II SA/Wr 695/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. i W. B. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. w przedmiocie budowy nielegalnego garażu drewnianego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 października 2012 r. L. i W. B. (dalej: skarżący) zwrócili się za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, aby ten "zajął się sprawą" budowy nielegalnego garażu drewnianego na działce nr [...] w miejscowości L.. Wyrazili niezadowolenie ze sposobu prowadzenia sprawy przez poszczególnych pracowników Inspektoratu. . W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 30 października 2012 r. (data doręczenia skarżącym: 31.10.2012 r.) o sprecyzowanie, co jest przedmiotem skargi oraz o podpisanie skargi przez W. B., skarżąca L. B. wyjaśniła w piśmie nadanym w dniu 5 listopada 2012 r. przez pocztę, że "przedmiotem skargi jest wybudowany nielegalnie garaż drewniany na czynnych szambach, które są użytkowane bez zgody współwłaścicieli oraz bez wydanego zezwolenia". Poinformowała, że otrzymała zawiadomienie o wszczęciu przez Burmistrza Miasta i Gminy B. postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla spornego garażu, co powoduje, że skarżąca czuje się zaniepokojona tokiem postępowania. Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. wyjaśnił, że na skutek przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że na nieruchomości położonej w miejscowości L. nr [...], stanowiącej współwłasność skarżących oraz Z. i L. Ż., znajduje się drewniany garaż. W toku postępowania wydano postanowienie z dnia [...] r. nr [...], którym nałożono na inwestorów, tj. Z. i L. Ż., obowiązek dostarczenia zaświadczenia o zgodności wybudowanego obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy. Następnie zgodnie z wnioskiem inwestorów postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ stopnia powiatowego przedłużył termin na wykonanie nałożonego obowiązku do dnia 20 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Po pierwsze skarga W. B. podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uzupełnił braku formalnego, tj. nie podpisał własnoręcznie skargi. Drugim powodem odrzucenia skargi jest to, że strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków skargi, to jest nie sprecyzowała co jest jej przedmiotem w świetle właściwości sądów administracyjnych. Wobec tego należało stwierdzić, że na obecnym etapie skarga dotyczy sprawy nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd odrzuca skargę. Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z analizy przytoczonych przepisów prawa wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, które mogłyby być przedmiotem kontroli z punktu widzenia legalności. Strona skarżąca w początkowym piśmie nieprecyzyjnie wyraziła swoje uwagi dotyczące postępowania administracyjnego, które prowadzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. Ś.. Następnie stronę skarżącą wezwano do sprecyzowania, co jest przedmiotem skargi i pouczono o treści art. 3 p.p.s.a., a nadto pouczono, że nieuzupełnienie braków skargi będzie skutkować jej odrzuceniem. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę pismo skarżących nadane w dniu 5 listopada 2012 r., które zawiera w zasadzie powtórzenie zastrzeżeń strony co do pracowników organu nadzoru budowlanego, nie jest uzupełnieniem braków skargi. W tym stanie rzeczy skarga pozostaje obarczona brakiem formalnym, który polega na tym, że skarga nie wskazuje przedmiotu zaskarżenia (w rozumieniu art. 3 p.p.s.a., czyli np. oznaczenia decyzji czy czynności), co prowadzi do wniosku, że skardze nie można nadać dalszego biegu. Ponadto skarga nie została podpisana przez jednego ze skarżących, co również uzasadnia jej odrzucenie. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego Sąd informuje skarżących, że postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Z. Ś., jak każde postępowanie administracyjne, jest dwuinstancyjne. Każde z rozstrzygnięć wydawanych przez ten organ podlega zaskarżeniu do organu II instancji w drodze odwołania lub zażalenia. Dopiero rozstrzygnięcia organu odwoławczego mogą być – na skutek prawidłowo wniesionej skargi – poddane kontroli sądu administracyjnego.