II SA/Wr 676/13
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-03-17
Skład orzekający: Wiesław Jakubiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu może być skierowany do konkretnej osoby, która nie jest wpisana na listę radców prawnych lub adwokatów?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o ustanowienie konkretnej osoby pełnomocnikiem z urzędu, która nie jest profesjonalnym prawnikiem (radcą prawnym lub adwokatem), podlega odrzuceniu. W takiej sytuacji, działając w interesie strony, sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, kierując wniosek do właściwej izby zawodowej.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie swojego męża, T. K. Wcześniejszym postanowieniem przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca uzasadniała wniosek trudną sytuacją materialną i koniecznością opieki nad schorowaną matką. Sąd uznał, że mąż skarżącej nie może być ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu, ponieważ nie jest profesjonalnym prawnikiem.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego. 2. Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku K. K.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 293/07 postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednocześnie odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. skarżąca wystąpiła o ustanowienie jej pełnomocnika z urzędu. W dniu 10 marca 2014 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i "ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie T. K." wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z 83 –letnią matką (inwalidką I grupy), którą się opiekuje; utrzymuje się z emerytury tejże matki w wysokości 2.200 zł, z czego ok. 450 zł wydatkowane jest na same lekarstwa i dojazdy na wizyty lekarskie, a ok. 750 zł stanowią koszty utrzymania mieszkania. Poinformowała, że ich innymi niezbędnymi wydatkami są: rata za aparat tlenowy – 158 zł; koszty wyżywienia – 800 zł; inne wydatki - 200 zł
Mając na uwadze aktualny etap postępowania i przedstawione we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zaznaczyć należy, iż skarżąca zawsze mogła ustanowić swojego męża- T. K.pełnomocnikiem w sprawie, jednakże osoba ta do czasu kiedy nie wykaże, iż jest wpisana na listę profesjonalnych pełnomocników, tj. listę radców prawnych lub adwokatów, to nie będzie mogła zostać wyznaczona skarżącej przez odpowiedni samorząd zawodowy (adwokatów, radców prawnych) na pełnomocnika z urzędu, a tym samym na dzień dzisiejszy T. K. nie jest uprawniony ani do sporządzenia skargi kasacyjnej, jak również nie będzie mu przysługiwało wynagrodzenie za zastępstwo prawne na zasadach przyjętych dla zawodowych pełnomocników. W tej sytuacji działając w interesie skarżącej uznano, że w rzeczywistości żąda ona ogólnie przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu (wniosek o wyznaczenie konkretnie T. K. w tej roli jako niedopuszczalny podlegałby bowiem odrzuceniu) i z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 i art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Sąd zwróci się Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o wyznaczenie skarżącej, zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze, radcy prawnego w osobie K. S.. Jednakże ostateczny wybór należy od ww. Rady i wskazanego radcy prawnego
Odnosząc się z kolei do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podkreślić należy, iż ww. postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. przyznano już skarżącej to uprawnienie i jest ono nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 oraz 258 p.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło