II SA/Wr 68/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO/SR-418/57/2024 w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania oraz koniecznego leczenia zwierząt postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu. Pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. L. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: strona skarżąca, Spółka), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO/SR-418/57/2024 w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania oraz koniecznego leczenia 30 zwierząt: dwóch agam brodatych, dwóch żółwi wodno-lądowych, dwóch żółwi lądowych, czterech marmozet białouchych, łąkówki turkusowej, kakadu, dwóch lorys górskich, dwóch aleksandrett obrożnych, dwóch rozelli królewskich, dwóch pawi królewskich, dwóch uszaków siwych, bażanta złocistego, bażanta diamentowego, kury jedwabistej, czterech bażancic oraz kiśćca srebrzystego. Wyrokiem z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 732/23, Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 6 września 2023 r. nr SKO/SR-418/45/2023 w przedmiocie czasowego odebrania ww. zwierząt. Od powyższego rozstrzygnięcia została wywiedziona skarga kasacyjna, w związku z czym sprawa zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i zarejestrowano ją pod sygnaturą I OSK 12/25. Postępowanie jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Celowość podjęcia decyzji o zawieszeniu postępowania na podstawie cytowanego przepisu pozostawiona została ocenie Sądu. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i jego celowość zależy od uznania sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. winna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Sądowi znane jest z urzędu, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisła sprawa w wyniku skargi kasacyjnej wywiedzionej od wyroku tut. Sądu z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 732/23, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 21 listopada 2024 r. nr SKO/SR-418/57/2024 w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania oraz koniecznego leczenia zwierząt. Jak wynika z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 ze zm., dalej: u.o.z.), w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 4 u.o.z., w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. W orzecznictwie wskazuje się, że ustawa o ochronie zwierząt, wobec prawomocnego nakazu czasowego odbioru zwierząt w oparciu o jej art. 7 ust. 1 i 3, nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonalna, to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia – dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1831/22, dostępne w CBOSA). W ocenie Sądu, pomiędzy sprawą obecnie rozpatrywaną a sprawą zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Wr 732/23 (I OSK 12/25) występuje bezpośredni związek. Dla oceny legalności zaskarżonej obecnie decyzji ma znaczenie istnienie w obrocie prawnym decyzji SKO w Legnicy z dnia 6 września 2023 r. nr SKO/SR-418/45/2023. Jak wynika bowiem z powyższych rozważań, wydanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nastąpiło w konsekwencji uprzedniej decyzji w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt, których następnie dopiero kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia obciążono stronę skarżącą. W tym stanie rzeczy, skoro skarga w niniejszej sprawie dotyczy kontroli decyzji, którą wydano w bezpośrednim wyniku wydania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w innej sprawie, zostały spełnione przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i należało przed podjęciem dalszych czynności postępowanie w niniejszej sprawie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 732/23. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.