II SA/Wr 694/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o braku podstaw do wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 6 października 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwano również skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwania zawierały pouczenia, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwania zostały nadane przez Sąd za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), jednak w dniu 26 października 2015 r. – wobec niezastania adresata – przesyłki złożono w placówce pocztowej POK InPost przy al. [...] w P.. Zawiadomienie o tym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego. Następnie w dniu 3 listopada 2015 r. przesyłkę awizowano powtórnie, lecz nie została ona podjęta. Kopertę zawierającą wezwania złożono do akt sądowych ze skutkiem doręczenia (k. 11 akt sądowych). Jak wynika z akt sądowych, brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie, jak również nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z dwóch przyczyn. Po pierwsze Sąd wziął pod uwagę, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Brak ten uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie zaś do przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ustawa w przepisie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wprowadza normę, że sąd odrzuca skargę wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Po drugie skarga podlegała wpisowi sądowemu w wysokości 100 złotych. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W związku z powyższym wezwano skarżącego do uzupełnienia wyżej opisanych braków skargi. Oceniając dokonane wezwania, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma do rąk adresata, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7-dniowym pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Stosownie do przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak już była o tym mowa, wezwania do uzupełnienia braków skargi skierowane do skarżącego zostały złożone w placówce pocztowej w dniu 26 października 2015 r. i dwukrotnie awizowane. Zatem za datę ich doręczenia należy przyjąć upływ 14 dni od pozostawienia pisma w placówce pocztowej. Trzeba więc uznać wezwania za doręczone z dniem 9 listopada 2015 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia obu braków skargi upływał zatem z dniem 16 listopada 2015 r. Wobec tego, że należna opłata nie została uiszczona w zakreślonym terminie siedmiodniowym, ani w tymże terminie nie doręczono brakujących odpisów skargi, należało skargę odrzucić. Z tych względów w sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.