II SA/Wr 671/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 671/17 w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne nieudostępnienie lokalu mieszkalnego i ukaranie grzywną postanawia odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 1a P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wyrok z dnia 29 listopada 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 5 grudnia 2017 r. Podkreślić tutaj trzeba, że wyrok ten został wydany w trybie uproszczonym, a zatem termin do złożenia wniosku o jego uzupełnienie rozpoczął bieg od dnia doręczenia skarżącemu odpisu sentencji tego orzeczenia. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że adresat odebrał przesyłkę osobiście. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku minął w dniu 19 grudnia 2017 r. Stąd też uznano złożony przez skarżącego osobiście w dniu 25 stycznia 2017 r. wniosek za niedopuszczalny, wobec czego należało go odrzucić po myśli art. 157 § 1a P.p.s.a. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany lub uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii żądanych przez stronę. Stąd orzeczono jak w sentencji.