II SA/Wr 633/19
PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-10-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Siedlecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnej, wydane na podstawie art. 135 k.p.a., podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA?Ratio decidendi
Postanowienie odmawiające wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnej, wydane na podstawie art. 135 k.p.a., nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W związku z tym nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Strona skarżąca A. sp. j. wniosła skargę na postanowienie Wojewody D. odmawiające wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Starosty L. z dnia (...) kwietnia 2019 r. Sąd administracyjny z urzędu bada dopuszczalność skargi przed oceną merytoryczną. Strona skarżąca złożyła również wniosek o cofnięcie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. sp. j. z siedzibą w B. z dnia (...) lipca 2019r. nr (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Skarga podlega odrzuceniu.
Należy wskazać, że przed nadaniem sprawie biegu i dokonaniem oceny merytorycznej zasadności skargi Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi. W tym zakresie ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Dlatego też w pierwszej kolejności podlega rozważeniu kwestia dopuszczalności skargi, tj. przed wnioskiem pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi (pismo z dnia 30 września 2019 r., k.24).
Należy więc w pierwszej kolejności ustalić, czy poddana kontroli sądu sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych zawarty w ww. przepisie obejmuje: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty.
W sprawie strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Wojewody D. wydane na podstawie art. 135 k.p.a., odmawiające wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Starosty L. z dnia (...) kwietnia 2019 r. Nr (...) (pkt VIII osnowy decyzji).
Nie budzi wątpliwości Sądu, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w postępowaniu administracyjnym, na które nie służy zażalenie ani też nie kończy postępowania, nie jest również postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a.
Z tych względów należało uznać, że sprawa objęta skargą nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego i jako niedopuszczana podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło