II SA/Wr 678/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia WSA Władysław Kulon - sprawozdawca Protokolant: Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi "B. G. M." Sp. z o.o. Sp. k. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy z elewacji budynku wraz z rusztowaniem stanowiącym integralną część przedmiotowej reklamy oraz instalacją oświetleniową oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W., decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 83 ust. 1 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 243, poz. 1623 z dnia 12 listopada 2010 r.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) nakazał B. G. M. Sp. z o.o. Sp. k. - inwestorowi robót budowlanych związanych z zainstalowaniem reklamy wielkoformatowej na części elewacji budynku R. [...] we W. - bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę - demontaż reklamy z elewacji ww. budynku, wraz z rusztowaniem - stanowiącym integralną część (element montażowy) przedmiotowej reklamy oraz instalacją oświetleniową. W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wyjaśnił, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte na skutek zawiadomienia Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. (wykonującego zadania Prezydenta W.) o umieszczeniu reklamy na siatce ochronnej rusztowania budynku R. [...] we W., z naruszeniem obowiązujących przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz ustawy Prawo budowlane. W toku postępowania przeprowadzono oględziny, w trakcie których ustalono, iż pod adresem R. [...] we W. istnieje budynek mieszkalny wielorodzinny 5-kondygnacyjny z poddaszem częściowo użytkowym oraz częścią użytkową na parterze. Na części elewacji tego budynku od strony R. [...], od poziomu 3-kondygnacji do ściany budynku zamontowano rusztowanie, na którym znajduje się siatka ochronna z nadrukiem reklamowym, na całej powierzchni rusztowania. Przedmiotowe rusztowanie znajduje się na szerokości 2 otworów okiennych budynku R. [...] oraz całej szerokości elewacji budynku R. [...]. Nad rusztowaniem znajdują się 4 reflektory oświetlające reklamę umieszczoną na rusztowaniu, w tym jeden z nich znajduje się na elewacji budynku R. [...]. W toku oględzin ustalono, że właścicielem siatki ochronnej z nadrukiem reklamowym jest B. G. M. Sp. z o.o. Sp. k. oraz to, że część rusztowania z siatką znajduje się na elewacji budynku R. [...] z uwagi na przenikające się mieszkania. Stwierdzono także, że rusztowanie wraz z siatką zabezpieczającą zostało zamontowane przez Wspólnotę Mieszkaniową R. [...] w związku z planowanym remontem dachu i elewacji. Z uwagi na fakt, iż część mieszkań budynku R. [...] przenika do budynku sąsiedniego R. [...], część rusztowania wraz z siatką znajduje się na elewacji budynku R. [...] we W. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że prowadzi dwa odrębne postępowania dotyczące umieszczenia reklamy na siatce ochronnej rusztowania budynku R. [...] oraz budynku R. [...] we W. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż jedynie Wspólnota Mieszkaniowa R. [...] we W. posiada pozwolenie na budowę udzielone decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] r. - zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dotyczących remontu elewacji budynku R. [...] we W. Natomiast Wspólnota Mieszkaniowa R. [...] nie posiada żadnego pozwolenia na prowadzenie robót dotyczących przedmiotowego obiektu (objętego ochroną konserwatorską poprzez jednostkowy wpis do rejestru zabytków). Powyższa okoliczność – w ocenie organu - przesądziła o tym, aby za przedmiot niniejszego postępowania uznać postępowanie administracyjne w sprawie reklamy umieszczonej na elewacji budynku R. [...] we W. W ocenie organu niezasadnym byłoby bowiem prowadzenie postępowania w sprawie reklamy umieszczonej na siatce ochronnej rusztowania, w sytuacji braku pozwolenia na prowadzenie jakichkolwiek robót budowlanych dotyczących przedmiotowego budynku. Zaznaczył on przy tym, że rusztowanie pełni jedynie funkcję elementu montażowego służącego umieszczeniu reklamy na obiekcie. Nie można więc mówić o siatce ochronnej rusztowania lecz o reklamie (rusztowanie stanowi "stelaż" pod reklamę). Motywując zasadność podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że kamienice pod adresem R. [...] są obiektami jednostkowo wpisanymi do rejestru zabytków: (nr [...] - decyzja [...] z dnia [...] r., nr [...] - decyzja [...] z dnia [...] r.) i na zainstalowanie na nich tablic i urządzeń reklamowych wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy, czyli instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, przy czym nie dotyczy to instalowania tablic i urządzeń reklamowych usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, do których ma zastosowanie generalna zasada wyrażona w art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym organ nadzoru budowlanego uznał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego, regulującego postępowanie naprawcze. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego umieszczenie reklamy na części kamienicy R. [...] we W. wpisanej jednostkowo do rejestru zabytków oraz znajdującej się na obszarze S. M. objętego ochroną konserwatorską poprzez wpis do rejestru zabytków pod nr [...] z dnia [...] r. – jest niezgodne z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centralnej części Starego Miasta rejonu Rynku i Placu S.- część "A", uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej [...] z dnia [...] r. (chroniącego także walory historyczne tej części zabytkowej miasta, dobra kultury), w którym zakazano sytuowania reklam i nośników reklamowych zarówno na obiektach jak i w formie wolno stojących konstrukcji. Jedynym natomiast sposobem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem jest demontaż przedmiotowej reklamy. Niniejszej niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie można bowiem doprowadzić do stanu zgodnego z prawem w sposób inny niż poprzez demontaż. Organ zauważył przy tym, że również Miejski Konserwator Zabytków decyzją nr [...] z dnia [...] r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej budynku R. [...] we W. przywrócić - zabytek: kamienicę R. [...] we W. do stanu poprzedniego poprzez demontaż wielkoformatowej reklamy z części budynku. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że na treść podjętego rozstrzygnięcia nie miała wpływu przedłożona do akt sprawy "opinia techniczna z dnia [...] r. w treści której wskazano, na konieczność założenia na rusztowaniu podwieszonym na elewacji siatki zabezpieczającej, w związku z występującymi nieprawidłowościami w stanie technicznym budynku mogącymi stanowić zagrożenie. Przedmiotem bowiem prowadzonego postępowania jest umieszczenie reklamy na części elewacji kamienicy, a nie siatki zabezpieczającej. Wskazał przy tym jednak, że przedmiotowa opinia została sporządzona i dostarczona w następstwie wszczęcia niniejszego postępowania i przeprowadzenia dowodu z oględzin, co może wskazywać, iż została ona sporządzona na potrzeby prowadzonego postępowania. Podkreślił przy tym również to, iż uczestniczący w oględzinach przedstawiciel zarządcy nie wskazywał na zły stan techniczny kamienicy R. [...]. Także pracownicy organu w trakcie przeprowadzania czynności dowodowych nie stwierdzili, aby przedmiotowy obiekt (jego elewacja) znajdował się w stanie technicznym mogącym stanowić zagrożenie. Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego zauważył nadto, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowych wskazuje, że przedmiotowa reklama istnieje na części kamienicy R. [...] co najmniej od kilkunastu miesięcy, natomiast konieczność założenia na rusztowaniu podwieszonym na elewacji siatki zabezpieczającej stwierdzono dopiero w dniu [...] r. (w momencie kiedy wszczęto postępowanie). Poniósł też, że przedmiotowa reklama znajduje się jedynie na części elewacji kamienicy R. [...] (na powierzchni, która jest niezbędna do umieszczenia reklamy wielkoformatowej na sąsiedniej kamienicy R. [...]) i w żaden sposób nie spełnia funkcji siatki zabezpieczającej, a jej wykonanie jest niezgodne z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, zgodnie z którym na budynku mieszkalnym wielorodzinnym mogą być instalowane urządzenia i nośniki reklamowe oraz inne urządzenia niezwiązane z użytkowaniem budynku lub mieszkania, o ile nie ograniczają oświetlenia dziennego mieszkania. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. G. M. Sp. z o.o. Sp.k., wnosząc o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania (także w trybie autokontroli), ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestionowanej decyzji zarzucono nieprawidłowe zastosowanie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez; - całkowicie dowolne uznanie przez organ orzekający, iż siatka zabezpieczająca z nadrukiem reklamowym zamontowana na rusztowaniu posadowionym przy budynku położonym przy ul. R. [...] we W., związana jest z budynkiem nr [...] i stanowi odrębną inwestycję zrealizowaną w ramach samowoli budowlanej; - orzeczenie o nakazie rozbiórki części urządzenia reklamowego, mimo iż stanowi ono całość i zabezpiecza prace remontowe elewacji budynku położonego we W. przy ul. R. [...], - orzeczenie o nakazie rozbiórki, mimo iż brak jest innych możliwości technicznych do zabezpieczenia prac remontowych elewacji budynku położonego przy ul. R. [...] we W., którego lokale zachodzą na lokale budynku posadowionego przy ul. R. [...] we W. Podniesiono także zarzut uchybienia przepisom postępowania administracyjnego, w szczególności: art. 6, 7 , 8, 10, 11, 77, 105, 107 oraz art. 108 KPA poprzez: błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa, nienależyte uzasadnienie decyzji, niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięcie cech urządzenia stanowiącego zabezpieczenie prac remontowych elewacji budynku przy ul. R. [...] w W. oraz faktu specyfiki połączenia budynku posadowionego przy ul. R. [...] oraz R. [...] i w konsekwencji błędne wydanie decyzji nakazującej demontaż wraz z rusztowaniem oraz instalacją oświetleniową. Motywując powyższe odwołujący się wskazał, że wbrew twierdzeniom organu, w niniejszej sprawie błędnie określono przedmiot postępowania, gdyż rusztowanie wraz z siatką reklamową przy elewacji budynku przy ul. R. [...] oraz na części budynku przy ul. R. [...] stanowi jedną całość. Do zasłonięcia części obiektu przy ul. R. [...] doszło natomiast z uwagi na specyfikę budynków przy ul. R. [...] oraz R. [...]. Z okoliczności tej, w żadnej jednak mierze nie można wywodzić, iż ww. część powierzchni została osłonięta odrębną siatką zamontowaną na odrębnej części rusztowania. Zdaniem odwołującego się zakończenie przedmiotowego postępowania ostateczną decyzją, będzie skutkowało nieważnością rozstrzygnięcia, gdyż będzie dotyczyło tego samego przedmiotu i podmiotu, którego dotyczy postępowanie w sprawie inwestycji przy ul. R. [...] we W. Co więcej, odwołujący się podkreślił, że niewyobrażalnym jest sytuacja w której, w stosunku do budynku przy ul. R. [...] we W. nie zostanie orzeczony nakaz rozbiórki, zaś w stosunku do budynku ul. R. [...]zakaz taki zostanie orzeczony. Podniósł też, że również z technicznego punktu widzenia, z uwagi na specyfikę połączenia obu budynków tzw. "zachodzenia na siebie" lokali, niemożliwym jest zabezpieczenie prac remontowych elewacji budynku przy ul. R. [...] we W., bez osłonięcia powierzchni dwóch szerokości okien elewacji budynku przy ul. R.[...]. Nie przysłonięcie tej części, skutkowałoby bowiem spowodowaniem zagrożenia dla przechodniów, z uwagi na niezabezpieczenie prac remontowych i rodziłoby odpowiedzialność z tego tytułu. Ponadto zdaniem spółki tożsamość niniejszego postępowania z postępowaniem dotyczącym budynku przy ul. R. [...] we W. potwierdza również zaniechanie wskazania przez organ I instancji w jakim zakresie należy dokonać demontażu siatki oraz rusztowania. Wszystkie natomiast powyżej przywołane argumenty przemawiają za umorzeniem niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego. Rozwijając natomiast zarzut naruszenia przepisów postępowania strona odwołująca się podniosła, że organ I instancji dysponuje materiałem dowodowym potwierdzającym fakt, iż rusztowanie i zawieszona siatka zabezpieczająca z nadrukiem reklamowym posadowione przy elewacji budynku przy ul. R. [...] stanowi całość i nie jest możliwe orzekanie co do części, jednakże organ nie uwzględnił specyfiki urządzenia posadowionego przy elewacji budynku przy ul. R. [...] we W. oraz specyfiki połączenia budynku nr [...] z budynkiem nr[...]. Potwierdza to, że organ orzekający w ogóle nie dokonał badania okoliczności stanu faktycznego i tym samym stanowi naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa. W dalszej części odwołujący się wskazał na wadliwość uzasadnienia decyzji oraz związane z tym naruszenie zasad przekonywania. Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że z akt sprawy wynika, iż inwestor – montując samowolnie reklamę na budynku pod adresem R. [...] - nie wypełnił obowiązku wynikającego z ustawy - Prawo budowlane i nie uzyskał pozwolenia na wykonanie tychże prac. Zdaniem organu nadzoru budowlanego za zastosowaniem w niniejszej sprawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane - zgodnie z którym organ nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, w sytuacji gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 50 ust. 1 – przemawia to, że niniejszy budynek położony pod adresem R. [...]został jednostkowo wpisany do rejestru zabytków, (nr[...], decyzja [...] z dnia [...]r., nr[...], decyzja [...] z dnia[...]) oraz objęty jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, części S. M., uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej [...] z dnia [...] r., w którym odnośnie reklam zawarto zapis o zakazie sytuowania reklam i nośników reklamowych, zarówno na obiektach jak i w formie wolno stojących konstrukcji. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że uzasadnione i słuszne jest wyłączenie do odrębnego postępowania sprawy w przedmiocie zamontowania rusztowania oraz reklamy na budynku przy ul. R.[...], gdyż roboty te zostały wykonane w odmiennym stanie faktycznym, niż ten ustalony w przedmiotowej sprawie. Wynika to z tego, że Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. R. [...] posiada pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...]r., obejmujące remont elewacji budynku R. [...] we W. Brak już jest jednak decyzji pozwalającej na wykonywanie robót budowlanych przy elewacji budynku mieszczącego się przy ul. R. [...], która uzasadniałaby zamontowanie rusztowań. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że słusznie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, że rusztowanie na kamienicy R. [...] we W. pełni jedynie funkcję stelażu pod reklamę, a nie jak dowodzi odwołujący się – funkcję zabezpieczającą. Zdaniem organu II instancji za powyższym twierdzeniem przemawia również to, że skarżący nie zauważył już konieczności zabezpieczenia budynku zlokalizowanego pod numerem[...] , chociaż podobnie – jak budynek[...] – również on przylega do budynku pod adresem R.[...]. Odnosząc się z kolei do argumentu strony, iż jej zdaniem niewyobrażalna jest sytuacja w której w stosunku do budynku przy ul. R [...] nie zostanie orzeczona rozbiórka reklamy natomiast w stosunku do budynku R. [...] takowa rozbiórka nastąpi, organ wyjaśnił, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii nie ma znaczenia ewentualne zaburzenie przekazu znajdującego się na nośniku reklamowym, gdyż organy nadzoru budowlanego orzekają tylko w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane oraz wydanych do niej aktów wykonawczych. Konkludując, organ wskazał, że rusztowanie wraz z oświetleniem i siatką służy wyłączenie do umieszczenia reklamy na budynku przy ul. R. [...] we W. i spełnia definicję "urządzenia reklamowego", do którego zaliczyć należy wszystkie elementy składające się na to urządzenie (należeć więc do nich musi zarówno konstrukcja, jak i płaszczyzna, czy tablica reklamowa tj. miejsce, na którym umieszczony zostanie przedmiot), a obowiązek nałożony zaskarżoną decyzją ma na celu usunięcie samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu konstrukcji reklamy wraz z oświetleniem niezgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła B. G. M. Sp. z o.o., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego przez: - całkowicie dowolne uznanie, iż siatka zabezpieczająca z nadrukiem reklamowym zamontowana na rusztowaniu posadowionym przy budynku położonym przy ul. R. [...] we W., związana jest z budynkiem nr [...] i błędne uznanie, iż stanowi odrębną inwestycję zrealizowaną w ramach samowoli budowlanej, a w konsekwencji niezasadne orzeczenie o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, - błędne orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji o nakazie rozbiórki części urządzenia reklamowego, mimo iż stanowi ono całość i zabezpiecza prace remontowe elewacji budynku położonego we W. przy ul. R. [...], - błędne orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji o nakazie rozbiórki, mimo iż brak jest innych możliwości technicznych do zabezpieczenia prac remontowych elewacji budynku położonego przy ul. R.[...]we W., którego lokale zachodzą na lokale budynku posadowionego przy ul. R. [...] we W. Ponadto podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 KPA, z uwagi na to, że organ odwoławczy nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, przez co nie wykazał należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji nie mógł zawrzeć w decyzji uzasadnienia spełniającego wymogi prawne. Motywując zasadność złożonej skargi B. G. M. Sp. z o.o. Sp.k. przywołała w istocie argumentację zawarta uprzednio w odwołaniu. W ocenie skarżącej, stanowiące przedmiot niniejszej sprawy urządzenie reklamowe stanowi nierozerwalną część urządzenia zamontowanego na elewacji budynku przy ul. R. [...] we W., które związane jest z prowadzonym remontem elewacji, a zatem przedmiotem niniejszego postępowania jest część składowa urządzenia zamontowanego na elewacji budynku przy ul. R. [...], która to część zgodnie z przepisem art. 47 § 2 Kodeksu Cywilnego nie może być odłączona bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. W konsekwencji powyższego nie jest możliwym odrębne orzekanie co do części urządzenia. Rusztowanie stanowi jedną całość i wbrew twierdzeniom organu, to nie z uwagi na ekspozycję obrazu reklamowego urządzenie to nie może być we fragmencie zdemontowane. Ponadto, skarżąca spółka wskazała, że organ nie uwzględnił faktu, iż w stosunku do urządzenia posadowionego - zgodnie z przepisami prawa - przy ul. R. [...] we W. toczy się postępowanie, jak też tego, że niemożliwym jest zabezpieczenie prac remontowych elewacji budynku przy ul. R. [...] we W., bez osłonięcia powierzchni dwóch szerokości okien elewacji budynku przy ul. R. [...]. Nie przysłonięcie tej części, skutkowałoby bowiem spowodowaniem zagrożenia dla przechodniów, z uwagi na niezabezpieczenie prac remontowych. To zaś narażałoby zarówno inwestora jak i Wspólnotę Mieszkaniową na odpowiedzialność z tytułu niezabezpieczenia prac i w konsekwencji wywołanie stanu zagrożenia zdrowia i życia ludzi. Strona skarżąca zauważyła także, że organy obu instancji nie wskazały w jakim zakresie należy dokonać demontażu siatki oraz rusztowania, co też stanowi potwierdzenie o tożsamości niniejszego postępowania z postępowaniem dotyczącym budynku przy ul. R. [...] we W. Rozwijając natomiast podniesione zarzuty procesowe skarżąca spółka wskazała na zaniechanie należytego ustalenia okoliczności stanu faktycznego sprawy jak też wadliwości uzasadnienia decyzji. Zdaniem spółki zawarte w kwestionowanej decyzji wnioski organu nie stanowią logicznego następstwa przeprowadzonego postępowania dowodowego, a tylko przedstawiają subiektywne stanowisko organu, nie oparte na jakiejkolwiek podstawie prawnej. Spółka zarzuciła także brak odniesienia się do wszystkich zawartych w odwołaniu zarzutów. W tym kontekście wskazała, że organ odwoławczy, mając na uwadze powołane w odwołaniu zarzuty co do charakteru urządzenia, powinien wezwać stronę do przedłożenia dokumentów, ewentualnie złożenia wyjaśnień, co do samej konstrukcji rusztowania oraz sposobu jego mocowania. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b p.p.s.a.), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c p.p.s.a.). W pierwszej kolejności kontroli sądu podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów proceduralnych. Bezbłędne stosowanie przepisów procesowych wpływa bowiem na zasadność ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić trafność zastosowanych w danej sprawie norm prawa materialnego. Po myśli zaś art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że w niniejszej sprawie nie doszło do uchybień uprawniających do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanego rozstrzygnięcia. Kontroli tutejszego Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]), utrzymująca w mocy, decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nakazującą B. G.M. Sp. z o.o. Sp. k. – inwestorowi robót budowlanych związanych z zainstalowaniem reklamy wielkoformatowej na części elewacji budynku R. [...] we W. – bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę – demontaż reklamy z elewacji ww. budynku, wraz z rusztowaniem – stanowiącym integralną część (element montażowy) przedmiotowej reklamy oraz instalacją oświetleniową, z uwagi na niezgodność niniejszej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawę prawną orzeczonego nakazu demontażu stanowił przepis z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze ze zm.), który ma zastosowanie w sytuacji gdy nie jest możliwe doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wydana na jego podstawie decyzja stanowi negatywną formę zakończenia postępowania legalizacyjnego, które w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 prowadzone jest gdy roboty budowlane zostały wykonane: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W realiach niniejszej sprawy bezsporne jest to, że na montaż reklamy na elewacji wraz z rusztowaniem, stanowiącym jej integralną część wraz z instalacją oświetleniową na budynku, zlokalizowanym przy ul. R. [...], B. G. M. Sp. z o.o. Sp. k. nie uzyskała wymaganego pozwolenia na budowę, chociaż była do tego zobligowana, w myśl art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Nie znajduje tu zastosowania przepis z art. 29 ust. 2 pkt 6 powyższej ustawy, mocą którego, zwolniono z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a tylko zobowiązano do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Bezspornie bowiem z akt niniejszej sprawy wynika, iż kamienice zlokalizowane przy ul. R. [...] we W. są obiektami jednostkowo wpisanymi do rejestru zabytków: nr [...] – decyzja [...] z dnia [...] r., nr[...]– decyzja[...]. Wobec powyższego inwestor obowiązany był wystąpić o udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie przedmiotowych robót. Wykonanie natomiast przedmiotowych robót z naruszeniem powyższego obowiązku, stanowi jedną z przesłanek wszczęcia postępowania legalizacyjnego, zmierzającego do doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym również zgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że roboty budowlane polegające na zainstalowaniu reklamy wielkoformatowej na części elewacji budynku R. [...] we W. zostały wykonane niezgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego centralnej części Starego Miasta rejonu Rynku i Placu S. – część "A" z dnia [...] r. (Nr[...]), obejmującym kamienice R. [...]we W., wprowadzono bowiem zakaz sytuowania reklam i nośników reklamowych zarówno na obiektach jak i w formie wolno stojących konstrukcji. Niezgodność niniejszej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została także w toku postępowania potwierdzona w piśmie Kierownika Zespołu Lokalizacji Inwestycji Departamentu Architektury i Rozwoju Urzędu Miejskiego W. z dnia [...]r. Okoliczność ta nie była także kwestionowana przez stronę skarżącą w toku prowadzonego postępowania. W konsekwencji uznać należy, że organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, że w sprawie brak jest zgodności wykonanych robót budowlanych z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który wprowadza zakaz sytuowania reklam i nośników reklamowych na przedmiotowym obiekcie. Stwierdzona natomiast niezgodność z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiała zalegalizowanie niniejszej samowoli budowlanej i obligowała organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu demontażu. Odnosząc się do kluczowego zarzutu skarżącej spółki, a mianowicie zaniechania uznania przez organy nadzoru budowlanego, że rusztowanie wraz z siatką zabezpieczająca przy elewacji budynku przy ul. R. [...] stanowi jedną całość z rusztowaniem i reklamą na budynku r. [...] i powinno być objęte jedynym postępowaniem przychodzi zauważyć, iż prowadzenie dwóch odrębnych postępowań nie jest zasadne, ze względu na odmienne okoliczności stanu faktycznego. Przejawia się to tym, że Wspólnota Mieszkaniowa R. [...] legitymuje się decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji budynku zlokalizowanego przy ul. R.[...]. Decyzji w tym przedmiocie, a dotyczącym ewentualnych robót przy budynku R. [...], nie posiada już jednak Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. R. [...]. Aby natomiast możliwe było wszczęcie i prowadzenie jednego postępowania konieczne jest to, żeby prawa i obowiązki stron wynikały z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej, a nie tylko należały do właściwości jednego organu administracji publicznej (art. 62 KPA). W ocenie Sądu nie sposób także było uznać, że przedmiotowe rusztowanie wraz z oświetleniem, siatką oraz nadrukiem reklamowym na kamienicy przy ul. R. [...] pełni funkcję zabezpieczającą wobec wykonywanych przy budynku R. [...] robót budowlanych, polegających na remoncie elewacji tegoż budynku. Zainstalowanie przedmiotowego urządzenia reklamowego stanowi bowiem odrębne działanie inwestycyjne od tego, związanego z wykonaniem robót budowlanych przy elewacji budynku sąsiedniego i nie zostało objęte decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. o udzieleniu pozwolenia na wykonanie remontu elewacji budynku przy ul. R. [...] we W. Z treści tegoż rozstrzygnięcia wynika bowiem, że z uwagi na planowany zakres prac organ odstąpił od żądania przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na celu budowlane dla działek sąsiednich, a zatem również tej, znajdującej się w dyspozycji Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...]. Skoro zatem organ odstąpił od żądania przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wobec nieruchomości zlokalizowanej w sądziedztwie budynku przy ul. R. [...], to zakres prac przy elewacji tegoż budynku nie wykracza poza jego obiekt. Nie bez znaczenia jest także to, że zamiar wykonania siatki zabezpieczającej budynek zlokalizowany przy ul. R. [...] został dopiero wskazany w zgłoszeniu z dnia [...] r., a zatem już po podjęciu w niniejszej sprawie decyzji przez organ I instancji. Wobec zatem powyższego przyjąć należy, że rusztowanie wraz z oświetleniem i siatką służy wyłącznie do umieszczenia reklamy na budynku przy ul. R. [...]i wraz ze wszystkimi elementami, takimi jak – konstrukcja, płaszczyzna czy tablica reklamowa – stanowi urządzenie reklamowe. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ I instancji określił także w jakim zakresie należy dokonać rozbiórkę niniejszej reklamy, wskazując w osnowie decyzji, iż należy dokonać demontażu reklamy umieszczonej na budynku przy ul. R. [...] wraz z rusztowaniem - stanowiącym integralną część (element montażowy) przedmiotowej reklamy oraz instalacją oświetleniową. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom spółki - nie okazały się także zasadne zarzuty naruszenia prawa procesowego, a dokładniej art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 KPA, mające na celu ustalenie prawdy materialnej, poprzez zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, który następnie powinien znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. W realiach niniejszej sprawy postępowanie zostało bowiem przeprowadzone w sposób prawidłowy, a podjętym decyzjom nie można zarzucić wadliwości, uzasadniającej ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organy w toku prowadzonego w sposób należyty wyjaśniły okoliczności stanu faktycznego oraz dokonały prawidłowego ustalenia mającej zastosowanie normy prawnomaterialnej. Sporządzone natomiast uzasadnienia odzwierciedlają poszczególne etapy prowadzonego postępowania oraz wyjaśniają podstawę prawną przyjętego rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący, tak aby strony mogły zrozumieć przesłanki i argumenty, którymi organ ten kierował się przy załatwianiu sprawy, nie naruszając tym samym wyrażonej w art. 11 KPA zasady przekonywania. Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.