II SA/Wr 655/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o zwrot uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skarg A. K. i R. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku wybudowanego na granicy działek ogrodowych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Skarżący R. K. pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Powołując się na art. 51 i art. 214 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wskazał, że w związku z tym, że sprawy o sygn. akt II SA/Wr 655/17 i II SA/Wr 656/17 mają wspólny przedmiot i zostały połączone do wspólnego rozpoznania, to winna być wniesiona tylko jedna opłata. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Natomiast możliwość zwrotu uiszczonych opłat sądowych reguluje art. 225 p.p.s.a., który stanowi, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W niniejszej sprawie skarżący R. K. wniósł skargę, którą zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Wr 656/17, i uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Sprawę połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą ze skargi A. K. (sygn. akt II SA/Wr 655/17), w której również uiszczony został wpis sądowy. Trzeba wobec tego wyjaśnić, że połączenie dwóch oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 p.p.s.a.) nie oznacza, że tworzy się z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. Możliwe pozostaje bowiem nadal choćby cofnięcie lub odrzucenie jednej ze skarg. Innymi słowy połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie powoduje, że dwie skargi stają się jedną skargą. Dalej Sąd wskazuje, że w art. 214 § 2 p.p.s.a. mowa jest o jednej opłacie od jednego pisma wnoszonego przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Gdyby zatem A. K. i R. K. wnieśli jedną skargę (jedno pismo), można by rozważać, czy powinna ona podlegać jednej opłacie. Jednak do Sądu wpłynęły dwie skargi i obie podlegały stosownym opłatom. Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie spowodowało, że obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej z wniesionych skarg ustał. Wobec tego Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi R. K., ponieważ wpis ten został pobrany w prawidłowej wysokości i mimo połączenia dwóch spraw do wspólnego rozstrzygnięcia nie stał się wpisem sądowym nienależnym. Biorąc pod uwagę powyższe, należało zgodnie z art. 225 i 227 § 1 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji.