II SA/Wr 641/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. Decyzją z [...].03.2019 r. (znak: [...]) Prezydent Miasta [...] ponownie rozpatrzył wniosek A. N. (dalej jako skarżący) z [...].12.2012r. i orzekł o "odmowie wprowadzenia zmiany w rejestrze ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla działki nr [...] o pow. [...] ha położonej w [...] w obrębie Nr [...][...] przy ul. [...][...] polegającej na wykreśleniu użytku gruntowego o symbolu Bi (inne tereny zabudowane) i wpisaniu w to miejsce użytków gruntowych o symbolu B-RIIIb o pow. [...] ha i B-RIVa o pow. [...] ha (tereny rolne zabudowane)". Decyzję doręczono skarżącemu w dniu [...].03.2019r. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie: DWINGiK). Odwołanie to zostało nadane za pośrednictwem poczty w dniu [...].04.2019 r. Postanowieniem z [...].05.2019 r. (znak: [...]), wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., DWINGiK stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po doręczeniu tego postanowienia skarżącemu w dniu [...].06.2019 r., pismem z [...].06.2019 r. złożył on wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydent Miasta [...] z [...].03.2019 r. Podnosząc okoliczność jednodniowego opóźnienia w wysłaniu odwołania, które nadał w dniu [...].04.2019 r., skarżący wskazał, że pomimo gotowego odwołania nie był w stanie dotrzeć na pocztę z uwagi na problemy zdrowotne spowodowane silnym bólem kręgosłupa, nadciśnieniem, drętwieniem kończyn oraz silnym bólem w klatce piersiowej. Wskazał przy tym, że od roku 2017 przebywa na rencie. Jest również osobą samotną i nie miał możliwości zwrócenia się do kogoś o pomoc w nadaniu odwołania. Decyzję wysłał w dniu [...].04.2019 r. ale z powodu złego stanu zdrowia od [...].04.2019 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. Postanowieniem z [...].07.2019 r. (znak: [...]), DWINGiK odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W motywach tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołał treść mających zastosowanie w sprawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego brak podstaw dla przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest podyktowany ustaleniem, że za dzień ustania przyczyny uchybienia wnioskowanego terminu należało uznać dzień nadania odwołania od decyzji, a więc w tym przypadku [...].04.2019r. Wtedy właśnie strona, wraz z odwołaniem, powinna jednocześnie wnieść o przywrócenie terminu, czego nie dopełniła. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został po tym, jak skarżący odebrał rozstrzygnięcie z [...].05.2019 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przytaczając wybraną tezę z wyroku WSA w Szczecinie z 17.05.2018r. sygn. akt II SA/Sz 329/18, organ odwoławczy uznał, że argument skarżącego o tym, że jest osobą samotną i nie miał możliwości poprosić kogoś o pomoc, nie może być wystarczającym uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Również odnosząc się do argumentu związanego z chorobą, na dowód czego skarżący przedstawił kserokopie zaświadczeń lekarskich, organ odwoławczy powołał tezę z innego orzeczenia sądowego. Tym razem wyrażaną w wyroku NSA z 15.07.2009 r. sygn. akt II OSK 1162/08. Organ przy tym zauważył, że zaświadczenie lekarskie stwierdza niezdolność do pracy od [...].04.2019 r., a więc dwa dni po upływie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z [...].08.2019 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe postanowienie. W skardze tej zarzucił organowi II instancji naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, że w sprawie nie zachodzą podstawy do przywrócenia termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...]. Dla uzasadnienia tak sformułowanych zarzutów skargi jej autor podniósł, że od dłuższego czasu ma problemy z kręgosłupem. Boryka się także z innymi dolegliwościami, w tym dusznościami, nadciśnieniem, bólami i drętwieniem kończyn, nerwowością, pobudliwością, zaburzeniami snu, bólami w klatce piersiowej, problemami z oddychaniem, pamięcią, mdłościami, poceniem się, zawrotami i bólami głowy, palpitacją serca, szybkim jego biciem oraz kołataniem. Wyjaśnił, że tak też zdarzyło się w dniu [...].04.2019 r. kiedy miał wysłać odwołanie. Wystąpienie nagłych dolegliwości nie pozwoliło na wysłanie wówczas odwołania. Wskazał, że jest również osobą samotną i nie mógł zajmować się szukaniem kogoś do wysłania odwołania. W tym czasie musiał zająć się sobą. Dopiero na drugi dzień, kiedy się trochę pozbierał, tj. [...].04.2019 r. wniósł odwołanie, jednakże w tym samym dniu trafił do lekarza, gdzie zostało wystawione pierwsze zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy od [...].04.2019 r. Skarżący nie zgodził się z tezą organu, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień nadania odwołania od decyzji, a więc w tym przypadku [...].04.2019 r., ponieważ był to pierwszy dzień, w którym lekarz stwierdził niezdolność do pracy i trwała ona do końca lipca 2019 r. Wskazał, że po otrzymaniu w dniu [...].06.2019 r. postanowienia wydanego przez DWINGiK w dniu [...].05.2019 r., wnioskiem z [...].06.2019 r. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, pomimo braku ustania przyczyny uchybienia. Okolicznością mogącą uprawdopodobnić fakt, że skarżący nie miał innego powodu - poza złym stanem zdrowia, aby uchybić terminowi do złożenia odwołania, jest to, że zwrócił się do prawnika celem napisania odwołania i takie pismo zostało sporządzone w czasie pozwalającym na jego terminowe złożenie. W odpowiedzi na skargę DWINGiK wniósł o jej oddalenie i powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) nie wykazała, aby postanowienie to naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie DWINGiK podjął rozstrzygnięcie, które odpowiada przepisom prawa, zatem brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. Stan faktyczny w sprawie tej jest czytelny i nie budzi większych kontrowersji. Decyzją z [...].03.2019 r. Prezydent Miasta [...] ponownie rozpatrzył wniosek skarżącego z [...].12.2012r. i orzekł o "odmowie wprowadzenia zmiany w rejestrze ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla działki nr [...] o pow. [...] ha położonej w [...] w obrębie Nr [...][...] przy ul. [...][...] polegającej na wykreśleniu użytku gruntowego o symbolu Bi (inne tereny zabudowane) i wpisaniu w to miejsce użytków gruntowych o symbolu B-RIIIb o pow. [...] ha i B-RIVa o pow. [...] ha (tereny rolne zabudowane)". DWINGiK rozpatrzył odwołanie skarżącego od tego rozstrzygnięcia i postanowieniem z [...].05.2019 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po doręczeniami tego rozstrzygnięcia skarżącemu, złożył on wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonym postanowieniem z [...].07.2019 r. (znak: [...]), wydanym na podstawie art. 59 w związku z art. 58 k.p.a., DWINGiK odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W świetle przywołanego stanu faktycznego rozważyć należy stan prawny występujący w omawianym zakresie. Stosownie do postanowień art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Oznacza to, że organ administracji przywraca termin do dokonania określonej czynności procesowej, a w tym przypadku do wniesienia odwołania wówczas, gdy wystąpi o to strona postępowania (prośba zainteresowanego) i uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Nadto wskazana czynność (prośba) ma być dokonana w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu jak również winna być dokonana łącznie z dopełnieniem czynności, dla której określony był termin. Ustawodawca nakłada zatem na wnioskodawcę dwa obowiązki a mianowicie uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu jak również wystąpienie z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W realiach rozpoznawanej sprawy przedstawione wymogi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...].03.2019 r., nie zostały spełnione. Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu skarżący wiedział o przekroczeniu terminu na wniesienie odwołania już w dniu nadania w placówce pocztowej spóźnionego odwołania, tj. [...].04.2019 r. W uzasadnieniu tej prośby wskazał bowiem, że "w dniu [...] marca 2019r. upływał termin złożenia odwołania (...). Pomimo gotowego odwołania z uwagi na problemy zdrowotne nie byłem w stanie w tym dniu dotrzeć na pocztę żeby je wysłać". Takie stanowisko determinuje konieczność stwierdzenia przez organ, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania był dzień nadania przez skarżącego odwołania od decyzji, a więc w tym przypadku był to dzień [...].04.2019r. Wtedy właśnie skarżący, wraz z przedmiotowym odwołaniem, powinien jednocześnie wnieść o przywrócenie terminu, czego nie dopełnił. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożył on dopiero po doręczeniu postanowienia DWINGiK z [...].05.2019 r. Uczynił tak jednak z uchybieniem terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, którą, jak wynika z art. 58 § 2 k.p.a., należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia termin. Skarżący sam przyznał, że posiadał pełne rozeznanie w tej kwestii już w momencie wnoszenia odwołania. Ponadto z zaświadczeń lekarskich załączonych do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz do skargi wynika, że niezdolność skarżącego do pracy obejmowała okres od [...].04.2019 r. do [...].04.2019r. oraz od [...].05.2019r. do [...].07.2019r. Zaświadczenia lekarskie nie obejmowały okresu od [...].05.2019r. do [...].05.2019r. Skoro tak, to nic nie stało na przeszkodzie aby w tym terminie skarżący wniósł prośbę o przywrócenie terminu. Nie można przy tym nie zauważyć, że pomimo akcentowanego przez skarżącego w niniejszej skardze faktu występowania nadal okoliczności zdrowotnych świadczących o braku ustania przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania, złożył on nie tylko niniejszą skargę ale również pismem z [...].07.2019 r. wniósł skargę do sądu administracyjnego na postanowienie DWINGiK z [...].05.2019 r. Niezależenie do powyższego z treści art. 58 k.p.a. wynika obowiązek uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę brak winy w uchybieniu terminu do dokonania przewidzianej czynności prawnej. Analiza argumentów wskazanych przez skarżącego nie daje podstaw do uznania, aby wykazał on brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania. W szczególności skarżący opisuje sytuację zdrowotną i osobistą w sposób ogólny i nie przywołuje żadnych wyjątkowych zdarzeń, które wystąpiły w okresie odnoszącym się do dokonania spornej czynności prawnej, a które nie występowałyby w innych okresach. Przyjdzie zwłaszcza zauważyć, że skarżący w opisywanej przez niego sytuacji zdrowotnej znajduje się permanentnie (od 2017 roku przebywa na rencie). Brak jest zatem zaistnienia takich okoliczności, która wskazywałaby na odmienność sytuacji z dnia [...].04.2019 r. i niezawinioną możność przeoczenia terminu do wniesienia odwołania. Nie można przy tym przyjmować mechanicznie, że każda choroba, w tym zwłaszcza długotrwała i przewlekła, wywołuje obiektywną niemożność dokonania czynności procesowej i uzasadnia automatycznie przywrócenie terminu. Również samo zwolnienie lekarskie nie wystarcza do przyjęcia braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. W świetle powyższego przyjdzie uznać, że skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji uznać należy, że ustalenia poczynione przez organ odwoławczy były prawidłowe, a zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa i to w stopniu istotnym uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.