II SA/Wr 679/13

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 538/10 postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wraz ze skargą złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i utrzymuje się z zasiłku wypłacanego przez MOPS w wysokości 331 zł oraz korzysta z pomocy uzyskanej od osób bliskich i przyjaciół. Poinformował, że jego wydatki kształtują się następująco: koszt wyżywienia- 300 zł; opłata za energię elektryczną- 27 zł; koszt lekarstw - 30 zł; koszty opału- 70 zł; koszty prowadzenia różnych postępowań- ok. 1000 zł. Wnioskodawca podkreślił, że ma orzeczony sądowy zakaz prowadzenia działalności gospodarczej. Uwzględniając wskazane przez skarżącego we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ustosunkowując się z kolej do wniosku o ustanowienie radcy prawnego podkreślić należy, iż ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)). Wskazane uregulowanie gwarantuje, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącego zarzutów czy braku jego zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżący nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) jego skarga zostanie wszechstronnie rozpoznana. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.