II SA/Wr 668/14
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-05-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Władysław Kulon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna od wyroku sądu administracyjnego, sporządzona osobiście przez stronę niebędącą adwokatem lub radcą prawnym (ani inną osobą uprawnioną), jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna od wyroku sądu administracyjnego, sporządzona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem, radcą prawnym ani inną osobą uprawnioną do jej sporządzenia zgodnie z art. 175 § 1 i 2 PPSA, jest niedopuszczalna. W takim przypadku sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną na podstawie art. 178 PPSA.Stan faktyczny
Strona K. K. wniosła pismo zatytułowane "zażalenie" na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2015 r., kwestionując jego sprawiedliwość i zarzucając niepowiadomienie o posiedzeniu. Pismo to zostało zakwalifikowane przez sąd jako skarga kasacyjna. Strona nie była reprezentowana przez adwokata ani radcę prawnego przy sporządzaniu tego pisma.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 668/14 w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 668/14) oddalił skargę w niniejszej sprawie. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 17 marca 2015 r.
K. K. pismem z dnia 16 maja 2016 r. (data nadania pocztą: 17 maja 2016 r.) wniosła do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie", w którym wskazała między innymi, że składa zażalenie na ww. wyrok, który był dla niej niesprawiedliwy. Zarzuciła, że nie została powiadomiona o posiedzeniu Sądu w dniu 14 stycznia 2015 r., wskutek czego nie mogła zaprezentować Sądowi istotnych dowodów w sprawie.
Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2016 r. pismo skarżącej zakwalifikowano jako skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 stycznia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Pismo skarżącej z dnia 16 maja 2016 r. nie jest pierwszym pismem wniesionym w niniejszej sprawie już po uprawomocnieniu się wyroku z dnia 14 stycznia 2015 r. Na skutek innych pism złożonych przez skarżącą doszło do wznowienia postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 15 października 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 426/15) oddalił skargę K. K. (zastępowanej przez pełnomocnika profesjonalnego) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2015 r. Wyrok oddalający skargę o wznowienie postępowania sądowego jest prawomocny od dnia 17 grudnia 2015 r.
Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 825/15) odrzucił kolejną skargę K. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2015 r. Postanowienie to nie jest jeszcze prawomocne, bowiem K. K. wniosła od niego skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 14 marca 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 825/15), na które K. K. wniosła zażalenie, odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 825/15).
Obecnie wniesione pismo skarżącej z dnia 16 maja 2016 r. zawiera zarzuty wobec postanowienia Sądu z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 825/15), wobec czego będzie ono rozpoznane przez Sąd w innym składzie także w tamtej sprawie.
Jednakże pismo skarżącej z dnia 16 maja 2016 r. zatytułowane "zażalenie" zawiera także zarzuty wobec wyroku Sądu z dnia 14 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Wr 668/14), a więc jego treść wskazuje, że pismo to należało potraktować jako skargę kasacyjną od tegoż właśnie wyroku.
Uwzględniając powyższe trzeba wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą. Jak Sądowi wiadomo, skarżąca nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.
Sąd odrzucił skargę kasacyjną, jednak informacyjnie wyjaśnić należy, że skarżąca w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. była zastępowana przez adwokata T. N. ustanowionego dla niej na zasadzie prawa pomocy. Pełnomocnik skarżącej nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 stycznia 2015 r., na skutek czego wyrok ten stał się prawomocny. Pełnomocnik strony będący adwokatem prowadzi samodzielnie sprawy przed organami orzekającymi, a Sąd administracyjny nie może wydawać mu poleceń, ani też nie sprawuje nadzoru nad jego działalnością. Niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata (art. 6 p.p.s.a.).
W kontekście art. 6 p.p.s.a. i treści wniesionej przez skarżącą skargi kasacyjnej trzeba jednak zaznaczyć, że wyrok z dnia 14 stycznia 2015 r. dotyczył stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a Sąd nie badał prawidłowości samego zezwolenia na usunięcie drzew, które kwestionuje skarżąca. Postępowanie sądowe zostało zakończone prawomocnym wyrokiem oddalającym skargę, który jednak nie jest tożsamy ze stwierdzeniem, że kwestionowana przez skarżącą decyzja administracyjna Starosty T. jest zgodna z prawem. Można więc powiedzieć, że koncentrowanie się skarżącej na zwalczaniu wyroku Sądu z dnia 14 stycznia 2015 r. (szczególnie w sytuacji, gdy nie powiodła się próba wznowienia postępowania sądowego) może okazać się działaniem absorbującym Sąd i skarżącą, lecz nieskutecznym z punktu widzenia oczekiwań samej skarżącej.
Niezależnie od powyższych uwag Sąd zobligowany był skargę kasacyjną odrzucić z omówionych już powodów.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło