II SA/Wr 68/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Sławomir Mirowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 listopada 2023 r. Nr IF-O.7840.1.390.2022.JP w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego o funkcji pensjonatowej oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 listopada 2023 r., nr IF-0.7840.1.390.2022.JP, Wojewoda Dolnośląski, po rozpoznaniu odwołania K. R. (dalej w skrócie jako "skarżąca", "stron"), od decyzji Starosty Lubańskiego nr 438/2022 z dnia 10 października 2022 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "inwestor") pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego o funkcji pensjonatowej i podziemnego garażu otwartego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i komunikacyjną, oprócz zjazdu i przyłączy zewnętrznych w Ś. przy ul. [...], na działkach nr [...] i [...] AM-[...], obręb [...] Ś. ([...], [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 28 maja 2022 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła o udzielenie pozwolenia na budowę opisanego wcześniej przedsięwzięcia. Starosta Lubański opisaną na wstępie decyzją zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę budynku zamieszkania zbiorowego o funkcji pensjonatowej i podziemnego garażu otwartego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, komunikacyjną, oprócz zjazdu i przyłączy zewnętrznych w Ś. przy ul. [...], na działkach nr [...] i [...] AM-[...], obręb [...] Ś. Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca, zarzucając jej oparcie się na wynikach nieprawidłowo przeprowadzonej analizy nasłonecznienia i zacienienia oraz nie uwzględnienia występowania w okolicy gatunków chronionych zwierząt, w tym salamandry plamistej. Zarzuciła również, że realizacji inwestycji doprowadzi do przekroczenia dopuszczalnych w strefie uzdrowiskowej norm hałasu. Wojewoda Dolnośląski przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, zobowiązując inwestora do przedłożenia analizy nasłonecznienia uwzględniającej spadek terenu, na którym położona jest nieruchomość skarżącej. Utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane (dalej jako: "p.b.") pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1); złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 457, z późn. zm.), jeżeli są one wymagane (pkt la); złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). W myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego, w tym dołączenie kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego; 3a) dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane – w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane – w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawo budowlane oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy (złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane). W ocenie organu odwoławczego, kontrola wydanego w pierwszej instancji pozwolenia na budowę, przeprowadzona zgodnie ze wskazanymi wytycznymi, nie dała podstaw do odmowy zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego i wydania pozwolenia. Wojewoda podkreślił, że projekt sporządzony został przez uprawnionego projektanta, sprawdzający projektanci złożyli również stosowne oświadczenia. Inwestor przestawił oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Wojewoda stwierdził także, że przedsięwzięcie zgodne jest z obowiązującym na terenie inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, szczegółowo odnosząc się do zapisów Planu, mających zastosowanie w przypadku realizowanej inwestycji. Podniósł również, że teren zainwestowania znajduje się na obszarze objętym układem urbanistycznym miasta Ś. wpisanym do rejestru zabytków decyzją nr 336/612/J z dnia 28 lutego 1980 r., w związku z czym zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wymagane było uzyskanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych na tym terenie wydanego przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W kontekście powyższego, na podstawie akt sprawy, Wojewoda Dolnośląski ustalił, że inwestor uzyskał decyzję nr 1328/2022 z dnia 1 lipca 2022, znak: [...] pozwolenie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu delegatura w J. na prowadzenie robót budowlanych. Dalej organ przeanalizował złożony projekt budowlany pod względem dopuszczalnych poziomów hałasu, w związku z usytuowaniem inwestycji na terenie uzdrowiskowym i stwierdził, że projektowana zabudowa stosuje się do nakazu dotrzymywania dopuszczalnych poziomów hałasu. Podniósł, że w budynku nie będą instalowane żadne źródła promieniowania, ani emitory dźwięku, źródła hałasu, drgań i wibracji. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał dodatkowo, że inwestycja położona jest w strefie "B" ochrony uzdrowiskowej. Zgodnie z art. 38a ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz. U z 2023 r. poz. 151, ze zm.) zabrania się budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane: a) stacji paliw, bliżej niż 500 m od granicy strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, b) (uchylona), c) parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych powyżej 50, z wyjątkiem podziemnych i naziemnych parkingów wielopoziomowych; 2) wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych i wyrębu określonego w planie urządzenia lasu; 3) budowy lub innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, d oraz pkt 2, 9, 11 i 12. Wojewoda Dolnośląski stwierdził że inwestycja zgodna jest z przepisami ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, ponieważ na mocy jej przepisów w strefie "B" ochrony uzdrowiskowej nie jest zabroniona zabudowa usługowa budynkiem pensjonatowym. Dodatkowo wskazał, że hałas związany z samą realizacją budowy danego obiektu stanowi etap przejściowy, którego celem jest doprowadzenie do zakończenia inwestycji, w celu oddania do użytkowania zgodnie z jej przeznaczeniem. Dodatkowo przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje w znacząco negatywny sposób na obszar Natura 2000, co spełnia zapis § 10 pkt 8 mpzp i nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Działka posiada dostęp do drogi publicznej. Odnosząc się do zarzutu występowania na terenie zainwestowania chronionych gatunków fauny i flory organ podniósł, że wszelkie informacje o formach ochrony przyrody zawarte są w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miasta Ś. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. (Dz. Urz. Woj. Doi. z 2019 r., poz. [...]). Zgodnie z treścią mpzp żadne formy ochrony przyrody nie występują na terenie działek inwestycyjnych tj. działkach nr [...] i nr [...]. Nie wyodrębniono także stref ochrony zwierząt, które podlegają ochronie zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2022 r. poz. 2380, ze zm.). Z analizy mpzp wynika, że teren zainwestowania nie podlega ochronie z uwagi na występowanie siedliska salamandry plamistej. Ponadto Wojewoda Dolnośląski na podstawie dostępnych mu z urzędu informacji oraz danych z rejestrów publicznych ustalił, że działki inwestycyjne (dz. nr [...] i dz. nr [...]) nie znajdują się w obszarze Natura 2000, a także w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 – G., w granicach obszaru specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 - "[...]" oraz w granicach obszaru specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 - "[...]". W projekcie przewidziano 49 miejsc parkingowych, co jest zgodne zarówno z zapisami mpzp jak i przepisami odrębnymi dotyczącymi liczby miejsc parkingowych w strefie uzdrowiskowej. Wojewoda podniósł również, że planowane zamierzenie nie narusza ustaleń planu dotyczących wielkości inwestycji (§ 49 ust. 1 pkt 4 mpzp ): a) maksymalna powierzchnia zabudowy dla pozostałych terenów - 35% powierzchni działki budowlanej; projektowana powierzchnia zabudowy wynosi 21%. Odległość inwestycji od granic sąsiednich działek jest zgodna z przepisami techniczno – budowlanymi, przy czym w uzasadnieniu decyzji przeprowadzono szczegółowa analizę poszczególnych odległości, odnosząc te ustalenia do konkretnych przepisów rozporządzenia. Wskazano również, że działki nr [...] i działki nr [...] posiadają połączenie komunikacyjne z ul. [...] (droga położona na działkach gminnych) poprzez ciąg pieszo - jezdny na działce nr [...] o szerokości 4,5 - 5 m, co jest zgodne z § 14 i § 15 r.w.t. Ponadto z projektu zagospodarowania terenu wynika, że na terenie działki zaprojektowano dojście zapewniające osobom niepełnosprawnym dostęp do projektowanego budynku, co spełnia wymagania § 16 r.w.t. Dodatkowo powyższe rozwiązania zgodne są z § 13 pkt 4 mpzp. Dalej organ wyjaśniał, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu dojście i dojazd do śmietnika utwardzono kostką betonową. Miejsca na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych przewidziano pod zadaszoną wiatą na terenie inwestora w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką nr [...], a także w odległości 10 m od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Ponadto odległość od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku zamieszkania zbiorowego do miejsc gromadzenia odpadów stałych wynosi ok. 50 m. Zatem projektowana lokalizacja miejsc gromadzenia odpadów stałych jest prawidłowa, bowiem spełniono wymagania określone w § 22 oraz § 23 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 r.w.t. oraz § 23 ust. 5 r.w.t. Wojewoda podniósł, że teren działki jest płaski z nachyleniem w stronę wschodnią działki inwestycyjnej. W punkcie 3.2. sieci uzbrojenia terenu wskazano, że odprowadzenie wód deszczowych przewiduje się wewnętrznym systemem kanalizacji deszczowej, który będzie włączony do sieci kanalizacji deszczowej zgodnie z warunkami przyłączenia podmiotu do sieci kanalizacji wydanymi przez Gminę Miejską Ś. z dnia 6 kwietnia 2022 r., nr warunków [...]. Na projekcie zagospodarowania terenu (zob. rys. [...] str. 23 projektu budowlanego) oznaczono trasę przyłącza kanalizacji deszczowej. Dodatkowo wskazać należy, że przyłącze kanalizacji deszczowej objęte jest odrębnym opracowaniem z tych też powodów nie może podlegać ocenie organu w przedmiotowym postępowaniu. Powyższe rozwiązanie spełnia wymagania określone w § 28 ust. 2 r.w.t., a także zgodne jest z § 14 pkt 4 r.w.t. Załączono ponadto analizę i obliczenia wskazujące, że tereny utwardzone zostały zaprojektowane z kostki betonowej ażurowej, zapewniając przenikanie wody do gruntu. Z tych też powodów nie można przyjąć, że wody opadowe i roztopowe z terenu działki zainwestowania będą przenikały na tereny sąsiednie. Przedłożony projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Został on opracowany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.). Zawiera on zarówno projekt zagospodarowania terenu - część opisową i rysunkową oraz projekt architektoniczno- budowlany - opis techniczny i część rysunkową. Ponadto, projekt budowlany zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb ustawy Prawo budowlane. Do analizowanego projektu budowlanego dołączono kopie: decyzji Burmistrza Miasta Ś. z dnia 29 czerwca 2022 r. nr KW.3964.2022 dotyczącą zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi gminnej; decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu oddział w J. z dnia 1 lipca 2022 r. nr 1328/2022 dotyczącą pozwolenia na prowadzenie robot budowlanych przy zabytku oraz decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu oddział w J. z dnia 7 lipca 2022 r. nr 1358/2022 dotyczącą zezwolenia na podejmowanie innych działań przy zabytku Z analizy dokumentów organu pierwszej instancji wynika, że strony postępowania w prawidłowy sposób zostały zawiadomione o toczącym się postępowania i brali w nim czynny udział. Ponadto zauważono, że argumenty podnoszone przez skarżącą w piśmie z dnia 16 września 2022 r. zostały uwzględnione przez Starosta Lubańskiego przy wydawaniu decyzji nr 438/2022 z dnia 10 października 2022 r., znak: [...]. Ponadto, nałożony w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego obowiązek wydania w 65- dniowym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 12 Kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwiane niezwłocznie. Określenie w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane ustawowego terminu, w którym organ powinien zakończyć postępowanie i rozstrzygnąć w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi w istocie rzeczy gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie. A zatem wniosek ten powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu. Art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane mówi, że do 65-dniowego terminu na wydanie decyzji, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Do opóźnień spowodowanych z winy strony zaliczyć należy konieczność podjęcia przez organ czynności, o jakich mowa w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, a więc usunięcie nieprawidłowości w zakresie przedstawienia dokumentacji o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie określonym w 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2022 r., znak: AB.6740.331.2022.M Starosta Lubański nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do 30 września 2022 r. Powyższe zostało uzupełnione w dniu 30 września 2022 r., a więc z zachowaniem terminu wskazanego przez organ administracji- architektoniczno - budowlanej. Mając na względzie, że do terminu wskazanego w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane nie wlicza się opóźnień spowodowanych z winy strony tj. konieczności usunięcia nieprawidłowości w zakresie przedstawienia dokumentacji o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie określonym w 35 ust. 1 Prawa budowlanego Wojewoda uznał, że decyzja Starosty Lubańskiego wydana została z zachowaniem ustawowego terminu. W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy, organ odwoławczy uznał, że wobec spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem K. R. wniosła skargę do tutejszego sądu, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła niewłaściwe ustalenie stron postępowania, podnosząc, że w jej ocenie również właściciel działki nr [...], winien posiadać status strony postępowania, skoro organ odwoławczy zlecił wykonanie analizy zacienienia na tej nieruchomości. Dodatkowo podniosła, że w trakcie postępowania odwoławczego nie przestrzegano terminów ustawowych na załatwienie sprawy. Zarzuciła nierzetelne ustalenie odległości pomiędzy budynkami – planowanym oraz należącym do niej. Podniosła, że w jej obecności nie mierzono odległości pomiędzy nimi. Dodatkowo zarzuciła nie uwzględnienie przez organy hałasu wytwarzanego podczas realizacji robót budowlanych oraz nieokreślenie długości czasu ich trwania. Powtórzyła również zarzut o występowaniu chronionego gatunku salamandry plamistej na obszarze zainwestowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W dniu 21 lutego 2024 r. skarżąca do akt sprawy złożyła pismo adresowane do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, w treści którego wskazała, że zamieszkuje w budynku położonym na działce nr [...] od 20 marca 1990 r. i nigdy nie miała wiedzy o nieprawidłowym przebiegu ogrodzenia w granicy działki, albowiem ogrodzenie to istniało w obecnym miejscu już w czasie kiedy zamieszkała w budynku. Jednak z uwagi na zamieszkiwanie w nim od 30 lat, doszło do zasiedzenia. Inwestor w złożonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na prawidłowość ustaleń organów administracji architektoniczno – budowalnej. Na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. obecne strony podtrzymały dotychczas prezentowane stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie jako p.p.s.a., Dz.U. z 2023 r., poz. 259). sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ocena przeprowadzona przez Sąd w niniejszym postępowaniu wykazała, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do istotnego naruszenia prawa materialnego, w tym do naruszenia art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r,. Prawo Budowlane (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 682 ze zm., dalej w skrócie jako "P.B."). Jak słusznie wskazał Wojewoda Dolnośląski, jak wynika z art. 35 ust. 4 PB, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę ma zatem charakter związany, zaś właściwy organ udziela pozwolenia budowlanego, ilekroć stwierdzi spełnienie przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 PB. W myśl art. 35 ust. 1 PB, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 X 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 PB, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z 21 III 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W zaskarżonej decyzji jednoznacznie wykazano, że konkretny projekt budowlany spełnia określone wyżej wymagania w zakresie wynikającym z rodzaju i charakteru inwestycji. Jakkolwiek decyzja starosty umotywowana została w sposób lakoniczny, to jednak już w decyzji odwoławczej wojewoda w sposób kompleksowy i rzetelny wyjaśnił podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, odniósł się do wszystkich istotnych aspektów sprawy, wykazując istnienie podstaw do wydania decyzji pozytywnej. Wojewoda w kwestionowanej decyzji przeprowadził szeroką ocenę przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat wymagań wynikających z obowiązujących przepisów, w tym ustaleń MPZP i określonych w RWT warunków techniczno-budowlanych. Sąd podziela dokonaną pod tym kątem ocenę przedłożonego projektu budowlanego. W ocenie strony skarżącej, wadliwość wydanych przez organy administracji architektoniczno – budowlanej rozstrzygnięć wynika między innymi z nieprawidłowo ustalonego kręgu stron postępowania. Zarzut ten nie zasługiwał na akceptację. W przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę krąg stron postępowania określa się na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, który stanowi szczególną regulację w stosunku do art. 28 k.p.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Można zatem wyróżnić dwie przesłanki, od których wystąpienia zależny jest status jednostki jako strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę: – po pierwsze, tytuł prawny do nieruchomości; – po drugie, położenie nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu został natomiast zdefiniowany w art. 3 pkt 20 p.b. i jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. W tym miejscu zauważyć należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2020 r. poz.471) przywołany przepis otrzymał nowe zwężające brzmienie (przywołane wyżej). We wcześniejszym brzmieniu była bowiem mowa o przepisach odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowie. Dokonane zatem na skutek wskazanej nowelizacji uściślenie dotyczy terenu wyznaczonego w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia sprowadzające się jedynie do zabudowy, a nie szeroko rozumianego zagospodarowania terenu. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że podmioty posiadające prawnorzeczowy tytuł do nieruchomości (z reguły sąsiadującej bezpośrednio) która stanowi teren wyznaczony w zasięgu obiektu budowlanego, będą mogły powoływać się wyłącznie na wąsko rozumiane ograniczenie zabudowy zawarte w przepisach odrębnych stanowiących zasadniczo przepisy materialnego prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OSK 34/19; tak też S. Juszczak, Zmiana kręgu stron postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę po nowelizacji definicji obszaru oddziaływania obiektu, ST 2021, nr 4, s. 48-57). Niezbędne jest więc wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego bądź ograniczającego zabudowę działki sąsiedniej ze względu na powstanie projektowanej zabudowy. Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu które ma kluczowe znaczenie dla przyznania statusu strony postępowania, będzie się zatem materializować wówczas, gdy na podstawie konkretnych indywidualnych parametrów danej inwestycji będą się również konkretyzować odpowiednie wynikające z odrębnych przepisów normy prawa, które będą wytyczać pewną strefę wobec projektowanego obiektu. Nie wystarczy więc subiektywne przekonanie właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, że ma on interes prawny uzasadniający jego udział jako strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie Z obowiązujących regulacji wynika, że status strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przysługiwać będzie wyłącznie osobie, która, po pierwsze, posiada tytuł prawny do nieruchomości znajdującej się w otoczeniu projektowanego obiektu budowalnego, po drugie, nieruchomość ta dozna ograniczeń w dopuszczalnej dotychczas zabudowie na skutek realizacji projektowanego obiektu. Oba te elementy wystąpić muszą łącznie. Skarżąca upatruje interesu prawnego do występowania w charakterze strony postępowania właściciela nieruchomości położonej na działce nr [...], w okoliczności zbadania przez organ odwoławczy ewentualnego zacienienia na tej działce. Tymczasem należy dobitnie podkreślić, że samo poddanie w wątpliwość prawidłowego ustalenia kręgu stron przez organ odwoławczy nie jest jednoznaczne z potwierdzeniem tej okoliczności. Organ odwoławczy, działając w ramach przytupujących mu uprawnień, dokonał weryfikacji kręgu stron i na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego uznał, że planowana inwestycja w żaden sposób nie doprowadzi do ograniczeń w zabudowie działki nr [...]. Tym samym potwierdził prawidłowość działań organu pierwszej instancji. Jako prawidłowe Sąd ocenia zarówno zweryfikowanie nasłonecznienia na przedmiotowej nieruchomości, jak i ustalenia organu w tym przedmiocie. Odnosząc się do tych zarzutów wyjaśnić należy, że nie są one uzasadnione, co również słusznie zauważył Wojewoda. Przekroczenie terminów ustawowych na załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym, w żaden sposób nie wpływa na zasadność podjętej ostatecznie przez ten organ decyzji. Mogło ono stanowić podstawę do wnoszenia środków prawnych w trakcie trwania postępowania, mających na celu zwalczanie opieszałości organu odwoławczego (do czego w kontrolowanej sprawie nie doszło), jednakże nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Jak wynika bowiem z art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a tylko takie naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, może być podstawą uchylenie zaskarżonego aktu. Skarżąca nie wykazała aby naruszenie terminów przewidzianych na załatwienie sprawy w drugiej instancji, doprowadziło do wydania decyzji niezgodnej z prawem, Sąd również nie dostrzegł takiej korelacji pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania, a treścią rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu nierzetelnie ustalonych odległości pomiędzy budynkami wyjaśnić należy, że organy administracji architektoniczno – budowlanej orzekają na podstawie akt sprawy. Odległości wskazane w zaskarżonej decyzji wynikają z dokumentacji projektowej, której częścią są mapy dla celów projektowych, na których naniesiono aktualne punkty istniejące w zagospodarowaniu terenu, istotne z punktu widzenia realizacji inwestycji. Skarżąca nie wykazała żadnym dowodem, aby wynikające ze złożonej dokumentacji informacje były nieprawdziwe, stąd też, brak było podstaw do ich zakwestionowania przez organy. Za niezasadny uznać należało także zarzut w zakresie nieuwzględnienia występowania na terenie inwestycji siedlisk zwierząt gatunków chronionych. Organ odwoławczy szeroko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniał, że inwestycja nie znajduje się na terenie objętym jakąkolwiek regulacją w zakresie ochrony przyrody, w tym, że występowanie salamandry plamistej nie zostało stwierdzone przez Radę Gminy w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca poza wskazaniem w skardze tej okoliczności, nie przedstawiła również jakichkolwiek dowodów na jej potwierdzenie. Końcowo należy stwierdzić, że podstawą do uchylenia decyzji nie mogą być obawy skarżącej co hałasu jaki wystąpi na etapie realizacji inwestycji. Jak słusznie zauważył Wojewoda, jest to etap przejściowy,służacy dorealizacji przedsięwzięcia, natomiast organ administracji architektoniczno – budowlanej nie jest kompetentny do oceny sposobu realizacji inwestycji. Bada jedynie przedłożony przez inwestora projekt architektoniczno – budowlany pod względem wskazanym w art. 35 p.b., o czym była mowa we wcześniejszej części uzasadnienia. Ewentualne przekroczenia norm hałasu lub innych norm prawa, mogą być na bieżąco sprawdzane przez właściwe organy w momencie ich wystąpienia, jednakże na etapie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, nie mogą stanowić przedmiotu orzekania przez organy. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w niniejszej sprawie w całości oddalił.