II SA/Wr 674/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 398/14 w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia treści decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 4 października 2016 r. D. W. i M. W. wnieśli o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 398/14. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania podano, że w wymienionej sprawie "były przestępstwa zorganizowane w zmowie i porozumieniu, a strona skarżąca była pozbawiana prawa do obrony, prawa do kasacji i prawa do dokumentów". Podano też, że strona skarżąca składa doniesienia o podejrzeniu popełnienia przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych zatrudnionych w organach administracji wszystkich instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Nadto w myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W złożonej w niniejszej skardze podano, że strona skarżąca "składa" doniesienia o podejrzeniu popełnienia przestępstw przez wskazane przez siebie osoby. Sąd nie ma więc wątpliwości, że na dzień wniesienia skargi o wznowienie nie wydano prawomocnego wyroku skazującego, w którym ustalono by czyn niedozwolony, który z kolei rzutowałby na przebieg i wynik sprawy oznaczonej sygn. akt II SA/Wr 398/14. W tym zaś zakresie Sąd stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona przedwcześnie, albowiem dopiero uprawomocnienie się ewentualnego wyroku skazującego byłoby początkiem biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Jeśli natomiast chodzi o zarzut, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 398/14 strona skarżąca "była pozbawiana prawa do obrony, prawa do kasacji i prawa do dokumentów", to w tym wypadku termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w myśl art. 277 p.p.s.a. biegłby od dnia, w którym o orzeczeniu kończącym postępowanie dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jak wynika z akt sprawy II SA/Wr 398/14 postanowienie Sądu z dnia 30 października 2014 r. doręczono D. W. i M. W. w dniu 21 listopada 2014 r. (k. 115-118 akt sądowych tamtej sprawy), a co więcej osoby te wniosły skargę kasacyjną od tego postanowienia. Zatem ewentualny termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie z przyczyny tego, że strona "była pozbawiana prawa do obrony, prawa do kasacji i prawa do dokumentów" biegł od dnia 21 listopada 2014 r., a co za tym idzie skarga o wznowienie wniesiona w dniu 4 października 2016 r. jest spóźniona. W tym stanie rzeczy sąd doszedł do przekonania, że skarga o wznowienie została wniesiona z uchybieniem terminu, a w części dotyczącej zarzutów z art. 274 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. postanowił ja w sentencji.