II SA/Wr 675/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. i M.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D.W., M.W., J.W. i MW. na decyzję DWINB z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wybudowania budynku. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 10 sierpnia 2011 r. Pismem z dnia 4 października 2016 r. D.W. i M.W. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem, wskazując, że w sprawie były "przestępstwa zorganizowane w zmowie i porozumieniu", a strona skarżąca była pozbawiona prawa do obrony, prawa do kasacji i prawa do dokumentów. Obecnie strona skarżąca składa doniesienie o podejrzeniu przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych organu wszystkich szczebli z pozwoleniami na bezprawne bogacenie się i uporczywe nękanie, dyskryminowanie strony skarżącej. Zarządzeniem z dnia 6 października 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących – ustanowionego w ramach przyznanego im prawa pomocy w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 176/04 - do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie 2 odpisów skargi prawidłowo podpisanego oraz wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie żądania czy strona skarżąca domaga się uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, wskazując, że odpowiedź należy nadesłać wraz z jej 3 odpisami. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących nadesłał 2 odpisy skargi oraz pismo z dnia 10 listopada 2016 r. wraz z jednym jego odpisem. W piśmie wskazał, jako podstawę ustawową wznowienia, art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a to z uwagi na okoliczność, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym, art. 273 § 2 p.p.s.a., z uwagi na wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wyniki sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04 i uchylenie tego orzeczenia oraz ponowne rozpoznanie oraz rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto pełnomocnik zwrócił się o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa prawnego udzielonej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, a nie opłaconych w całości. W uzasadnieniu pisma, jego autor wskazał, że zgodnie z twierdzeniami D.W. i M.W., skarżący uzyskali informacje o nowych okolicznościach faktycznych i środkach dowodowych związanych z rozgraniczeniem działek nr 96/1 i 96/2 oraz nielegalnym pozyskaniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego posadowionego na działce sąsiadującej, jak i bezprawnym wejściu w posiadanie terenu, stanowiącego własność skarżących. Skarżący uzyskali wiedzę co do nowych okoliczności faktycznych i dowodów w październiku 2016 r., w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym w T., I Wydział Cywilny, sygn. akt [...] postępowaniem w sprawie o rozgraniczenie spornych działek oraz po zapoznaniu się z dokumentacją doręczoną im w październiku 2016 r. przez Agencję Nieruchomości Rolnej Skarbu Państwa oraz Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad, a które to okoliczności jak i dokumenty, skarżący zobowiązują się przedstawić przed Sądem na rozprawie. Z uwagi na podjęcie wiedzy przez D.W. i M.W. co do podstaw wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem w październiku 2016 r. i jednoczesnym złożeniem skargi zachowany został termin wskazany w art. 277 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.; p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Usunięcie braków formalnych w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie zarządzeniem z dnia 6 października 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie żądania czy strona skarżąca domaga się uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (odpowiedź należało nadesłać wraz z jej 6 odpisami) - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącym w dniu 4 listopada 2016 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia ich odbioru przesyłki odebrała osobiście skarżąca. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 10 listopada 2016 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, pełnomocnik nie usunął ich w zakreślonym terminie, bowiem pismo z dnia 10 listopada 2016 r., precyzujące skargę, nadesłał, pomimo twierdzeń w nim zawartych przesłaniu dwóch odpisów, tylko z jednym jego odpisem (zamiast z trzema odpisami). Niezależnie od powyższego, zdaniem Sądu, należało uznać skargę o wznowienie postępowania, której podstawę stanowi przepis art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. za niespełniającą warunków formalnych i odrzucić również na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Odnosząc się zatem do wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., należy zauważyć, że pełnomocnik skarżących podniósł jedynie, powołując się w tym względzie na informacje pochodzące od skarżących, że o nowych okolicznościach faktycznych i środkach dowodowych związanych z rozgraniczeniem działek nr 96/1 i 96/2 oraz nielegalnym pozyskaniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego posadowionego na działce sąsiadującej, jak i bezprawnym wejściu w posiadanie terenu, stanowiącego własność skarżących, uzyskali oni wiedzę w październiku 2016 r. Miało to miejsce w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym w T., I Wydział Cywilny, sygn. akt [...] postępowaniem w sprawie o rozgraniczenie spornych działek oraz po zapoznaniu się z dokumentacją doręczoną im w październiku 2016 r. przez Agencję Nieruchomości Rolnej Skarbu Państwa oraz Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Pełnomocnik wskazał, że wymienione dokumenty, skarżący zobowiązują się przedstawić przed Sądem na rozprawie. W ocenie Sądu, przedstawione przez pełnomocnika okoliczności nie mieszczą się w ramach ustawowej podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Samo powołanie się na przepisy art. 271-274 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Wprawdzie przepis art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wznowienia postępowania, jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie przerobionym, ale jest to możliwe tylko wówczas, gdy okoliczność ta została ustalona prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Przepis art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że podstawą żądania musi być istnienie dokumentu podrobionego lub przerobionego, a fakt ten musi być w chwili składania skargi o wznowienie prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego. Pełnomocnik w niniejszej sprawie nie wykazał, że wyrok z dnia 11 marca 2009 r., został wydany w oparciu o podrobiony lub przerobiony dokument, co by zostało następnie potwierdzone wyrokiem karnym. Ponadto, w skardze o wznowienie postępowania wyraźnie wskazano, że obecnie strona skarżąca "składa" doniesienie o podejrzeniu przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych organu wszystkich szczebli, a więc skarżący nie wskazali na istnienie prawomocnego orzeczenia stwierdzającego istnienie przesłanek, o których mowa w art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się do podstawy wznowienia postępowania z art. 273 § 2 p.p.s.a. należy zauważyć, że pełnomocnik skarżących, wskazując powyższy przepis jako przesłankę wznowienia postępowania, nie sprecyzował tych nowych okoliczności dowodowych. Tak jak w przypadku podstawy wznowienia postępowania z art. 273 pkt 1 p.p.s.a wskazał jedynie ogólnie na uzyskanie przez skarżących wiedzy co do nowych okoliczności faktycznych i dowodów w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym postępowaniem o sygn. akt [...] w sprawie o rozgraniczenie działek 96/1 i 96/2. Nowe okoliczności miałyby również pojawić się po zapoznaniu się z dokumentacją doręczoną skarżącym przez Agencje Nieruchomości Rolnej Skarbu Państwa oraz Generalną Dyrekcje Dróg Krajowych i Autostrad. W ocenie Sądu, w ten sposób sformułowane przez pełnomocnika okoliczności nie mieszczą się w ramach ustawowej podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 273 § § 2 p.p.s.a. Nowe dowody nie zostały bowiem konkretnie wskazane. Przyjdzie przy tym zauważyć, że udział stron w posiedzeniach sądowych (rozprawie) nie jest obowiązkowy. Z tego powodu brak było podstaw do tego aby Sąd dopiero na rozprawie zapoznał się z nowymi dowodami. Obowiązkiem pełnomocnika było wykazać ich istnienie na wystosowane do niego wezwanie. Ponadto, po analizie znanych Sądowi z urzędu środków dowodowych powoływanych przez skarżących w kontekście art. 273 § 2 p.p.s.a. w innych postępowaniach toczących się przez tut. Sądem, należało stwierdzić, że okoliczności sprawy, nie pozwoliły na przyjęcie, że w rzeczywistości zachodzi powołana przyczyna wznowienia. Nadto wskazując na nowe okoliczności lub nowe dowody, należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia. W okolicznościach niniejszego wniosku, stwierdzić zatem należało, że nie zastała powołana przesłanka do wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe okoliczności, skargę o wznowienie postępowania sądowego wniesioną na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a. należało odrzucić również na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., bowiem nie opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia.