II SA/Wr 69/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Niemczy z dnia 26 października 2012 r. Nr XXIII/123/12 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Przerzeczyn- Zdrój postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską popełnioną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 69/13 w ten sposób, że: 1) część sentencji w brzmieniu: "§ 9 ust. 2 pkt 3 lit. d i lit. f, § 9 ust. 6 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 12 pkt 3 lit. b i lit. c" zastąpić zapisem o treści: "§ 9 ust. 2 pkt 3 lit. d we fragmencie "odbywać się może na zasadach określonych przez zarządcę drogi krajowej", § 9 ust. 2 pkt 3 lit. f we fragmencie "określonymi przez zarządcę drogi", § 9 ust. 6 pkt 3 lit. e i § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e we fragmencie "na zasadach określonych przez zarządcę drogi", § 9 ust. 12 pkt 3 lit. b i lit. c we fragmencie "na zasadach określonych przez zarządcę linii"; 2) część uzasadnienia na stronie 6 w brzmieniu: "§ 9 ust. 2 pkt 3 lit d oraz lit. f, § 9 ust. 6 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 12 pkt 3 lit. b oraz c" zastąpić zapisem o treści: "§ 9 ust. 2 pkt 3 lit. d we fragmencie "odbywać się może na zasadach określonych przez zarządcę drogi krajowej", § 9 ust. 2 pkt 3 lit. f we fragmencie "określonymi przez zarządcę drogi", § 9 ust. 6 pkt 3 lit. e i § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e we fragmencie "na zasadach określonych przez zarządcę drogi", § 9 ust. 12 pkt 3 lit. b i lit. c we fragmencie "na zasadach określonych przez zarządcę linii". Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Wykładnia celowościowa art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na zasadzie jak dla sprostowania wyroku. Analiza samej treści wyroku nie pozostawia wątpliwości, że doszło do oczywistego błędu w jego treści. Przez oczywistą omyłkę pisarską, w sentencji wyroku oraz w uzasadnieniu błędnie zredagowano fragment orzeczenia odnoszący się do § 9 ust. 2 pkt 3 lit. d i lit. f, § 10 ust. 4 pkt 2, § 9 ust. 6 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 7 pkt 3 lit. e, § 9 ust. 12 pkt 3 lit. b i lit. c zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Niemczy z dnia 26 października 2012 r., nr XXIII/123/12 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Przerzeczyn- Zdrój. Wskazują na to z jednej strony sformułowane przez Wojewodę Dolnośląskiego wnioski, zawarte w skardze na przedmiotową uchwałę, a z drugiej strony potwierdzają to motywy zawarte w uzasadnieniu wyroku, w których Sąd odwołał się do regulacji prawnych wykluczających przyznanie radzie gminy kompetencji do określania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zasad dotyczących modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej wyrażonej w art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do sprostowania oczywistej w tym zakresie omyłki, co orzeczono na podstawie art. 156 p.p.s.a.