II SA/Wr 647/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody D., z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego, że lokale w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w R. nie mogą stanowić samodzielnych lokali mieszkalnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W skardze na wyżej oznaczone postanowienie skarżąca wystąpiła o ustanowienie jej zawodowego pełnomocnika . We wniosku złożonym w dniu 27 listopada 2007 r. na urzędowym formularzu skarżąca zażądała zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, iż jest osobą w lekkim stopniu niepełnosprawną i bezrobotną bez prawa do zasiłku, a ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, z których jedno jest przewlekle chore i koszty leczenia są wysokie. Dodała, iż utrzymuje się z zasiłku rodzinnego, a opłaty (ok. 1000 zł) ponosi jej mąż (jest z nim w separacji) oraz córka, która ma jednak własną rodzinę. Nadto podała, iż żywność "bierze na kredyt", który spłaca mąż (jego wynagrodzenie wynosi 2.000 zł ale -według oświadczenia skarżącej- ma on do spłaty alimenty, ZUS i inne długi [woda, kredyt]). Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztów sądowych czy kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.