II SA/Wr 671/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 671/17 w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne nieudostępnienie lokalu mieszkalnego i ukaranie grzywną postanawia odmówić wykładni wyroku. Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Podkreślić należy również, że wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt I GSK 148/10, publ. LEX nr 1239309). W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 25 stycznia 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie zapadłego wyroku, ewentualnie również o wykładnię w części, która dotyczy dopuszczenia dowodu w sprawie administracyjnej, wskazując, że na s. 5 uzasadnienia jest napisane: "Podstawą do wydania postanowienia nakładającego na stronę postępowania omawianego środka przymusu jest stwierdzenie przez organ administracji, że podmiot występujący w charakterze strony w sposób nieuzasadniony uchylił się od okazania przedmiotu oględzin, co uniemożliwiło organowi przeprowadzenie dowodu, o którym mowa w art. 85 § 1 k.p.a. Omawiany przepis pozostawia uznaniu organu dopuszczenie w postępowaniu administracyjnym dowodu z oględzin gdyż stanowi, że organ ten "może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny". Nie ulega jednak wątpliwości, że w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu, na stronach i na innych osobach posiadających przedmiot oględzin spoczywa obowiązek okazania tej rzeczy organowi przeprowadzającemu dowód". Niejasność powyższego sformułowania spowodowana jest całkowicie ogólnym (ogólnikowym) znaczeniem ostatniego zdania, które w kontekście treści uzasadnienia wyroku wymaga uzupełnienia w części "że w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu" jako, że fakt stwierdzenia lub niestwierdzenia dopuszczenia dowodu w sprawie obwarowany jest warunkiem uprzedniego wydania lub niewydania postanowienia o dopuszczeniu takiej czynności dowodowej przez organ (co jest oczywiste, gdyż każde postępowanie ma taki sam schemat), co ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia sentencji wyroku (vide: art. 141 § 4 w zw. z art. 135 P.p.s.a.), ponieważ konwaliduje z art. 88 § 1 kpa, co jasno wynika z powyższego sformułowania Sądu. Skarżący wniósł o wyjaśnienie, czy fraza "w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu" oznacza niezrealizowanie warunku dopuszczenia przez organ tego dowodu w realiach sprawy i frazę tę należy rozumieć wprost, jako przypadek, że "organ dopuścił dowód z oględzin" w postępowaniu, którego skarga dotyczy, mimo że organ nie wydał w tym przedmiocie postanowienia? Jeśli odpowiedź jest twierdząca, to z jakich przesłanek ten ostatni fakt należy wywieść: czy z ustaleń stanu faktycznego, będącego podstawą wyrokowania; czy z akt sprawy administracyjnej, która podlegała badaniu Sądu, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy o ustroju sądów administracyjnych; czy z wykładni przepisu art. 85 § 1 kpa, która bezpośrednio poprzedza kontrowersyjną frazę; czy też z przypuszczenia Sądu, że warunek dopuszczenia przez organ tego dowodu został prawdopodobnie zrealizowany, tak więc "w przypadku ..." oznacza, że warunek ten mógł nie zostać zrealizowany, lecz Sąd nie ma co do tego pewności. W każdym razie teza, iż dowód z oględzin został dopuszczony w sprawie wymaga dowodu, którego Sąd nie przeprowadził w uzasadnieniu wyroku i o ten dowód (tj., że fakt niewydania postanowienia o dopuszczenie dowodu z oględzin przez organ - mimo, iż przypadek dopuszczenia przez organ dowodu zaistniał - wynika z jednej z ww. przesłanek, albo innych i odpowiednich stwierdzeń w uzasadnieniu) skarżący domaga się uzupełnienia uzasadnienia wyroku, ponieważ logiczna sprzeczność uzasadnienia wyroku z dnia 29 listopada 2017 r. z sentencją tego wyroku uniemożliwia skarżącemu zrozumienie wyroku, a wyrok, który jest wewnętrznie sprzeczny i niezrozumiały jest niewykonalny, tak więc uzupełnienie tego wyroku o wyjaśnienie, co oznacza w okolicznościach sprawy fraza "że w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu", jest niezbędne dla wykonania wyroku. W ocenie Sądu żądanie skarżącego wskazania co oznacza w okolicznościach sprawy fraza "że w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu" nie może stanowić przedmiotu wykładni. Uwzględnienie wniosku o wykładnię wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji bądź uzasadnienia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Jeśli skarżący ma zastrzeżenia co do przeprowadzonego postępowania sądowego, może je podnieść w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie wyroku, pozbawiające stronę informacji o przesłankach tego rozstrzygnięcia, może być naruszeniem przepisu art. 141 § 4 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że brak jest potrzeby dokonania wykładni zapadłego w sprawie wyroku i dlatego wniosek w tym przedmiocie jako bezpodstawny nie mógł zostać uwzględniony. Z tych względów na podstawie przepisu art. 158 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.