II SA/Wr 655/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz (spr.), Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak, , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi A W M na decyzję D Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami zastosowania niezbędnych środków zabezpieczających I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi M D ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) oraz kwotę 828,00 (osiemset dwadzieścia osiem złotych) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną decyzją organ uwzględniając odwołanie skarżącego uchylił decyzję z dnia 14 marca 2011 r. obciążającą współwłaścicieli nieruchomości na podstawie art. 69 ustawy Prawo budowlane kosztami niezbędnych środków zabezpieczających oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył ustalenia faktyczne wskazujące na potrzebę zastosowania niezbędnych środków zabezpieczających z uwagi na konieczność niezwłocznego podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia, wywołanego stanem określonego obiektu budowlanego. Jak wskazano, na nieruchomości opuszczonej, której współwłaścicielami z tytułu spadkobrania są adresaci decyzji, znajdują się ruiny po dawnych zabudowaniach. Policja zawiadomiła organ nadzoru, że w 2010 r. zawaliła się jedna ze ścian, w związku z czym prowadzone jest śledztwo odnośnie zdarzenia ze skutkiem śmiertelnym. Według ekspertyzy stanu technicznego budynku, należało w trybie pilnym rozebrać ściany północne w budynku głównym oraz ogrodzić i oznakować teren, na którym znajdują się ruiny. Organ nadzoru budowalnego zlecił wykonanie tych czynności określonemu zakładowi budowlanemu. W oparciu o kosztorys powykonawczy organ ten obciążył współwłaścicieli kwotą 50.293,36 zł. W odwołaniu skarżący kwestionował koszty wykonania zabezpieczenia. W ocenie organu w sprawie raczej zaistniały przesłanki wydania decyzji w oparciu o art. 69 prawa budowlanego. W czasie dokonywania zabezpieczenia spadkobiercy nie byli jeszcze ustaleni, zaś potrzeba zabezpieczenia była nagła i pilna. Jednak przed wydaniem decyzji współwłaściciele byli już ustaleni i należało respektować ich uprawnienia procesowe (art. 10 § 1 k.p.a.). W decyzji z art. 69 prawa budowalnego należało przedstawić argumentację przemawiającą za stosowaniem tego przepisu, a przede wszystkim udokumentować zasadność podjętych środków i wyboru określonego wykonawcy, a także dokonać sprawdzenia kosztorysu. W skardze do sądu administracyjnego skarżący nadal kwestionował obciążenie go zawyżonymi kosztami zabezpieczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był art. 138 § 2 k.p.a., który stanowi, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia jest dopuszczalne, gdy decyzja I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Powołane przez organ okoliczności wyczerpują te przesłanki decyzji kasacyjnej. Naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz nierozważenie zabranego w trakcie postępowania materiału procesowego, a w szczególności bezkrytyczne przyjęcie kosztorysu powykonawczego, dowodziło istotnego naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a. Uchybienia te nie mogły zostać naprawione w postępowaniu odwoławczym. Dlatego organ wydał decyzję korzystną dla skarżącego. Nie zachodziły okoliczności usprawiedliwiające złożenie skargi na decyzję korzystną dla strony, jak przykładowo nieważność decyzji odwoławczej lub zawarcie w jej uzasadnieniu treści niekorzystnych dla strony. Dlatego oraz zgodnie z art. 151 i art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. PM 20.04.2012 r.