II SA/Wr 671/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-04-19

Skład orzekający: Władysław Kulon, Olga Białek, Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy niezadowolenie strony z kierowanych do niej wezwań przez referendarza sądowego oraz z jego rozstrzygnięć stanowi uzasadnioną przesłankę do jego wyłączenia od orzekania w sprawie?
Ratio decidendi
Niezadowolenie strony z kierowanych do niej wezwań przez referendarza sądowego oraz z jego rozstrzygnięć nie stanowi przesłanki do jego wyłączenia od orzekania w sprawie. Podobnie, ogólne powoływanie się na interes publiczny lub społeczny nie uzasadnia wyłączenia referendarza. Wnioskodawcy nie uprawdopodobnili istnienia okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie referendarza sądowego od orzekania w sprawie o wznowienie postępowania. Jako uzasadnienie podano, że referendarz kieruje do wnioskodawców niezasadne wezwania do dodatkowych wyjaśnień, mimo że wszystkie niezbędne dane znajdują się już w aktach sprawy. Strona wskazała również na interes publiczny i społeczny. Referendarz sądowy złożył wyjaśnienie, w którym oświadczył, że nie zachodzą wobec niego okoliczności uzasadniające wyłączenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (sprawozdawca) Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie Referendarza sądowego Michała Kazka od orzekania w sprawie ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: oddalić wniosek. W dniu 10 kwietnia 2017 r. do akt sądowych wpłynęło pismo D. W. i M. W., w którym stwierdzają, że od rozpoznania niniejszej sprawy winien być wyłączony Referendarz sądowy Michał Kazek. Na uzasadnienie wniosku podano, że wymieniony Referendarz sądowy kieruje do wnioskodawców wezwania do dodatkowych wyjaśnień, a wezwania te są niezasadne, bo wszystkie dane niezbędne do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy są już w aktach sprawy. Wnioskodawcy dodali, że wyłączenie Referendarza sądowego leży w interesie publicznym i społecznym. Następnie do akt sprawy wpłynęło pisemne wyjaśnienie Referendarza sądowego Michała Kazka z dnia 12 kwietnia 2017 r., w którym oświadczył on, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności, które uzasadniałyby jego wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza sądowego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oceniając wniosek złożony w niniejszej sprawie sąd stwierdził, że zawarta w nim argumentacja jest w istocie wyrażeniem opinii wnioskodawców o tym, jak odbierają czynności referendarza sądowego. Jednak oczywiste jest, że niezadowolenie strony z kierowanych do niej wezwań, których autorem jest referendarz sądowy oraz z rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza w tej i innych sprawach nie jest przesłanką do wyłączenia go od orzekania w niniejszej sprawie. Nie jest też uzasadnione powoływanie się przez wnioskodawców na interes publiczny czy społeczny, bowiem tak ogólne kategorie pojęciowe nie mogą być poczytane za argumenty wskazujące na zasadność wniosku o wyłączenie referendarza sądowego. Zdaniem sądu treści zawarte we wniosku są więc bez znaczenia dla oceny przesłanek ustawowych ewentualnego wyłączenia referendarza od orzekania. Przy takim sformułowaniu zarzutów jasne jest, że wnioskodawcy w żaden sposób ich nie uprawdopodobnili. Nadto Referendarz sądowy Michał Kazek oświadczył, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. i zdaniem sądu oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle argumentacji przedstawionej we wniosku. Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 oraz art. 151 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło