II SA/Wr 653/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Kobierzyce z dnia 28 sierpnia 2009 r. nr XXXVI/421/09 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części wsi Księginice postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem datowany na dzień 9 listopada 2009 r. Wojewoda Dolnośląski zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę Rady Gminy Kobierzyce z dnia 28 sierpnia 2009 r. nr XXXVI/421/09 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części wsi Księginice. Rada Gminy Kobierzyce na sesji w dniu 20 listopada 2009 r. podjęła uchwałę Nr XXXIX/472/09 w sprawie uznania skargi Wojewody Dolnośląskiego, a następnie uchwałę Nr XXXIX/473/09 w sprawie uchylenia § 8 pkt 2 lit. a i pkt 3 uchwały Rady Gminy Kobierzyce Nr XXXVI/421/09 z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części wsi Księginice. Z uwagi na uwzględnienie przez Rada Gminy Kobierzyce zarzutów skargi, pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. Wojewoda Dolnośląski cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako ,,p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które zgodnie z art. 60 p.p.s.a. przemawiałyby za koniecznością uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, wobec tego zasadne stało się umorzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.