lokalu nr [...], zawierającej inwentaryzację przewodów kominowych wraz z oceną drożności i szczelności przewodów, prawidłowości osadzenia kratek wentylacyjnych, prawidłowości wyprowadzenia przewodów ponad dach i prawidłowości ciągu w przewodach oraz skuteczności działania wentylacji nawiewno-wywiewnej w obiekcie, a także ocenę stanu technicznego kotła gazowego i sprawności instalacji grzewczej centralnego ogrzewania etażowego i ciepłej wody użytkowej; w ekspertyzie należy wskazać w sposób jednoznaczny, jakie roboty należy wykonać w celu doprowadzenia przewodów kominowych, wentylacji nawiewnej, wentylacji wywiewnej oraz instalacji grzewczej z kotłem gazowym do zgodności z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się dla niego wiązało ze znacznymi kosztami. Nadto zauważył, że nałożony na niego obowiązek jest niemożliwy do wykonania, gdyż został nałożony na podmiot niebędący stroną postępowania. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 630/18 odmówiono wstrzymania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Następnie pismem z dnia [...] r. skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podniósł, że pojawiła się w sprawie nowa okoliczność, jaką jest podjęcie rozmów z osobą posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. W toku tych rozmów skarżący ustalił, że wykonanie zaskarżonej decyzji jest niemożliwe bez wstępu do mieszkań sąsiadów i części wspólnych nieruchomości. Całkowity koszt wykonania zaskarżonej decyzji wynosi [...] zł. Natomiast koszty wykonania zaskarżonej decyzji z demontażem i ponownym montażem wkładu kominowego wynoszą [...] zł. Są to skarżącego kwoty znaczne, bo uzyskuje przychód w wysokości [...] zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności wskazują na to, że należy zmienić poprzednie postanowienie Sądu i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W świetle deklarowanego przez skarżącego miesięcznego przychodu na poziomie [...] zł wydatkowanie przez niego kwoty [...] zł lub [...] zł może stanowić trudny do odwrócenia skutek związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący będzie bowiem musiał zawrzeć umowę z odpowiednim specjalistą i w wykonaniu tej umowy poniesie określone wydatki – znaczne przy deklarowanym przez niego przychodzie. Sąd przyjął przy tym, że u podstaw stwierdzenia nieodwracalności skutku prawnego w odniesieniu do aktu wywołującego skutki w sferze prawa cywilnego tkwi to, że administracja nie dysponuje instrumentami do tego, aby tego rodzaju skutek odwrócić. Szczególnie ma to miejsce w sytuacji, gdy decyzja administracyjna wywarła pośredni skutek w sferze prawa cywilnego, tj. gdy stała się ona podstawą do dokonania (nieodwracalnych dla organu) czynności prawa cywilnego – takich jak choćby zawarcie i wykonanie umowy na wykonanie określonych robót (zob. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2014 r., I OSK 1585/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego wspomnieć trzeba, że podstawą wstrzymania wykonania decyzji może być sama okoliczność, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania przez decyzję trudnych do odwrócenia skutków. Nieobligatoryjność wystąpienia skutków (ich potencjalność) nie może być zatem przesłanką do odmówienia wstrzymania wykonania decyzji. Zważyć przy tym należy, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa o skutkach, których w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, organ nie będzie mógł – przy użyciu dostępnych mu środków prawnych – cofnąć jednostronną czynnością (aktem). Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania i jest kwestią niezależną od wydania postanowienia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.