II SA/Wr 668/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. W. i E. "E.-W." Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. W. i E. "E.-W." Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca zaskarżyła decyzję, którą umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z wewnętrzną elektryczną linią zasilającą. W skardze strona zgłosiła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie – zdaniem strony - uznaniem za ostateczną decyzji o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji - budową i uruchomieniem stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce sąsiadującej z działką strony skarżącej. Wieża stacji - wedle zatwierdzone projektu budowlanego - ma mieć wysokość ok. 55 m nad poziomem terenu, zaś na wieży mają zostać umieszczone anteny radioliniowe i sektorowe nadawczo-odbiorcze oraz urządzenia sterujące posadowione obok wieży. Realizacja inwestycji może doprowadzić do zagrożenia życia i zdrowia osób przebywających w rzeczywistym (dotychczas nieustalonym) zasięgu stacji bazowej, narażonych na promieniowanie. Okoliczności te przemawiają za tym, że istnieje ryzyko wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni" (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Z powyższego wynika zatem, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296). Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, do wykonania nie kwalifikuje się decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego, a z taką decyzją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Ma ona bowiem charakter procesowy, a nie rozstrzygający merytorycznie o istocie sprawy, tj. zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, i brak jest konieczności podejmowania jakichkolwiek czynności wymagających jej wykonania. W myśl zaś art. 61 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, zwłaszcza gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja, którą umorzono postępowanie odwoławcze, nie podlega wykonaniu w w/w rozumieniu, a co za tym idzie – nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem przesłanek do zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.