II SA/Wr 675/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 sierpnia 2018 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. II SA/Wr 176/04 postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2016 r. odrzucające skargę uprawomocniło się, zatem rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie zakończonej prawomocnie stało się zbędne. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. skarżący wnieśli od powyższego postanowienia sprzeciw. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2018 r. W dniu [...] września 2018 r. skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Analiza akt sądowych wskazuje, że wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny działając jako sąd drugiej instancji, rozpoznał sprzeciw skarżących od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2018 r. Na gruncie ustawy p.p.s.a., postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. O powyższej okoliczności skarżący zostali poinformowani przy doręczeniu postanowienia z dnia 13 sierpnia 2018 r. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W związku z tym zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało odrzucić.