II SA/Wr 649/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Cisek ( spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi Fundacji "C. W.i P. P." w likwidacji na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku przyległego do wolnostojącego komina oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego J. G. nakazał F. C. W. i P. P. w likwidacji usunięcie w terminie do 30 listopada 2009 r. nieprawidłowości występujących w budynku przyległym do komina żelbetowego na działce nr [...] przy ul. K. M. [...] w J. G. poprzez: zbicie odstających tynków i otulin w elementach żelbetowych, naprawę pokrycia dachowego i wymianę obróbek blacharskich, a także trwałe zamknięcie wszystkich otworów oraz ogrodzenie terenu w odległości 5 m od ścian budynku. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że w toku postępowania administracyjnego, wszczętego z urzędu w dniu [...] r., przeprowadzono wizje lokalne oraz uzyskano opinię techniczną dotyczącą budynku przyległego do komina żelbetowego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. K. M. w J.G. Z uzyskanych dowodów wynika, że przedmiotowy budynek znajduje się w złym stanie technicznym. Odpadające wskutek nieszczelności pokrycia dachowego tynki i otuliny elementów żelbetowych stanowią zagrożenie dla osób znajdujących się w pobliżu budynku. Wobec powyższego organ I instancji wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 Prawa budowlanego zasadnym było nakazanie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Odwołanie od powyżej opisanej decyzji złożył w imieniu fundacji - likwidator M. G. W ocenie strony odwołującej się, nałożenie nań opisanych wyżej obowiązków jest niezasadne, albowiem Fundacja nie posiada środków finansowych na wykonanie powyższych prac a Prezydent J. G. odmawia przejęcia przedmiotowej nieruchomości. Wskazano przy tym, iż fundacja jest obciążana, mimo że działa podmiot "non-profit," maksymalnymi stawkami opłat i podatków, co pozbawia ją możliwości funkcjonowania. Wobec powyższego strona odwołująca się wniosła o uchylenie powyższej decyzji i zobowiązanie organu administracji państwowej i samorządowej do zadbania o spuściznę po C., czyli zabezpieczenia obiektu. Wskazano nadto, że sporna nieruchomość stanowi efekt zlikwidowania Zakładów "Ch.-C." przez Radę Ministrów. Podniesiono także, że pomimo iż władze wojewódzkie i samorządowe deklarowały pomoc w zagospodarowaniu pozostałości po C., nie wykonały żadnego ruchu w tym kierunku. Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego wolnostojącego komina żelbetonowego wraz z budynkiem przyległym zlokalizowanym na działce nr [...] przy ul. K. M. [...] w J.G.. Przeprowadzone oględziny w dniu [...] r. ujawniły iż, przedmiotowy obiekt budowlany wykazuje pęknięcia na znacznej długości, liczne zarysowania konstrukcji płaszcza betonowego, odpryski oraz ubytki fragmentów płaszcza odsłaniające miejscowo skorodowane zbrojenie, znaczne odparzenia oraz ubytki tynków na ceglanym odcinku przewodu, ubytki cegieł w miejscu styku płaszcza żelbetonowego z ceglanym, postępujące zniszczenie głowicy komina w postaci całkowitego odspojenia dwóch ostatnich warstw cegieł oraz poluzowanie niższych warstw. W tak kształtującym się stanie faktycznym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego J.G. postanowieniem z dnia [...] r. (Nr[...]) zobowiązał Fundację "C.W. i P. P. – w likwidacji" do dostarczenia ekspertyzy technicznej dotyczącej komina żelbetonowego wraz z budynkiem przylegającym. Strona zobowiązana przedłożyła wymaganą ekspertyzę techniczną. Wobec powyższego organ I instancji, decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) nakazał Fundacji "C. W. i P. P. – w likwidacji" usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego komina żelbetonowego oraz przyległego budynku w terminie do [...]r. zlokalizowanego na dz. nr [...] w J. G. poprzez: 1. odbicie odparzonych tynków na części ceglanej komina; 2. renowację oraz uzupełnienie wypłukanych spoin z użyciem zaprawy ze środkiem uszczelniającym na koronie komina; 3. zabezpieczenie budynku przyległego do komina przed dostępem osób postronnych poprzez zamurowanie wszystkich otworów. W terminie natychmiastowym nakazano zaś wykonać ogrodzenie komina w promieniu do 20 m od płaszcza kominowego i umieścić tablice ostrzegawcze. Na skutek złożonego przez likwidatora Fundacji "C. W. i P.P." odwołania D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Decyzja powyższa została z kolei zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez likwidatora "C. W. i P. P.", który wyrokiem z dnia [...]r. (sygn. akt II SA/Wr 590/2007) uchylił decyzję organu I i II instancji wskazując, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W ocenie Sądu ani w decyzji organu I instancji jak i drugiej instancji nie zawarto rozważań, czy przedmiotowy komin jak i przyległy budynek zagraża życiu lub zdrowiu, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Organy w ogóle nie uzasadniły konieczności usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego ze względu na zaistnienie przesłanek wskazanych w przywołanym art. 66 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) nakazał fundacji usunąć nieprawidłowości dotyczące stanu technicznego komina żelbetonowego oraz przyległego budynku zlokalizowanego na dz. nr [...] poprzez: 1. wykonanie bieżącej konserwacji wewnętrznego i zewnętrznego płaszcza komina poprzez wykonanie lokalnych napraw otuliny betonowej lub powłok ochronnych na kominie celem zabezpieczenia go przed procesami korozyjnymi w betonie i stali - w terminie do dnia 31 maja 2010r.; 2. ogrodzenie komina wraz z budynkiem przyległym w promieniu 2m od płaszcza kominowego i umieszczenie tablic ostrzegawczych zakazujących wstępu na ogrodzony teren w terminie do dnia 30 września 2008r.; 3. zabezpieczenie anten i urządzeń telekomunikacyjnych przed spadającymi fragmentami otulin poprzez zamocowanie siatek osłaniających konstrukcje - w terminie do dnia 31 grudnia 2008r.; 4. zabezpieczenie budynku przyległego do komina przed dostępem osób postronnych przez zamurowanie wszystkich otworów- w terminie do dnia 31 grudnia 2008r. Na skutek złożonego przez Fundację "C. W. i P.P. w likwidacji" odwołania D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując na uchybienia proceduralne. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ stopnia powiatowego przeprowadził oględziny w dniu [...]r. podczas, których ustalono, iż stan budynku przyległego do komina od czasu oględzin w dniu [...] r. nie uległ zmianie. W tak kształtującym się stanie faktycznym organ I instancji decyzją częściową z dnia [...]r. (Nr[...] ) nakazał Fundacji "C. W. i P.P. w likwidacji" usunięcie nieprawidłowości występujących w budynku przyległym do komina żelbetowego na działce nr [...] poprzez trwałe zamknięcie wszystkich otworów oraz ogrodzenie w odległości 5m od jego ścian. Powyżej opisana decyzja została także zaskarżona w drodze odwołania przez Fundację "C. W. i P. P. w likwidacji" do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. , który decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ i instancji wskazując na fakt pominięcia występujących nieprawidłowości wskazanych w ekspertyzie technicznej sporządzonej przez A. U. W toku dalszego postępowania organ I instancji przeprowadził w dniu [...] r. oględziny ww. obiektu, podczas których stwierdzono, iż na budynku przyległym do komina umieszczono tablicę zakazującą wstępu do budynku, a budynek przyległy do komina nadal pozostaje niezabezpieczony przed dostępem osób postronnych. Podkreślono także, że budynek posiada niezamurowane otwory i nie posiada elementów odprowadzających wody opadowe z dachu takich jak obróbki blacharskie, rynny i rury spustowe. Pomimo braku zabezpieczeń nie stwierdzono jednak widocznego postępu degradacji budynku od czasu ostatnich oględzin - tj. [...]r. Wskazano także, że teren na którym znajduje się budynek przyległy do komina pozostaje nieogrodzony, a w celu usunięcia zagrożenia należy zbić odspojone tynki. W tak kształtującym się stanie faktycznym organ I instancji decyzją z dnia [...] r. nakazał Fundacji "C. W. i P. P. w likwidacji" usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego przedmiotowego budynku, poprzez: zbicie odstających tynków i otulin w elementach żelbetowych, naprawę pokrycia dachowego i wymianę obróbek blacharskich, a także trwałe zamknięcie otworów oraz ogrodzenie terenu w odległości 5m od ścian budynku. W dalszej części uzasadnienia wskazano, że organ odwoławczy nie dostrzegł nieprawidłowości w ww. decyzji pod względem merytorycznego rozstrzygnięcia jak i pod względem zastosowanych przepisów. Wyjaśniono więc, że rozstrzygnięcie sprawy poprzez wydanie decyzji częściowych dotyczących poszczególnych zagadnień występujących w postępowaniu, jest zgodne z przepisami prawa i znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Organ może bowiem wydać decyzję częściową, jeżeli sprawa jest podzielna i można z niej wyodrębnić części nadające się do rozstrzygnięcia względnie samodzielnego (zob. B. Adamiak J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz Warszawa 2005). Charakter zaś omawianej sprawy przemawia za zasadnością zastosowanego przez organ I instancji rozwiązania poprzez rozstrzygnięcie jej poszczególnych kwestii (budynek przyległy do komina) odrębnymi decyzjami. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, który stanowi, że "w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuję, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku". Obowiązki w tym zakresie spoczywają na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego. Nadto organ obowiązany jest określić termin wykonania realizacji obowiązków oraz dokonać oceny czy obiekt można doprowadzić do stanu technicznego odpowiadającego przepisom prawa. Jak wskazał organ odwoławczy przytoczony powyżej przepis ma na celu korygowanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot: "właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji" wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści art. 66. pkt .1-3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, ale i zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Wobec więc potwierdzonego nieodpowiedniego stanu technicznego budynku przyległego do komina, polegającego na opadającym tynku i otuliny elementów żelbetonowych, stanowiących zagrożenie dla osób znajdujących się w pobliżu budynku, zasadne jest nakazanie wykonania czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości lecz w szerszym zakresie niż wskazał organ I instancji. Jak dalej podkreślił organ odwoławczy - kwestionowana decyzja została wydana na podstawie oględzin z dnia [...]r. oraz w oparciu o ekspertyzę techniczną autorstwa A. U., który potwierdził w sporządzonym opracowaniu zły stan budynku przylegającego do komina. Nadto w zaleceniach wskazuje sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez zamknięcie otworów pozwalających na wejście do budynku, oraz ogrodzenie budynku na około 5m i zabezpieczenie przed wejściem osób postronnych. W ekspertyzie również zauważono, iż brak zabezpieczenia budynku przed oddziaływaniami atmosferycznymi naraża go na stałą degradację wszystkich elementów. W odniesieniu do argumentacji odwołania stwierdzono, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2004 r. (sygn. akt IV SA 278/03) "racje społeczne w tym sytuacja materialna strony oraz skutki finansowe wykonania decyzji, nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania administracyjnego nieznającego odpowiednika art. 5 Kodeksu cywilnego." Przepis art. 66 Prawa budowlanego ma charakter restytucyjny i ma za zadanie doprowadzenie istniejącej substancji mieszkaniowej do stanu zgodnego z art. 5 ust. 2 prawa budowlanego. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w imieniu fundacji złożył jej likwidator M. G., wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji i decyzji ją poprzedzającej organu I instancji, z uwagi na ich podjęcie z rażącym naruszeniem prawa. Kwestionowanej decyzji zarzucono obrazę przepisów postępowania - art. 6, 7, 8 i 9 KPA poprzez nieustalenie okoliczności, czy w ogóle istnieje potrzeba prowadzenia zaleconego remontu obiektu w sytuacji, gdy jedynym sensem jest jego wyburzenie. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie nałożonych decyzją organu I instancji obowiązków jest związane z poniesieniem kosztów przez stronę skarżącą. Podkreślono jednak, iż organ nie ustalił, iż przedmiotowy budynek nie ma być użytkowany i przeznaczony jest do wyburzenia, a zatem zawarty w decyzji nakaz jest sprzeczny z przepisami prawa i zasadami poprawnego rozumowania. Mija się bowiem z celem prowadzenie remontu budynku, który powinien zostać wyburzony. Jak nadto wskazała strona skarżąca, do czasu wyburzenia niniejszego budynku, powinno wykonać się prace celem uniemożliwienia do niego dostępu. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zgodnie z art. 151 powyższej ustawy, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie mogą być kwestionowane i z tego też względu skarga nie może być uwzględniona. W rozpoznawanej sprawie decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego J. G. nakazał Fundacji "C. W. i P.P. w likwidacji" usunięcie w terminie do 30 listopada 2009 r. nieprawidłowości występujących w budynku przyległym do komina żelbetowego na działce nr [...] przy ul. K. M. [...] w J.G. poprzez: zbicie odstających tynków i otulin w elementach żelbetowych, naprawę pokrycia dachowego i wymianę obróbek blacharskich, a także trwałe zamknięcie wszystkich otworów oraz ogrodzenie terenu w odległości 5m od ścian budynku. Z powyżej opisaną decyzją i utrzymującą ją w mocy decyzją organu odwoławczego nie zgodził się M. G., który w imieniu fundacji "C. W. i P.P. w likwidacji" złożył skargę do tutejszego Sądu, zarzucając obrazę przepisów postępowania, a dokładniej art. 6, 7, 8 i 9 KPA i podnosząc, iż mija się z celem prowadzenie remontu obiektu w sytuacji, gdy jedynym sensem jest wyburzenie obiektu, wskazując przy tym także na związane z tym koszty. Z powyższym stanowiskiem strony skarżącej nie zgodził się Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Zważyć bowiem należy, iż stosownie do postanowień art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006, Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku. W powyżej opisanej regulacji normatywnej zamieszczonej w rozdziale szóstym Prawa budowlanego, poświeconym utrzymaniu obiektów budowlanych ustawodawca określił przesłanki, które nie tylko uprawniają, ale i obligują organ właściwy do podjęcia decyzji w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Literalne brzmienie powyższego przepisu wskazuje, iż wymienione w nim przesłanki stanowią katalog zamknięty, przy czym każda z nich ma charakter autonomiczny. Oznacza to więc, iż wystąpienie chociażby jednej z czterech wymienionych tam przesłanek zobowiązuje organ do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r (sygn. akt IIOSK 1721/07), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę – przepis art. 66 Prawa budowlanego ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie, odpowiadającym jej funkcjom. Adresowany do organów nadzoru budowlanego stanowi materialną podstawę do podejmowania decyzji w przypadkach wymienionych w punktach od 1 do 4. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, nie zgodził się z zarzutem strony skarżącej, iż w toku postępowania administracyjnego zostały naruszone przepisy postępowania, w tym zasada legalności działania (art. 6 KPA) oraz zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 KPA. Zważyć bowiem należy, iż w niniejszej sprawie przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji przeprowadził w dniu [...] r. oględziny, a także zapoznał się ze sporządzoną dla celów postępowania administracyjnego ekspertyzą techniczną, z której jednoznacznie wynika, że stan budynku przylegającego do komina jest zły i zasadnym jest usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez zamknięcie otworów pozwalających na wejście do budynku, jego ogrodzenie na około 5m oraz zabezpieczenie przed wejściem do budynku osób postronnych. Powyższe oznacza więc, iż podejmując decyzję w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków, organ nadzoru budowlanego przeprowadził postępowanie wyjaśniające , którego celem było ustalenie, czy zaistniały stan faktyczny odpowiada zakresowi zastosowania normy z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, z zebranych dowodów wynika, iż stan techniczny przedmiotowego obiektu stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa ich mienia, a zatem zasadnym jest takie jego zabezpieczenie, aby nie stanowił on zagrożenia dla osób przebywających w jego pobliżu. Co więcej, z przedłożonej ekspertyzy wynika, iż brak zabezpieczenia budynku przed oddziaływaniami atmosferycznymi naraża go na stałą degradację wszystkich elementów. Mając zatem na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd nie miał wątpliwości, że w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 66 ust. 1 pkt 1 obligujący organ do podjęcia decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Odnosząc się natomiast do zarzutu zawartego w skardze, iż przeprowadzenie remontu mija się z celem z uwagi na to, iż obiekt jest przeznaczony do wyburzenia uznać należy, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Celem bowiem regulacji z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest przede wszystkim ochrona takich wartości jak: życie, zdrowie i mienie ludzi przed zagrożeniami związanymi z istnieniem obiektów budowlanych w nieodpowiednim stanie technicznym. Bez znaczenia pozostaje zatem argument związany z przeznaczeniem danego budynku. Ważne jest bowiem to, aby jak najszybciej zabezpieczyć budynek, stanowiący zagrożenia, mając wszak na względzie także to, iż brak zabezpieczenia naraża go na stałą degradację i zwiększa niebezpieczeństwo w stosunku do osób znajdujących się w jego pobliżu. Odnosząc się zaś do argumentu, iż wykonanie nakazanych robót, jest związane z kosztami, wyjaśnić należy, iż skutki finansowe wykonania decyzji w mają znaczenie drugorzędne w stosunku do ochrony takich wartości jak życie czy zdrowie. Do podstawowych zaś obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia nie tylko w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych czy wykonywaniu robot budowlanych, ale także przy utrzymywaniu obiektów budowlanych (art. 81 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Wobec tego Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Podkreślić bowiem, należy, iż postępowanie poprzedzające wydanie kwestionowanej decyzji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, pogłębiając tym zaufanie obywateli do organów państwa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.