II SA/Wr 655/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak – spr. Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D.i M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej usunięcia odpadu w postaci wraku autobusu I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa pełnomocnikowi skarżących adwokatowi A. K. wynagrodzenie w łącznej kwocie 292, 80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 240 zł. z tytułu wynagrodzenia oraz 52,80 tytułem podatku VAT w wymiarze 22%. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu odwołania D. i M. W., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej usunięcia odpadu w postaci wraku autobusu z działki nr [...] w N. D. oraz w części dotyczącej przekazania odpadu do stacji demontażu, a w części dotyczącej terminu wykonania tych nakazów nałożyło obowiązek ich wykonania w terminie 3 tygodni od dnia doręczenia decyzji Kolegium. Decyzja ta zawierała pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący D. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję, a ponadto złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. oraz zażądali wyłączenia Prezesa i pozostałych członków Kolegium od rozpatrywania sprawy. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 134 w związku z art. 127 kpa, stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie powyższej sprawy. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że wniosek o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jest przedmiotem odrębnego rozpatrzenia, a w niniejszej sprawie Kolegium odnosi się tylko do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wraku autobusu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 127 § 3 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Kolegium podkreśliło, że w myśl powołanego przepisu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje wyłącznie od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze, natomiast sprawa z odwołania D. i M.W. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] r. nr [...] była rozpatrywana przez Kolegium w ramach postępowania odwoławczego. Zaznaczając, że Kolegium nie orzekało w tej sprawie w pierwszej instancji, organ stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do zastosowania trybu przewidzianego w art. 127 § 3 kpa i do ponownego, merytorycznego rozpatrywania powyższej sprawy. W opinii Kolegium, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zatem niedopuszczalny, z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Na powyższe postanowienie D. i M.W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze przedstawiono szereg zarzutów pod adresem różnych osób, w tym członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., a także argumenty odnoszące się do przedmiotowego autobusu, podając w szczególności, że nie był on własnością skarżących i "został zniszczony z zemsty by mafia mogła handlować nieruchomościami za łapówki". Zarzucili rażące naruszenie art. 7, 8, 9, 10, 139 kpa oraz pozbawienie ich prawa do dokumentów i prawa do sprawdzenia ich wiarygodności. Reasumując skarżący wnieśli o: - "uchylenie postanowienia i rozpoznanie wniosku o wyłączenie z orzekania wszystkich pracowników SKO i Pana Prezesa w niniejszej sprawie", - "stwierdzenie nieważności wydanej decyzji z naruszeniem prawa", - "dołączenia dokumentacji i wypisu i wyrusu map geodezyjnych z 1960 r w skali 1:2000 oraz aktów notarialnych z wypisem i wyrysem map geodezyjnych", bowiem mają w tym interes prawny, - "dołączenie do niniejszej sprawy orzeczeń SKO ze strony 3". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Podkreślić przede wszystkim wypada, ze przedmiotem rozpatrywanej w tym postępowaniu sprawy jest zgodność z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej usunięcia odpadu w postaci wraku autobusu. Kontroli Sądu nie podlega zatem ani prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] r. nr[...], ani też kwestia wyłączenia z orzekania członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.. Z tego też względu bez wpływu na wynik sprawy pozostają podnoszone przez skarżących zarzuty, argumenty i wnioski nie związane z przedmiotem tej sprawy, zwłaszcza dotyczące decyzji merytorycznych oraz takie jak "rozpoznanie wniosku o wyłączenie z orzekania wszystkich pracowników SKO i Pana Prezesa" (kwestia ta – na co zwróciło uwagę Kolegium – jest przedmiotem odrębnej sprawy), a także dołączenie "dokumentacji i wypisu i wyrysu map geodezyjnych z 1960 r. oraz aktów notarialnych z wypisem i wyrysem map geodezyjnych", jak również innych orzeczeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy decydujące znaczenie ma treść przepisu art. 127 § 3 kpa. W myśl unormowania zawartego w tym przepisie, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z przytoczonym przepisem, co trafnie też podkreślił organ administracyjny w motywach zaskarżonego postanowienia, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje wyłącznie od decyzji wydanej przez samorządowe kolegium odwoławcze w pierwszej instancji. Tymczasem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] została podjęta w wyniku rozpatrzenia odwołania D. i M.W. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] r. nr[...] , a zatem była wydana przez Kolegium w ramach postępowania odwoławczego, czyli w drugiej – a nie pierwszej – instancji. Od takiej decyzji – wydanej w drugiej instancji – środek zaskarżenia przewidziany w art. 127 § 3 kpa nie przysługuje. Prawidłowo zatem Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw prawnych do zastosowania trybu przewidzianego w art. 127 § 3 kpa i do ponownego, merytorycznego rozpatrywania przedmiotowej sprawy oraz że w takiej sytuacji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalny, z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Decyzja wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w drugiej instancji nie może bowiem być zaskarżona w trybie przewidzianym w art. 127 § 3 kpa, a więc nie stanowi przedmiotu zaskarżenia wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając na względzie powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. zgodnie z art. 134 w związku z art. 127 kpa prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność wniosku D. i M.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaną w drugiej instancji decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr[...]. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.