II SA/Wr 67/06

Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu na zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W.W. [...] w W. oddala skargę Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), działając z urzędu, w sprawie wykonania robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W. wydał decyzję nr [...], którą zgłosił sprzeciw w stosunku do złożonego zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W., które to roboty budowlane zostały wykonane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta W. nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] A. i D. B. złożyli zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W., które to roboty budowlane zostały wykonane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] (nr [...]). Do wniosku inwestor dołączył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu dnia 12 maja 2005 r. (sygn. akt II SA/Wr 1853/02) uchylający decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...], a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] (nr [...]). Zdaniem organu pierwszoinstancyjnego wniesienie sprzeciwu nastąpiło na skutek konieczności przeprowadzenia postępowania administracyjnego w związku z wydaniem wyżej wymienionego wyroku. Od powyższej decyzji D. B. wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania skarżący podał, iż w związku z faktem nieumyślnego zajęcia części działki należącej do Gminy W. aktualnie przygotowany jest pozew z art. 64 KC, którym skarżący zobowiąże Gminę W. Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 do złożenia oświadczenia woli odnośnie przeniesienia odpłatnie na skarżącego własności zajętej przez skarżącego w trakcie budowy garażu części nieruchomości położonej w W. przy ulicy W. [...]. Zdaniem skarżącego, orzeczenie sądu wydane w tej sprawie będzie miało istotne znaczenie w kontekście załatwienia późniejszych spraw administracyjnych związanych z wybudowaniem garażu. Przeprowadzenie postępowania administracyjnego, zgodnie ze sprzeciwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na tym etapie sprawy może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z późniejszym wyrokiem sądu. Następnie pismem z dnia 21 września 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. powiadomił D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., że w trakcie ponownego badania sprawy okazało się, że strona składająca wniosek o zatwierdzenie projektu i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wprowadziła Prezydenta Miasta W. w błąd przedstawiając projekt odbiegający od realiów w terenie. Wnioskodawcy przedstawili projekt, w którym projektant w sposób nieuprawniony bez uprzedniego sprawdzającego pomiaru geodezyjnego wykazał odległość granicy od budynku jako 3,50 m podczas, gdy jak wykazał to pomiar późniejszy, wykonany po wybudowaniu garażu, odległości te wyniosły 2,80 i 2,69 m W tej sytuacji organ pierwszoinstancyjny uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania w sprawie decyzji pozwolenia na budowę i z takim wnioskiem wystąpił do Starosty W. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Wydziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej z upoważnienia Starosty W. na podstawie art. 82 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo budowlane oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie połączenia miasta na prawach powiatu W. z powiatem wałbrzyskim oraz ustalenia granic niektórych powiatów (Dz. U. nr 93, poz. 821) wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie dobudowy garażu do budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. W. [...] (działka nr [...]) w W., zakończonej decyzją ostateczną nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...], wydaną przez Prezydenta Miasta W. Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. wydał w dniu 7 listopada 2005 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż powodem wniesienia przez organ I instancji sprzeciwu do przedmiotowego zawiadomienia był fakt uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i decyzji obu instancji w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wyżej wymienionej inwestycji do stanu zgodnego z prawem i konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy. Z akt istotnie, zdaniem organu odwoławczego wynika, że ponowne rozstrzygnięcie sprawy jeszcze nie nastąpiło - akta sprawy zwrócone zostały organowi wraz z kserokopią wyroku przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2005 r. – z tego właśnie powodu organ I instancji, po otrzymaniu zawiadomienia A. i D. B. o zakończeniu robót budowlanych z dnia 29 lipca 2005 r. wyraził sprzeciw na to zawiadomienie zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Organ odwoławczy nie miał wątpliwości, że sprawa rozstrzygnięta uprzednio orzeczeniami uchylonymi przez Sąd wymaga ponownego rozpatrzenia . Organ II instancji podkreślił, że po zakończeniu postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego należy złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Ponadto wskazano, że jeżeli w prowadzonym postępowaniu okaże się, że przedmiotowy obiekt budowlany został wykonany np. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bądź w przepisach to zgodnie z art. 55 pkt 2 Prawa budowlanego, inwestor jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego sprzeciw zgłoszony przez organ nadzoru budowlanego na zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych jest uzasadniony. Skarżący – D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 10 § 1 k.pa. oraz art. 39 k.p.a. wobec braku doręczenia skarżącemu pisma z dnia 21 września 2005 r., naruszenie Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 art. 6 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. poprzez niewskazanie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego dla utrzymania przez organ II instancji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., art. 145 § 1 pkt 1 wobec uznania, iż w niniejszej sprawie wymagane jest wydanie postanowienia na użytkowanie. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto odnosząc się do argumentów skargi, organ administracyjny wskazał, iż zarzuty w niej zawarte nie są uzasadnione i nie mogą wpłynąć na zmianę stanowiska zajętego w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podkreślił, iż skarżący nie przyjmuje do wiadomości, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2005 r. – uchylającym decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania określonych czynności w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem – istnieje konieczność przeprowadzenia przez organ I instancji wnikliwej oceny działań inwestora z punktu widzenia ich zgodności z Prawem budowlanym. Ocena ta nie została jeszcze dokonana. Postępowanie w tej sprawie nie jest więc bezprzedmiotowe. Organ dodał, iż podniesiony w skardze zarzut nieuzasadnionego, w przekonaniu skarżącego, wznowienia postępowania może być kierowany jedynie do organu administracji architektoniczno – budowlanej, który wznowił postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż wydano ją po poprawnie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym i zastosowano przepisy zgodnie z przedmiotem sprawy. W niniejszej sprawie została wniesiona skarga na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] nr [...] wnoszącej sprzeciw od zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W. Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 Skarżący zarzucił organowi II instancji naruszenie przepisu art. 10 § 1 k.p.a, art. 39 k.p.a. wobec braku doręczenia skarżącemu pisma z dnia 21 września 2005 r. oraz naruszenie art. 6 k.p.a., art. 107 k.p.a. poprzez niewskazanie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego dla utrzymania przez organ II instancji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 wobec uznania, iż w niniejszej sprawie winno nastąpić wznowienie postępowania. Ponadto zarzucono organowi naruszenie art. 55 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie wymagane jest wydanie pozwolenia na użytkowanie. Sąd pragnie zaznaczyć, iż organ I instancji w dniu 12 sierpnia 2005 r. wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 54 ustawy Prawo budowlane w sprawie wykonania robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W. z urzędu zgłosił sprzeciw w stosunku do zawiadomienia złożonego dotyczącego zakończenia robót budowlanych związanych z dobudową garażu. W uzasadnieniu organ I instancyjny wskazał, iż w dniu 29 lipca 2005 r. A. i D. B. złożyli zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu do budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W., które to roboty budowlane zostały wykonane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...]. Do wniosku inwestor dołączył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchylający decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...], a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...]. W ocenie organu pierwszoinstancyjnego wniesienie sprzeciwu nastąpiło z konieczności przeprowadzenia postępowania administracyjnego w związku z wydaniem wyżej wymienionego wyroku. Sąd pragnie zaznaczyć, iż pismem z dnia 21 września 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. powiadomił D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., że w związku z ponownym badaniem sprawy okazało się, że strona składająca wniosek o zatwierdzeniu projektu i wydanie decyzji pozwolenia na budowę wprowadziła Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 Prezydenta Miasta W. w błąd przedstawiając projekt odbiegający od realiów w terenie. W związku z tym organ pierwszoinstancyjny stwierdził, że zachodzą przesłanki wznowienia postępowania w sprawie decyzji pozwolenia na budowę i z takim wnioskiem wystąpił do Starosty W. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Starosta W. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne. W wyniku złożonego przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Sąd odnosząc się do zarzutów skargi pragnie zaznaczyć, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł sprzeciw od przedmiotowego zawiadomienia, albowiem związane to było bezpośrednio i nierozerwalnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2005 r., którym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem oraz decyzję organu pierwszej instancji. Wskazać należy, iż w świetle postanowień art. 145 § 1 powoływanej wyżej ustawy – uchylenie decyzji wydanych zarówno przez organ II jak i I instancji w niniejszej sprawie spowodowało ponownie skierowana jej do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. celem ponownego jej rozpoznania. Z akt administracyjnych sprawy bezsprzecznie wynika, że ponowne rozstrzygnięcie sprawy nie nastąpiło - akta sprawy zwrócone zostały organowi wraz z kserokopią wyroku przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2005 r. Z tego właśnie powodu organ I instancji, po otrzymaniu zawiadomienia A. i D. B. o zakończeniu robót budowlanych z dnia [...] wyraził sprzeciw na to zawiadomienie. Zdaniem Sądu, sprawa rozstrzygnięta uprzednio orzeczeniami uchylonymi przez Sąd wymagała ponownego rozpatrzenia. Podkreślenia wymaga, iż skarżący złożyli w dniu 29 lipca 2005 r. zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych związanych z dobudową garażu, Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 które to roboty budowlane zostały wykonane na podstawie uchylonej przez Sąd decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] nr [...], w związku z tym zasadnie organ I instancji złożył sprzeciw w stosunku do wyżej wymienionego zawiadomienia. Zaznaczyć należy, że po zakończeniu postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego należy złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Wspomnieć należy także, że jeżeli w wyniku prowadzonego postępowania rozpoczętego po uchyleniu decyzji administracyjnych okaże się, że przedmiotowy obiekt budowlany został wykonany np. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bądź w przepisach to zgodnie z art. 55 pkt 2 Prawa budowlanego, inwestor jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W tej sytuacji, zdaniem Sądu sprzeciw zgłoszony przez organ nadzoru budowlanego na zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych jest uzasadniony. Nawiązując do zarzutu naruszenia przez organ II instancji przepisu art. 10 § 1 oraz art. 39 k.p.a., nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, albowiem pismo z dnia 21 września 2005 r. stanowiło jedynie korespondencję pomiędzy organami administracji, która nie przybrała formy aktu administracyjnego, więc brak skierowania jej do skarżącego nie stanowi w ocenie Sądu istotnego uchybienia procesowego mogącego prowadzić do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Nie sposób zgodzić się również z zarzutami skarżącego odnośnie naruszenia przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. przepisu art. 6 i art. 107 k.p.a., albowiem decyzja z dnia [...] ani nie naruszyła art. 6 , który stanowi, iż organy działają na podstawie prawa oraz jest ona zgodna z brzmieniem przepisu art. 107 k.p.a., gdyż zawiera wszystkie niezbędne elementy jakie winna zawierać decyzja administracyjna. Sąd pragnie zaznaczyć, iż odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. wobec uznania, iż w niniejszej sprawie winno nastąpić wznowienie postępowania, zarzut ten może być kierowany jedynie do organu administracji architektoniczno – budowlanej, który postanowieniem z dnia [...] nr [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Sygnatura akt II SA/Wr 67/06 Wobec powyższego Sąd w pełni podziela rozstrzygnięcie podjęte przez organ II instancji. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.