II SA/Wr 682/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie posadowionej na działce nr [...]przy ul. Ż. we W. płytowej myjni samochodowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...]pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]Nr [...]uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. nr [...]z dnia [...] W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że zarówno z uwagi na znaczne kwoty jakie skarżąca spółka wydaje ze względu na zwiększoną częstotliwość wymiany filtrów ( koszty eksploatacji układów wentylacji wzrosły o 40-50%, co daje 190 000zł rocznie), jak również ze względu na charakter zadań wykonywanych przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne oraz sąsiadującej piekarni[...]., która zgodnie z posiadanymi informacjami czyniła cały szereg starań zmierzających do zlikwidowania betoniarni poligonowej, posadowionej w tym miejscu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Wraz z odpowiedzią na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. nadesłał do tut. Sądu postanowienie z dnia [...] nr [...]odmawiające na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję. Jak wynika z akt sprawy, skarga dotyczy decyzji o charakterze kasacyjnym. Na wstępie należy podnieść, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takiego rozstrzygnięcia, które nadaje się do wykonania. Przez wykonanie należy w tym przypadku rozumieć spowodowanie lub sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub przymusowy, stanu w rzeczywistości społecznej, zgodnego z treścią wydanej decyzji. Przedmiotem wykonania jest zatem tylko takie zachowanie strony, które realizuje indywidualną i konkretną normę zawartą w sentencji decyzji. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że nie każda decyzja administracyjna będzie nadawać się do wykonania. Do tej kategorii aktów, zaliczyć należy przede wszystkim rozstrzygnięcia o charakterze kasacyjnym organów administracji publicznej drugiej instancji. Akty te nie ustanawiają bowiem dla strony żadnych nowych obowiązków. Decyzja o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu temu organowi sprawy do ponownego rozpoznania jest wyrazem stwierdzenia na etapie postępowania odwoławczego takich uchybień organu pierwszej instancji, które nie podlegają konwalidacji (naprawie) w tym postępowaniu. W takim przypadku, wadliwa decyzja musi zostać usunięta z obrotu prawnego, z czym wiąże się konieczność rozpoznania przez organ pierwszej instancji całej sprawy na nowo. Usunięcie decyzji z obrotu oznacza także, że nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych. Dlatego w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.