II SA/Wr 690/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S.A. z/s w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S.A. z/s w S. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, a która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji oznaczałoby dla skarżącego poniesienie znacznych nakładów (liczonych na kwotę kilkuset tysięcy złotych) sprowadzających się de facto do odtworzenia budynku, biorąc pod uwagę nakazany w skarżonej decyzji zakres prac. Tymczasem strona wystąpiła do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z wnioskiem o skreślenie nieruchomości z rejestru zabytków z uwagi na zniszczenia obiektu w stopniu powodującym utratę jego wartości historycznej i artystycznej. Obecnie skarżący oczekuje na rozpoznanie ww. wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie strona skarżąca we wniosku nie wskazała ani na potencjalne koszty usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego, poprzestając jedynie na ogólnym stwierdzeniu, że nakłady będą liczone na kwotę kilkuset tysięcy złotych, ani na okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, że jej sytuacja materialna w razie wykonania nałożonych obowiązków w istocie wiązać się będzie ze skutkami, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., jednakże biorąc pod uwagę zakres nakazanych prac, że budynek jest nieużytkowany oraz fakt, że strona wystąpiła z wnioskiem o skreślenie nieruchomości z rejestru zabytków, Sąd stwierdził, że istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Istotne jest w sprawie bowiem to, że przedmiotowy budynek jest wpisany do rejestru zabytków, wobec czego nie może mieć zastosowania przepis art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 67 ust. 1 wskazanej ustawy, jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Zgodnie natomiast z ust. 2 art. 67 przepisu ust. 1 nie stosuje się do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków. Wykonanie zatem przez stronę skarżącą nakazanych prac może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.