II SA/Wr 690/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-08-17

Skład orzekający: Wiesław Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyznaczonemu z urzędu adwokatowi przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne, jeśli nie przedłoży on dowodu potwierdzającego faktyczne udzielenie pomocy prawnej stronie?
Ratio decidendi
Wyznaczonemu z urzędu adwokatowi nie przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne, jeśli nie wykaże on faktycznego udzielenia pomocy prawnej stronie. Dowód nadania listu poleconego nie jest wystarczający do potwierdzenia sporządzenia i wysłania opinii prawnej, zwłaszcza gdy pełnomocnik odmawia przedłożenia jej odpisu na żądanie sądu.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącej, adwokat J.N., wyznaczona z urzędu, wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z tytułu sporządzenia opinii prawnej. Sąd wezwał do przedłożenia odpisu opinii, jednak pełnomocnik odmówiła, powołując się na brak podstaw ustawowych. Wskazała jedynie na dowód nadania listu poleconego do skarżącej. Sąd uznał, że dowód ten nie potwierdza faktycznego sporządzenia i wysłania opinii.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania adwokat J.N. z opłaty za czynności z tytułu zastępstwa prawnego świadczonego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. N. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pęknięć ścian w lokalu mieszkalnym postanawia: odmówić przyznania adwokat J. N. z opłaty za czynności z tytułu zastępstwa prawnego świadczonego z urzędu Postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 13 marca 2009 r. adwokat J.N.. W piśmie z dnia 19 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej wskazała, że w załączeniu przesyła dowód pocztowy przesłania skarżącej opinii prawnej i wniosła o "przyznanie wynagrodzenia z uwzględnieniem podatku VAT." W odpowiedzi na wezwanie Sądu o przedłożenie odpisu wskazanej ww. piśmie opinii, pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że brak jest podstaw ustawowych do żądania przez Sąd od niej przedłożenia takiej opinii. Według pełnomocnik skarżącej fakt sporządzenia opinii i przesłania jej skarżącej stwierdza przesłany dowód nadania pocztowego. Dodała, że treść opinii ponadto zgodnie z uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej w W. została wysłana do Okręgowej Rady Adwokackiej we W.. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków odpowiednio według zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Podkreślić jednak należy, że pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 u.p.s.a. należy się wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną, a w aktach niniejszej sprawy brak jest jakiejkolwiek czynności, która świadczyłaby o tym, że adwokat J.N. podjęła działania w interesie skarżącej. Ze względu na opłacanie tego wynagrodzenia ze środków publicznych sąd ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (zob. postanowienie SN z 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, "Prawo i Zabezpieczenie Społeczne" 2001, nr 1, s.41). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22.12.2004 r. (sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93), gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. W ocenie Sądu złożony do akt dowód nadania pocztowego potwierdza jedynie, że adwokat J. N. nadała na adres skarżącej jakiś list polecony. Z takiego dowodu nadania pocztowego, wcale nie wynika, iż rzeczywiście przesyłka ta zawierała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pomimo, że osoba wysyłająca tę przesyłkę zamieściła na dowodzie nadania adnotację "II SA/Wr 690/08 Opinia". Sąd oczywiście mógł poprzestać na oświadczeniu adwokat J. N., że tego rodzaju opinię sporządziła i wysłała ją skarżącej. Niemniej Sąd był również uprawniony- w sytuacji gdy pojawiły się wątpliwości- do żądania potwierdzenia przez pełnomocnika skarżącej dokonanie przez nią tej czynności procesowej. Zachowanie adwokat J. N. wskazuje, że wątpliwości Sądu nie były bezpodstawne, w przeciwnym razie pełnomocnik zamiast polemizować z Sądem niezwłocznie sporządziłaby odpis opinii i przesłała go do Sądu, tak jak to rzekomo uczyniła w stosunku do skarżącej i Okręgowej Rady Adwokackiej we W.. Na marginesie wskazać należy, że adwokat J. N. nie przedłożyła również do akt oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i z utrwaloną linią orzecznictwa, jeśli wniosek nie zawiera takiego oświadczenia, to nie należy go uwzględniać (zob. B. Dauter... "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz", Zakamycze 2005, s. 599; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., IICKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło