II SA/Wr 644/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na bezczynność w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...], które stanowi odpowiedź na jej skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D.. W skardze do Sądu podano, że skarżąca nie zgadza się z opinią PINB w D., jakoby nie miała statusu strony postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w O. w zakresie przewodów kominowych i braku odpowiedniej wentylacji nawiewno-wywiewnej. Odpowiadając na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie w przedmiocie skarg, których przedmiotem jest zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, jest uregulowane w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.). Jak wskazuje się w literaturze prawniczej, skarga tego rodzaju jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Postępowanie w związku z wniesioną skargą kończy się zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 k.p.a.). Zdaniem Sądu w postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie ocenia zasadność skargi i informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Postępowanie skargowe nie kończy się zatem wydaniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, ale zawiadomieniem skarżącego. Czynność zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy, nie daje jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (zob. M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2014). Z tego względu zaskarżone pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność PINB w D. należało uznać za zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi w powyższym znaczeniu. Dlatego też skarga do Sądu podlegała odrzuceniu, ponieważ zaskarżone pismo nie należy do katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. Na marginesie powyższych rozważań, należałoby wskazać, że w myśl art. 234 k.p.a. w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne: 1) skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu; 2) skarga pochodząca od innych osób stanowi materiał, który organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć z urzędu. Skoro – jak wynika z akt sprawy – organ powiatowy wszczął postępowanie administracyjne na skutek sygnalizacji dokonanej przez M. S., to – o ile organ podtrzyma pogląd, że M. S. nie jest stroną postępowania – zgłaszane przez nią uwagi i kwestie związane z użytkowaniem pieca w wynajmowanym przez nią lokalu, organ winien rozpatrzyć z urzędu w toku postępowania. Nadto ewentualny brak przymiotu strony nie wyklucza udziału M. S. w postępowaniu choćby w charakterze świadka, jeśli organ uzna taki środek dowodowy za istotny dla przebiegu postępowania (art. 80 i art. 89 § 2 k.p.a.). Dodatkowo wskazać należy, że w myśl art. 61a §1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Powyższe uwagi nie zmieniają jednak stanowiska Sądu, że należało orzec jak w sentencji.