II SA/Wr 682/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.W. od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 27 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 682/16 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M.W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D.W. i M.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 400/14 postanawia: zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego utrzymać w mocy. Zaskarżonym zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawiono wniosek M.W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia podano, że złożony wniosek nie był sporządzony na urzędowym formularzu, wobec czego w dniu 23 lutego 2017 r. doręczono skarżącemu przesyłkę listową zawierającą właściwy urzędowy formularz wniosku w celu jego wypełnienia i złożenia w Sądzie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dalej podano, że termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu rozpoczynał bieg w dniu 24 lutego 2017 r. i kończył się z upływem dnia 2 marca 2017 r. W związku z tym, że w sprawie nie złożono w wyznaczonym terminie wymaganego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania. M.W. wniósł sprzeciw od przytoczonego zarządzenia referendarza sądowego, wskazując, że powinno mu być przyznane prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Na mocy art. 260 § 2 p.p.s.a, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Wspomnieć jeszcze wypada, że stosownie do 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w piśmie procesowym z dnia 22 stycznia 2017 r. Zasadne więc było wezwanie go do uzupełnienia braku tego wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu. Zasadnie także w zaskarżonym zarządzeniu oceniono, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego złożonego wniosku. W świetle powyższego Sąd stwierdził więc, że zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Niniejsze postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.