II SA/Wr 684/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Grażyna Jeżewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień dla wdów po kombatantach postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie Decyzją z dnia [...], nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., działając na podstawie art. 20 ust. 3 w związku z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r., nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawił A. K. uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie, uzyskanych po zmarłym M. K., który otrzymał je na podstawie decyzji byłego Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w O. z dnia 7 września 1992 r., z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej w okresie od września 1948 r. do grudnia 1948 r. Decyzją z dnia [...], nr [...] podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz powołanych uprzednio przepisów ustawy o kombatantach, organ utrzymał w mocy decyzję własną. W skardze A. K. zarzuciła naruszenie art. 25 ust. 2 ustawy kombatanckiej wskazując, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek w nim wymieniona. Podniosła argumenty dotyczące uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi, przytaczając uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Jak wynika z treści odpisu skróconego aktu zgonu z dnia 18 lutego 2004 r., wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w O. skarżąca A. K. - wdowa po kombatancie, zamieszkała w O. przy ulicy [...] - zmarła w dniu 3 listopada 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: uprawnienia wynikające z ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz innych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (opublikowanej w dacie wydania zaskarżonej decyzji w: Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz.950 ze zm.), mają charakter praw dziedzicznych, jednak w razie śmierci kombatanta przechodzą tylko na jego małżonka (por. W. Chróścielewski i Z. Kmieciak, glosa do wyroku NSA z dnia SA / Gd 2197 / 94, OSP 1997 / 2 / 29). Uprawnienia wdowy po kombatancie mają charakter prawa ściśle osobistego. Po śmierci, zatem A. K. nie ma następców prawnych, którzy wstąpiliby w jej miejsce jako skarżącej, do postępowania, którego przedmiotem jest pozbawienie uprawnień kombatanckich. Po wejściu w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, taką sytuację procesową reguluje przepis art. 161 § 1 pkt 2 tej ustawy. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.