II SA/Wr 644/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K.Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w zakresie utrzymania budynku mieszkalnego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji podjętej w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w zakresie utrzymania budynku mieszkalnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości M. 12 (działka nr 91/1). Strona skarżąca zgłaszając ten wniosek nie uzasadniła go, a w szczególności nie wyjaśniła w skardze, w jaki sposób ewentualne wykonanie decyzji we wskazanym wyżej zakresie mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub przynieść trudne do odwrócenia skutki. Zauważyć przy tym wypada, że w skardze zawarto w istocie jedynie argumentację polemizującą z kwestionowanym rozstrzygnięciem, jednak nie przedstawiono argumentów odnoszących się do wskazanych wyżej przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Argumentacja dotycząca kwestionowanego rozstrzygnięcia będzie rozpatrywana w toku merytorycznego rozpatrywania sprawy na rozprawie, a nie podczas rozpatrywania wniosku o wstrzymanie kwestionowanego aktu administracyjnego. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego – na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.