II SA/Wr 672/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek, , po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i M. G. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia 3 września 1996 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącym uiszczony wpis w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych. Skarżący J. G. i M. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia 3 września 1996 r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu [...]. Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 373/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżących od ww. wyroku, uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Pismem z dnia 10 lutego 2016 r. skarżący złożyli wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżących o rezygnacji ze skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W związku z tym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w związku z art. 60 p.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.