II SA/Wr 675/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 215/05 postanawia: odrzucić skargę. Pismem nadanym przez pocztę w dniu 17 września 2013 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w kilkunastu sprawach prawomocnie zakończonych orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w tym w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 215/05. Na uzasadnienie skargi podał, że "wniosek o wznowienie postępowania w wielu tożsamych sprawach dotyczących nieruchomości zabudowanej przy ul. G., które zostały zakończone prawomocnymi orzeczeniami, opiera między innymi na podstawie zarzutu zawartego w jego piśmie z dnia 9 września 2013 r. skierowanym do Premiera RP za pośrednictwem Prezesa SKO w W., to jest po myśli z art. 270 i dalszych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)". Skarżący wyraził przekonanie, że w sprawach zaistniały między innymi przesłanki określone w art. 271 ust. 2, art. 273 § 2 ww. ustawy, bowiem "organy jak też Sąd rażąco naruszyły prawo procesowe, bezprawnie wydawali decyzje i orzekali najpierw wobec K. K. i J. K. (za 1998-2004) i potem wobec K. K.i T. K. (za 2004-2013) łącznie w tzw. "w jednym worku", zamiast odrębnie, tj. mając na uwadze nie tylko odrębnie prowadzone gospodarstwa domowe przez K. K. i córkę J.od 1998 r., jak też K. K. i T. K.od grudnia 1994 r.". W ocenie skarżącego także "świadomie pomijano istotną okoliczność dowodową, że od 31 marca 1995 r. skarżący i jego żona posiadają umowę małżeńską w postaci aktu notarialnego o rozdziale majątkowym". Dodała, że "córka J. K. studiowała we W., gdzie od 1998 roku mieszka, w tym od 2000 roku zameldowana jest na stałe we W. i wskutek gnębienia ze strony Gminy i WSA we W.córka już jako J. K.w dniu 27 lutego 2004 r. aktem notarialnym nieruchomość przy ul. G.darowała na rzecz T. K.". Do skargi dołączono kserokopię umowy sprzedaży lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. G.z dnia 20 lutego 1998 r., na mocy której spółka "S." sp. z o.o. sprzedała tenże lokal na rzecz K.K. i J. K.(akt notarialny rep. A nr ...). Dołączono również kserokopię umowy małżeńskiej majątkowej zawartej w dniu 31 marca 1995 r. między T.K.a K.K.na mocy której wyłączono miedzy stronami ustrój majątkowej wspólności ustawowej (akt notarialny rep. A nr ...). Nadto do skargi dołączono datowane na 9 września 2013 r. zatytułowane "zażalenie i wniosek", w którym skarżący stwierdza, że "organy administracyjne, podatkowe i sądowe wydając orzeczenia łącznie wobec K. K. i T. K. rażąco naruszyły prawo w tym przepisy określone w art. 30, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, wobec tego wszystkie decyzje organu administracyjno-podatkowego I i II instancji dotyczące nieruchomości przy ul. G.powinny ulec nieważności, natomiast orzeczenia sądowe w powodu naruszenia ww. przepisów z urzędu powinny ulec wznowieniu postępowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Podstawy wznowienia postępowania zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a.. Skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.), przy czym nie można żądać wznowienia po upływie pięciu lat, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). W wyniku przeprowadzonego w niniejszej sprawie badania dopuszczalności skargi o wznowienie Sąd stwierdził, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne, ponieważ skarga została złożona po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia (postanowienie z dnia 18 maja 2006 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 215/05, uprawomocniło się w dniu 13 lipca 2006 r.). Skarżący nie przedstawił także okoliczności świadczących o tym, że dochował trzymiesięcznego termin do wniesienia skargi. Nadto- skarżący poza wymienieniem w skardze niektórych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazał konkretnych, ustawowych podstaw do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 maja 2006 r. Z tych względów i na podstawie art. 280 § 1 p.s.a.a. orzeczono jak w sentencji.